Chapter

 1 1 |         pesternjok. Na głovje mu sedzała muca starodovnô, czornim
 2 4 |        jinszim molu, a tam be va sedzała cecho i sę nje dzarla! — ~
 3 9 |     Morcin povozeł, a Marcijanna sedzała kol njego. Jakżesma zaszła
 4 9 |          lodem szklestim. V lese sedzała ceszô, ale gorą szła vjedno
 5 11|  vjisznjovim sadze przëczupnjętô sedzała, Mjichoł przëmeszlivoł wo
 6 11| wuspokojiła, jak ptoch v klotce. Sedzała smutnô, ale cechô. A jô
 7 12|     natchnje.~Marta wob ten czas sedzała przë kominku i vjęzła. Jô
 8 13|        Jak wona tam przë kominku sedzała nad svojimi spjicami, chterne
 9 13|         i szedł do czeladni. Tam sedzała Marcijanna na łavje przë
10 14|         wupodł na zemję. Tec tam sedzała Smjerc na łavje i klepała
11 15|         v lese, tej ju cemnô tam sedzała noc. Tak parobcë zapolilë
12 17|        vszescë ludze vetopjilë — sedzała jich rozga na ti zemji.
13 19| wobłożoni divanami. Komuda nocnô sedzała v tim domovnjiku mjimo vjidu
14 19|       levą i na pravą, pod scaną sedzała wona, zdrzącô ku mje z czornich
15 19|        klepjącą kosę za stodołą. Sedzała i zdrzała prosto przed sebje,
16 19|           że kjejbe vasza Smjerc sedzała za dvjerzami na stopjenjach,
17 23|    vczora do pozdni nocë z Trąbą sedzala, reno zgromadzeła na svojim
18 25|    bębnjenjim po lestach. V lese sedzała ceszô i noc. Żoden szczek
19 25|      dvuch godzin ma tu ju pevno sedzała przë szekovanju vjeczerzë
20 25|          mjedze njimi i za njimi sedzała czornô noc.~V tim zaczęło
21 25|         Ale za to v połnjé ma ju sedzała strzod skamjenjałich vjeselnjikóv
22 25|          nasze krokji, tej ma ju sedzała v Lepuskjich lasach pod
23 30|    norciku moji prize na lobzaku sedzała, tej Traba jął po svojimu
24 31|      vjidzała. Za chvjilkę ma ju sedzała daleko wod drogji strzod
25 31|          długo ma tam v gromadze sedzala. Ale v jego woczach jô czetoł
26 32|           Ale dalij v całi jomje sedzała komuda i noc, przez chterną
27 33|           Długji tidzenje ma tam sedzała na Glonku. Wob dzeń sedzałasma
28 33|         całi i tidzenje chdzesma sedzała na vjechrzu Glonka pod jego
29 33|  zdradlevigo pana ve Zvadze, jak sedzała na stopjenjach pałacu. Chiże
30 33|          po głovje, pokąd ma tam sedzała nad naszą svjeczką i słuchała
31 34|        ma tam v jomje v gromadze sedzała, nawuczeł mje vjęcij takjich
32 38|      zdrzałë jak zevi.~V woknach sedzała panna v suknji  krose morskji
33 38|       Pjęknô njebivałą pjęknoscą sedzała tam ta wostatnô panna zMłotkóvSorbskjich,
34 38|       brzegu v bestrich ruchnach sedzała bjałka z nogoma pod sebje
35 39|        checzi na kraju rozsepanô sedzała. Ludze pravje vstovelë do
36 39|     głovą, kjej po szeję będzemë sedzała v vodze.~— Będze, jak Bog
37 40|          sobje, jak długo ma tam sedzała, jaż tu wod razu całi smętorz
38 41|        ma. Na glenjanni podłodze sedzała gorą gromadë drevk czorno
39 41|     gromadë, na chterni przedtim sedzała, dmuchnęła i ju vjesołi
40 41|         daleka najeżdżałë. Julka sedzała cecho, patrzącô v wogjiń.
41 42|      szkolnigo. Przë mojim łożku sedzała Trąbjinô i moję głovę wokłodała
42 42|          njibe to żona Trąbjinô, sedzała v bestrich ruchnach na stolc,
43 42|           Na potrzaskanim woknje sedzała Trąbjinô i krziczała:~—
44 43|          Czernjik, naprocem jimu sedzała dovnô Trąbjinô v bestrich
45 43|           v chternigo brzuchu ma sedzała, trząsł sę i zemja sę sepała,
46 43|         a cemnjicę, v chterni ma sedzała sami, rozdzeroł co chvjilę,
47 44|        jak të v lese ~Na vjetvje sedzała ~I nama rągała,~Kjej ma
48 44|        jem sę wobroceł za Julką, sedzała wona przëczupnjętô na zemji