Chapter

 1 3 |     vjidzenjô. A kjej jô na nję podnjosł woczc, lej jem zavołoł:~—
 2 3 |         svoję moc.~Tej jô woczë podnjosł na lica krolevjonkji i zaboczeł,
 3 3 |        wobjema rękoma krolovą i podnjosł ję, jaż dzivno mje beło,
 4 7 |        puszczovkę v pravi ręce, podnjosł jem głos i tak do njego
 5 7 |       nekoł drogą v las.~Tak jô podnjosł mój kapelusz. Ale jak jô
 6 8 |      kavałk drogji, tej Mjichoł podnjosł rękę nad woczë i zavołoł:~—
 7 8 |       dobëcu cnotlevi Genovefë.~Podnjosł jem sę z łavë i rzekł do
 8 9 |   nogoma wuderzeł wo zemję, tej podnjosł woczë i rzekł:~— Krolevjonko
 9 9 |       nocą, kjej vszescë spełë, podnjosł jem sę z moji leże — bo
10 10|        cerpjenjé procem mojigo!~Podnjosł jem woczë na posovę vesoką
11 11|       co tam wuchvecisz.~Tak jô podnjosł rękę i wod razu jô trafjił
12 11|     ręką do nóg tvojigo łożka! ~Podnjosł jem sę i chveceł. Tamleżałë
13 14|    woboczę kvitnącigo sadu.~Tej podnjosl że stołu zvinjęté v długą
14 15|     dzivni uwosobë. Ale won mje podnjosł, zdrzoł mje v woczë długą
15 16|        że jakji parobk woczë be podnjosł na pańską corkę? Nje! Bo
16 17|      vësapac. A jak sę vësapoł, podnjosł rękę.~— Tam za tą drogą,
17 18|        poku nje doł, tak jem sę podnjosl na sedzączkę i patrzeł.
18 18|         doznac, co to za stvor, podnjosł jem głos i tak zavrzeszczoł:~—
19 18|     pasu, zebroł vszetkji sełë, podnjosł go i rżnął na vjelgji koło
20 19|       na perzenë sę rozprisła i podnjosł jem rękę ku timu kaszubskjimu
21 21|         też szuremeju?~Klarneta podnjosł woczë do njeba, a gębje
22 22|         Ale strzode samigo ludu podnjosł stari chłop z bjołą brodą
23 22|    brodą vesoko krziż, a jak go podnjosł, zaspjevało to zrzeszenjé
24 22|      vëszedł i słuchoł, a jeleń podnjosł rogati łeb, ale nje zlęklë
25 22|      glębokjim lese czorni pjes podnjosł wostrożno łeb, słuchoł,
26 24|        v moji jomje na Glonku i podnjosł flińtę, be mje zastraszëc.
27 26|      mjoł wulożoni v tim koszu, podnjosł jem głos i sę zapitoł:~—
28 27|      Polskji,— drugji, żes rękę podnjosł na worzła, co go szandara
29 27|      zdoł jem sę na volą Boską, podnjosł jem rękę v gorę i povjedzoł:~—
30 29|     pomscecela!~A kjej jem rękę podnjosł i chcoł movjic, że mje prostimu
31 29|        dvjerze do szczescô, won podnjosł polce jak do przisęgji i
32 29|      sparła pod plece, a won sę podnjosł i całovał moje ręce żelazem
33 34|      bjedni vanogo, żebes woczë podnjosł na pańską corkę? Sposob
34 35|       napjisoł. Won przeczetoł, podnjosł na mje woczë i rzekł:~—
35 36|    czornigo jinszta za wożegle, podnjosł go, kopnął nogą ve dvjerze
36 36|       vje, po co?~Tero Traba sę podnjosł na sedzączkę i pitoł:~—
37 36|      zębë i vëvracac woczë. Tej podnjosł czorną, jak kavałk vęgla,
38 39|        a jô za wokłodkji vesoko podnjosł polącą ksążkę nad głovą
39 40|       Bronji Bog! rzekł rebok i podnjosł rękę. Chto wostavji co v
40 40|       czort na wurlopje, vesoko podnjosł ręce nad głovą, zacząl sę
41 41| przeżegnoł, wukląkł na smjegu i podnjosł ręce do Boga, żebe mje doł
42 41|        chternich pravje pjisoł, podnjosł woczë na mje Czernjik! Zdrevnjoł
43 41|      ale Czernjik, jakbe njick, podnjosł woczë na mje, kjivoł mje
44 41|       jem przëstąpjił do stołu, podnjosł rękę i zavrzeszczoł:~— Tam
45 42|     raze wurosnje i zvjędnjeje.~Podnjosł jem woczë na wumarligo drucha,
46 42|    chvjilë —jedini roz v żëcu — podnjosł rękę na słabą kobjetę...~
47 43|  njeznani przed dzisem i jutrem podnjosł mje vłose na głovje.~Nje
48 44|        njim rozstąpovelë, a won podnjosł zev i vołoł:~Rum! Rum! Z
49 44|       Ledvje chłopocë wucechlë, podnjosł sę v bjołim płoszczu ksążę