Chapter

 1 1 |         co zamanąvszë v njim sę njico zadzerało, jak v gordzeli
 2 2 |   ztądka i nazod, vjedno v njim njico sę zadzarło, jakbe co cvjardigo
 3 2 |    Straszka.~Jô rod beł vjedzec njico vjęcij wo tim Straszku.
 4 3 |     jedną bjołą płachtą smjegu. Njico Złego zaczęło go manjic
 5 3 |     szedł, bo v połnjé i v nocë njico szło ludzom na woczë, czego
 6 3 |         boczenjé na moje bedło, njico mje vjedno kuseło:~— Jidzë,
 7 3 |        żebe sę tego doznac. Ale njico mje rękę zatrzimało, kjej
 8 4 |         szukanju vęgla i kvjatu njico Strasznigo glovę v teł licami
 9 5 |         polce moje zavadzełë wo njico długjigo. Chvecę i cignę —
10 5 |        zchodzeł z gorë, tej mje njico zemnigo v jikro tchnęło.~
11 6 |        ale wob zemę vlazło jimu njico v jego kulavą nogę, że przë
12 6 |    podvjeczork, bo mje njibe mô njico do povjedzenjô.~Tej jô szedł.
13 6 |       beł srodze czekavi wuczuc njico wo njim. A zegar polikoł
14 7 |     njim przëszedł do rozpravë, njico dzivnigo sę stało na pustkovju.
15 7 |    Wodemklë sę dvjerze i vlazło njico dużigo jak wopoka. Nje przeżegnało
16 7 |         głovje mjoł, jak z gorë njico zaszumjało i zlecało naksztołt
17 7 |      stępjidła, żebe zlezc, ale njico muszało mu strzelëc do głovë,
18 8 |      voda. Mjichoł jak be chcoł njico rzec, ale sę strzimoł i
19 8 |         vezdrzoł też i vjidzoł: Njico czornigo szło jezorem. I
20 9 |        Do mje v ten dzeń vjedno njico godało: Bjej na zomkovjisko!~
21 9 | przemiszlającë jô czuł, jak mje njico zemnigo cornęło po karku,
22 9 |       Krom tego szło z ji woczu njico na mje jak czarë, jak womona
23 9 |       Vjedno mje sę zdovało, że njico vëstąpji i mje v teł głovę
24 10|        co wosamętało.~Pevno mje njico wosamętało. Bom nje folgovoł,
25 10|        jô rzekł:~— Wukąseło mje njico do żevigo, brzęczi mje wob
26 10|         mje podnjesło. Tim wona njico rzekła, a wonji mje posadzilë
27 10|        lese, zdovało mje sę, że njico brzedkjigo zataconé sedzi.
28 11|        do spjiku, tej noc v noc njico wobłazeło vkoł mje. Nje
29 13|     Golijata. V komudnim vjidze njico ze szarimi skrzidłami, dzekji
30 14|          żem sobje povjedzoł:~— Njico jidze na cebje, Remusu,
31 15|        jednak snożô dzevczina i njico mje szeptało do wucha:~—
32 18|          Tam v nim cemnim norce njico szemarzi, a żoga sę ruchô.~
33 18|          V nim cemnim norce też njico kuczkovało. Ale cuż na to
34 18|        czuł.~— Przez to też. To njico muszi przë nji mestrovac.~—
35 19|         poprovdze spjevô Smętk. Njico jakbe ve mje wuderzeło i
36 19|       vjinem szumjącim. Ale mje njico wosamętało, żem nje beł
37 19|         sę czornô. Zavrzeszczoł njico, vstoł i wupodł czężko nazod
38 24|        jô żdoł na njego, bo mje njico trzimało, jakbem mu beł
39 25|       Remus, i spji dobrze. Mje njico movji, że ma sę jesz przë
40 26|  szandara vërvoł remję i zaczął njico szvargotac do nigo drugjigo.
41 29|     kjej jem sę wobuvoł, to mje njico jakbe pałąkjem scesnęlo
42 33|         sę za dvjerzami rumot i njico srodze zrnokłigo vpadło
43 34|      krolu jezora beło tam jesz njico przëwodzevku, ale że njeboszczik
44 40| vëzdrzisz bez tvoji kare, jakbe njico z cebje wubeło. Mogłbem
45 40|         zatrzimac, le Remusa wo njico pitac. Nje bój sę muzikańce!
46 42|       tam stoją, bo jô mom vama njico do povjedzenjô.~Za chvjilę
47 45|         wobchodzeł z daleka, bo njico mje nje dozvolało dac pojigji
48 45|        Ale jô wostoł, jakbe mje njico zatrzimało i zdrzoł dalij