Chapter

 1 1 |           wo krolevjonce i zapadłim zomku kozałë ludzom nje dovjerzac
 2 1 |           krolevjonce i wo zapadlim zomku. A kjej jimu dobrze nje
 3 1 |           Remusové wo krolevjonce i zomku i jego dzevé woczë, jak
 4 3 |  wukorunovani jarzębjinje, zapadłim zomku, zaklęti krolevjonce i trzech
 5 3 |        bodejże vodę nosilë ludze ze zomku. Ale ten zomk beł przeklęti
 6 3 |            przez tę rzekę do mojigo zomku!~I wuzdrzoł jem kol sebje
 7 3 |          przenjese przez tę vodę do zomku wojcóv mojich, tego tam
 8 4 |       kołpje krolevjonkji zaklętigo zomku.~Przëpłinęłë wone krotko
 9 5 |               Cze ji smok na bjołim zomku zamknął złoté dvjerze? ~
10 6 |            vjedzec.~Za brodem vedle zomku szedł jakbe szerokji dukt,
11 9 |       wukozkji, chterne bronjiłë ji zomku:Strach iTrud i Njevorto!
12 9 |             krolevjonka z zaklętigo zomku. Jô ję vjidzoł.~— V Jimję
13 9 |            krolevjonka ze zaklętigo zomku, ale vjelgô panji, chterna
14 10|          procem krolevjonki bjołigo zomku.~Zagrałë worganë, ale jô
15 12|           jô zavołoł:~— Krolevjonko zomku! Nje poznajesz lë svojigo
16 14|            chterne bronją zaklętigo zomku?~— Vjidzoł jem Trud i Strach
17 14|            vëdvjignjenjim zapadłigo zomku.~Ale mje sę smutno zrobjiło
18 14|         dzevczątku wo krolevjonce i zomku pod korunovaną jarzębjiną,
19 14|            to krolevjonka zaklętigo zomku żivcem na svjat przëszlô.~
20 15|           kondukt ricerza zaklętigo zomku! — pomesloł jem sobje.~Ale
21 18|              Kjejbem zasodł sobje v zomku wokoma krolevjonki, zaru
22 18|       napotkoł Stracha ze zaklętigo zomku.~Trąba pozeroł na mje z
23 20|             na vëbavjenjé zaklętigo zomku. Ale jakuż jô do njego przemovję
24 24|             za vëbavjenjé zaklętigo zomku!~— Vjedzoł jô, że tak wodpovjesz.
25 25|            jakbem leżoł ve vjelgjim zomku, v chternim vesokô posova
26 26|            jaż zazgrzitałë klucze v zomku i naszedł jeden z policejantóv.~ —
27 29|      podrożnjikóv tego krolevskjigo zomku zdrzi na drugji svjat. Ale
28 31|    wuroczestą muziką vmaszerovac do zomku krolóv jezora.~I ju Trąba
29 32|          zemji do jakjigo zapadłigo zomku, zkąd be vas krosnjęta ju
30 32|       jegomosc! A do tego zapadłigo zomku më vas zaprovadzimë. Ale
31 32|          ksądz. Może v tim zapadłim zomku stolimë i krosnjęta wobronją
32 33| poprovadzisz na dobivanjé zaklętigo zomku.~Kjej vezdrzę na cebje,
33 38|       duchóv v dvornjicë Sorbskjigo zomku. Remus sę doznaje, że mô
34 38|             zdrzała ku bjołim murom zomku, bo drogę ji wodgrodzala
35 39|             minjoni straszni nocë v zomku Sorbskjim. Vjelgô tęgota
36 39|           të tam v nim zaczarovanim zomku wu pana Sorbskjigo sedzoł,
37 40|            jak v nen czas, kjedem v zomku Sorbskjirn vsadzeł na głovę
38 41|            krolevjonkę do zaklętigo zomku.~Krotko po naszim navroce
39 41|        drodze do Slrzepcza. A tam v zomku Sorbskjim portret mój vjisoł,
40 41|             ku vëbavjenju zaklętigo zomku. Ale jednigo cë dac njimogę:
41 41|            Sidonję z rodu Borkóv ze zomku Sorbskjigo. Ale wona raptem
42 41|             dzevczątka ze zaklętigo zomku! Pjęknô Sidonjo Borkovno,
43 42|             ku vëbavjenju zaklętigo zomku. A jego drogji nje są vaszimi
44 44|             na vëbavjenjé zaklętigo zomku...~Dziso po vszeskjich gorach
45 44|           krolevjonkji do zaklętigo zomku. Paproc v moji ręce wopusceła
46 45|           volę vëbavjenjô zaklętigo zomku, czimuż ta sama moc nji
47 45|             jô povjodoł wo zaklętim zomku godkę, zomku, chternigo
48 45|            wo zaklętim zomku godkę, zomku, chternigo strzegą trzë
49 45|          wukoże sę krolevjonka tego zomku roz jeden na sto lôt i prosi,