Chapter

 1 3 |           i zapadli trzë tręple v zemję. Jesz po njim stojała za
 2 3 |        napjité deszczem, jakbe na zemję spadnąc chcalë. Na jezerze
 3 3 |         znovu pługami worac będze zemję i żoglami jezdzec będze
 4 3 |       Chiżem pusceł panją moją na zemję i vestchnął:~— Krolevjonko!
 5 3 |         vjelgjim zomk zapodł sę v zemję. Z krzikjem zvątpjenjô krolevjonka
 6 5 |        mje pusceł, tej jô podł na zemję i vjidzoł Gnjotę, całigo
 7 6 |         jô ję na brzegu pusceł na zemję, tej wona mje nje pusceła
 8 6 |    wobezdrzała, tej cesnęła go na zemję i vëburkła z jizbë. Ale
 9 7 |      glosu, a strzelba vëpadla na zemję. Tej won zchileł sę bokjem
10 7 |         podcęlë i spodł na svjętą zemję, jaż jęknęło. Szabla z żelaznim
11 8 |        vesokji smjotë przëgnjetłë zemję abo krzikva srogô szolała
12 9 |       przed ji nogoma wuderzeł wo zemję, tej podnjosł woczë i rzekł:~—
13 9 |          jem podł, jak długji, na zemję i zączął całovac tę dzarnę,
14 10|      zbliżała, jak cud z njeba na zemję zestąpjoni, jô sę rżnął
15 12|       vjelgjigo wurzasu i podł na zemję, bom vjedzoł: Nji ma ju
16 14|           beł malovjele wupodł na zemję. Tec tam sedzała Smjerc
17 14|   woprzestałë i znovu worac będze zemję i żoglami jezdzec będze
18 14|           i svobodę i panovanjé i zemję. Bom beł wudbë, że takji
19 14|       stolemni posąg rznął jem na zemję, a z jego rzezbą pokretich
20 14|     svjętich prochóv na kaszubską zemję a skrë padałë krom sóv i
21 15|           lato i smjegji uwokriją zemję a mroze zgurdżą las. Chtuż
22 16|        zrzuceł z plecóv mjeszk na zemję, wuchvaceł mje za wobje
23 17|         młinë, vodë i lase i całą zemję przedaje przëvandrom z njemjeckjich
24 18|            kjej pon jutro vëzbivô zemję i młinë cuzim?~— A może
25 19|        pon dobjił targu i przedoł zemję za pełen mjeszk pjenjędzi.
26 19|     spętoł, spętol Złi! ~Mjoł jes zemję, nji mosz ji! ~Mjoł jes
27 19|     spętoł, spętoł Złi! ~Mjoł jes zemję, nji mosz ji. ~Mjoł jes
28 20|       tuńca" rżnął svoję trąbę na zemję, krziknął "Jezus Marja!" 
29 20|      gvjozdë mrugałë na drzemjącą zemję i na dichającé długjim dechem
30 21|         drogach, jaż go cesnął na zemję przed svjętim krziżem i
31 21|    nochvalnjejszô karczma na całą zemję koscerską. Przë ti staceji
32 29|          som: Vzęlë ti Njemce nom zemję, vzęlë svobodę, vzęlë panovanjé,
33 31| brzedalstvo, czimu nje vënekol na zemję jakjigo Svjętigo z mocnimi
34 31|       pusceła szkopk z mlekjem na zemję. Stanelësma przed budinkjem
35 32|          Tą drogą przëpłivało pod zemję tile vjidu, że prosto pod
36 33|           njebje. Noc wobjimovała zemję v svoję vłodzą tak cecho,
37 33|         wostrzegę! Zchovma sę pod zemję, jak bobrë.~Jô beł ti sami
38 36|          v żebra, że won kozła na zemję vëvroceł. Jô mu nji mogł
39 37|     polskjim Bolesłavem wochrzceł zemję naszą vkoł Wodrë jaż po
40 38|          volą Boską może zińsc na zemję i formovac sobje wurodę
41 39|          tam chmurë zeszłë już na zemję, tej nom sę zdovało, jakbe
42 40|      podzevovac sę, jak pjękną tę zemję stvorzeł i woporządzeł.
43 40|     vërzuceło vprzodk i rżnęło wo zemję. A jakżesma sę podnjesła,
44 41|       bronjilë sę ludze strzelevi zemje. Ma dvaji z Trąbą vzęlasma
45 41|            wonge pokrivającich tę zemję, sekjerą i plugjem stvorzilë
46 42|        jakbe v złoscë, vëpluła na zemję i rzekła:~— Ta panna ze
47 43|         vjidné vodë i pełną krose zemję. V drzevach nade mną ptactvo
48 44|   chternim na vestrzodku vbjiti v zemję stojoł słup, na jeden łokc
49 44|        zes łë z njeba na tę naszą zemję kaszubską. To ta chvjila.