Chapter
1 2 | bełbemdlocebjeAterosłuchej mojich przigód i mesli:~* * *~
2 3 | tę vodę do zomku wojcóv mojich, tego tam jak krola przëvjitają.
3 8 | majątku vjelgjigo, co go na mojich plecach noszę, vszetko mjec
4 10| moja rzekła, że v meslach mojich bluznję. Ale wod wokna szedł
5 12| żebe rozeznac żołtą krosę mojich lic, ale jô vjidzoł le svoję
6 14| mjenjiłë na sposob, jak za mojich knopjęcich lôt, kjej to
7 15| korunovanô jarzębjina, svjodk mojich czężkjich serdecznich przigód
8 15| spoczivosz, gronku z prochami mojich przodkóv! Ale zlotigo mjecza
9 16| kozoł mje zapłacëc połovą mojich pjenjędzi z kjeszinji. Jô
10 19| wotvorzeł, czetoł won v mojich woczach:~— Të jes Smętk
11 19| nasz złi duch!~Cze won v mojich woczach też dozdrzoł skrę
12 24| lase tu ztąd jisc trzeba do mojich jezór i do gnjozda wojcóv
13 24| jezór i do gnjozda wojcóv mojich, ale jô tu vjidzę te modré
14 25| bom jednigo za drugjim mojich novich przijoceli wod sebje
15 25| Te vjidzalni znakji na mojich pjęknich licach są njiczim
16 26| przëstąpjił i vzął jednę z mojich ksążk v rękę. Beła to ksążka
17 26| przëstąpjił i vzął v rękę jeden z mojich viborkóv. Vëjął go z pochevkji,
18 26| narobjił wutropjenjô!~Won słóv mojich pevno dobrze nje rozumjoł,
19 29| wuzdrzoł, ale do kuńca dnji mojich nje zaboczę wostatnich chvjil
20 29| tim ricerskjim znaku na mojich pjersach czężeło jakji namjenjenjé,
21 31| kjedem so z wuvogą jeden z mojich viborkov przekartovoł, tej
22 31| zdatni na vojoka. Co do mojich gnotóv, to wonji wuvożelë,
23 31| vjeselic? A rovnak i wu naju za moJich młodich lôt vjesoło sę zeło,
24 31| tej le sę zdej na tich mojich tovarzeszi. Wonji vanożą
25 32| tej Trąba, trzimająci sę mojich trokóv, tej ksądz a panna
26 33| pustkovju za stodołą za mojich knopjęcich lôt klepała kosę
27 34| sę nje rozjeżdżelë, jak mojich wuszu doszło wuderzanjé
28 35| krolevjonkji z młodigo porenku mojich lôt javjiła sę i znjikała.
29 35| Bladła tero ta cenjô v mojich woczach a za nją pełna krevji
30 35| potrafję, a tańcovac za notą mojich skrzepjic wonji gvesno wumjeją,
31 35| njemjeckô. Njicht tu ju mojich ksążk nje kupovoł, le njitkji,
32 38| vëmjerała mova nasza, chterna za mojich lôt panovała v ti całi Pomorsce
33 38| Żarnovjiznę i Betovo. V mojich woczach zapodała nasza kaszubskô,
34 38| poprzësigł: Njigde ju na mojich katolickjich jinsztrumańtach
35 39| le guze, jigłë i njitkji. Mojich ksążk njicht nje chcoł kupjic,
36 39| pustkovju, jak won tam za mojich młodich lôt na zemę i mroz
37 39| zapolëc, chocbe jednę z mojich ksążk, cobe na vjid vëtrafjił,
38 40| płakała jako na smętorzu mojich braci.~V tim Trąba, sedząci
39 41| duszę jednigo z przodkóv mojich, chterną ve mje zgodł ju
40 41| przed chvjilą przeszła v mojich woczach, przëboczeła mje
41 41| Lipińskjich pustkach za mojich knopjęcich lôt wopovjodoł:
42 41| jedini druch, tovarzesz mojich przigód, nje żeł!...~Jakoż
43 41| straszni nocë, kjej szlach mojich krokóv v smjegu zagjinął
44 42| njerozumjałô brzemjeje?~Vątk mojich mesli przervoł mje zimk.
45 42| znak v nen dzeń żnjiv na mojich pjersach vjidzała.~ Ale
46 42| karovoł przez vjes, tej mojich wusz dochodzeła takô spjevka:~—
47 43| zbjegła i kvjatë vëpadłë z mojich rąk.~Moja krolevjonka vjidzącô,
48 45| nad starą Julką a z nją na mojich nodzejach. Smętk dobeł na
|