Chapter

 1 5 |             Tec to jistnô sostra ni jarzębjinë z przed lasa,
 2 6 |      vëszedł njevëpjekłi, jak no ni trzeji chłopocë. A mje czężko
 3 8 |          smjerc.~— A może ji wod ni stronë nje vjidzi?~— Vjidzi,
 4 8 |        przërechleło kraczajóv ku ni wolszce. Jak Mjichoł vjidzoł,
 5 8 |         Marce sę polelë woczë do ni stążkji. Dodoł iem tej żedovji
 6 10|      woczu nji mogł wodervac wod ni bjołi postaceji przed vołtorzem.
 7 13|    vdarzeł, jak ji modré woczë v ni moji choroscë mje svjecełë
 8 13|        woborze, ale z daleka wod ni wukozkji i Golijata. Le
 9 14|       kąsk i dalij povjodoł.~— V ni bjotce z pruskjim sługą
10 16|          rzekł na pustkovju przë ni worędzë? — Ma dvaji zrobjima
11 16|      moji jizdebkji. Naprocem po ni stronje vjeskji drogji szklełë
12 17|         na nji bulvë sadzëc. Ale ni truposze v zemji vortoscë
13 18|       vedle scanë domakloł sę do ni lukji, co zdrzała na vodę
14 21|         go na pasach noszą. Tich ni wobraznjicë muszą sami wopłocac.
15 22|  szczescé, żes wostoł slode kole ni bjałkji — nje je to na proroczka
16 22|         maszerovac muszima vedle ni karczmë, chdze ni szandarovje
17 22|          vedle ni karczmë, chdze ni szandarovje stoją. Gvesno
18 22|          ma sę ju przëbliżelë do ni karczmë, chdze ni szandarovje
19 22| przëbliżelë do ni karczmë, chdze ni szandarovje żdelë. Vjidzoł
20 23|   vësłuchô. Ko jes katolikjem, a ni kęsi chto vje jaką vjarę
21 23|      Leon vënoszoł pravje kuferk ni pannë do voza a wona mu
22 24|   cebjeju vjidzoł. Nje beło to v ni nocë, jak żesta Jozva Zobłockjigo
23 26| lińcuszkami na rękach i vjodł do ni sodze. Ale nje provadzeł
24 26|          mje zos wodprovadzeł.~V ni sodzë jednak mje ku reszce
25 27|        zbrojił!— wodrzekł jem. — Ni dvaji zabjerelë mje mój
26 28|         To je gvesno pamjątka po ni pobjitvje Davida z Golijatem!
27 28|          tile łaskji wu Boga, co ni żedzë, njim Pana Jezusa
28 31|      procovelë, pokąd jô gnjił v ni prizë pruskji, tej vzęła
29 31|      jednak le Bogu dzeń krodł v ni sodzë. Tak jô sę doznoł
30 32|  wobjeżdzac, a jô szukoł woczoma ni vjelgji gromadë kaminji,
31 32|         Żebes lë tak mogł, jak v ni bojce rzec: Zezamje wodemknjij
32 33|        po krolu jezora wuvarzemë ni ksężi harbatë. Bo to je
33 34|           Ale skorno przejachelë ni mjeskji ludze, to vjidzelë
34 34|        furmonkę.~ Tej vzęlë naju ni szandarzë i bez pitanjô
35 34|           że to modri norod. Ale ni sżandarzë z Korsina jednak
36 36|     przistęp mjało. A tej jesz v ni stodole v njijakjis Dąbrovje
37 38|  Vjeczorcm nalozł jem sę znovu v ni dvornjicë z woknami na jezora
38 40|           Vzął jes sę i szedł po ni straszni nocë! rzekł pon
39 40|     cebje cucilë wu dvornjika po ni straszni nocë. Proszę cę,
40 41|          Tak wona no v Sorbsku v ni straszni nocë vëszła z wobrazu
41 41|   pjervji, njimesma zbłądzeła do ni dzivni chatë z Julką.~—
42 41|     bełbem muszoł vjidzec vjid v ni chace na gorce, v chterni
43 42|        tim jô zaboczeł v pjeń wo ni wostrzedze mojigo zmarłigo
44 42|      wobroz jô noseł v sercu wod ni chvjile, kjej jem ję wuzdrzoł
45 44|       mje krom tego povjedzała v ni zapadłi chace na smjegach?~—
46 44|      szarigo ludztva. A ti, co z ni krevji pochodzą, staną jednigo
47 44|         tvojim ręku Tej nje tile ni żevi z dołu do cebje sę
48 44|           co sę ze mną dzejało v ni chvjilë. Vjidzoł jô lud
49 45|      kjijemvędrovnim... Chiże po ni spravje na Łisce lata zaczęłë