Chapter

 1 3 |    tręple v zemję. Jesz po njim stojała za rzeką gora przidkô, na
 2 3 |         na szeji. Ta jarzębjina stojała v pole jakji dzesęc krokóv
 3 4 |         jakbe wucął, a za njimi stojała łaka, pełna paprocë. Chto
 4 5 |        sunął do lasa.~Rosa jesz stojała na trovje i na paprocach,
 5 6 |   przëszedł do sebje, tej Marta stojała nade mną i pomogała mje
 6 6 |       zastavjonô dużimi lipami, stojala szarô, przëkretô czorną
 7 8 |       Tam dosc daleko na jezoro stojała wotvartô voda. Mjichoł jak
 8 9 |       gorze na zomkovjisku, tej stojała przede mną tak krotko, żem
 9 10|      moji pobjitvë z Golijatem. Stojała cechô i zgurdżałô, jakbe
10 10|     chatë ludzkji. Kole studnji stojała Marcijanna. Mjichoł wuprovjoł
11 11|         a v nortach jak wubjitô stojała cemnosc. Konje przë kumach
12 13|       scanë chatë gburskji. Tam stojała na gromada kaminji, na chterni
13 13|    Kożdô leczba na jego skarnji stojała jak dzivné zapitanjé. Ale
14 14|       chace, co jak stari grzib stojała v sadze, Svjęti Pańskji
15 15|     naszłë bleżij. Na levą rękę stojała gora zomkovô cemnô i vesokô, —
16 15|      krziknęła Marta. — Tec tam stojała wosoba nje z tego svjata.
17 15|         brzegu rzekji?~— Marta!~Stojała cecho jak kam kol brodu
18 17|     razu Pana Boga. A jak ma ju stojała na przededvjerzu, wokno
19 18|   veszła do pjiłë. Brama do nji stojała wodemkłô, ale kjej jesma
20 20|       Ale na kopjica z drążkjem stojała cecho, jak te drugji dvje.~—
21 20|   woboje. Na kopjica z drążkjem stojała całą chvjilę cecho. Ale
22 20|         zelonimi kępoma pokretô stojała, Trąlia sedzoł veżij pasa
23 21|         vëmiszlelë, jaż butelka stojała prożnô. Tej zażądelë novą.
24 22|  figurze v polu. Bjołô wona tam stojała jak małô kapliczka a vjonkami
25 22|   wobvjeszonô. V nji za woknami stojała figura Matkji Boskji. Małé
26 23|         drodze. A to na pozimku stojała v njim voda. Ale wonji nje
27 24|   Zomkovi Gorë. A na nji vesokô stojała wosoba cecho jak kam i zdrzała
28 26|        co na levą rękę wode mje stojała. Vlecoł won na płocanną
29 29|     brzegu moję coreczkę Klemę. Stojala cecho i zdrzała na jezoro,
30 32| postavnô, jak krolovô tich vód, stojała panna Klema z vjosłem v
31 32|         postaceji, jak wona tam stojała kjerującô czołnem pod rzoze
32 33|     wopoka svjętigo Pjotra, jak stojała tak stoji i stojec będze,
33 34|     njim jak zvjastunka svobodë stojała z vjosłem v ręku panna Klema,
34 38|     stari Julkji z Garecznjice. Stojała wona tam v starodovni suknji
35 38|      vëcignęła ręce ku mje. Tak stojala całą chvjilę, jaż pomału
36 38|         złota koruną ve vłosach stojała krolevjonka. Smutno zdrzała
37 41|       na małą gorkę, na chterni stojała chałupa, napoł v smjegu
38 41|     vëprostovanô v łunje wognja stojała, krom bjednich ji ruchen,
39 41|        jem, co sę stanje. Julka stojała jakôs vesokô i postavnô
40 41|      tich vsach wopovjodają, że stojała wona ju za pamjęcë jich
41 41|       sparł wo scanę. ~W jizbje stojała gromada ludzi vkoł vjelgjigo
42 42|    Lipna vjidzelë, jak Trąbjinô stojała kole mje za karą z ksążkami
43 42|        to nje zachodzeł, bo mje stojała przed woczoma pjęknô krolevjonka
44 43|       wodpusce ve Vjelu za tobą stojała. Ale të rovnak z nją nje
45 44|   starim smętorzu pod Gostomjem stojała v szarim vjidze cemnô postacejô
46 45|      pod trzema chojnami. Jedna stojała krzevô, jakbe chcała wucekac
47 45|        tam też jesz nad jezorem stojała na dzekô jabłonka, chterna
48 45|       povjedzec. Bo mjedze nama stojała długô droga żecô, a ma na