Chapter

 1 1 |  pękanim mrozu, jak svjeceł na vjater gołą piersą.~Nogavjice choba
 2 7 |   przelecoł vszeskji nortë, le vjater bjił, jaż pojachoł stopjenje
 3 8 |    vołejma!~Tak ma vołała. Ale vjater nasze vołanjé nekoł vstron.
 4 8 |        długą brodę szamotoł mu vjater, jak słomę v dachu przez
 5 8 |        szło tam z nortu lasa.~—Vjater to tam zanjosł gvesno, że
 6 9 |    cepłim norciku, a na dvorze vjater smjotë nekô i mroz tnje
 7 9 |       struminje vjidu i cepła. Vjater nom zastąpjił drogę, kjej
 8 9 | dravoka na zomkovjisko. V lese vjater nji mjoł przistępu; to też
 9 9 |      Nje jidze! Nje jidze!~Ale vjater zavłl gorą vjelgjim głosem:~—
10 9 |     som so nje dom radë.~V tim vjater tak mocko chveceł v drzeva,
11 9 | dvjerze wostavjivszë wodemkłé. Vjater som jeden gospodarzi vestrzod
12 12| drzevka besu stojałë, cobe mje vjater wovjoł i słuńce wogrzało.
13 13|   wodecknął i zacząl szemarzëc vjater, be nańsc na pustkovjé nocą
14 14|      woblekł. Na dvorze letkji vjater parzeł smjegjem. Jak jem
15 14|     będę. Wotvorzë wokna, żebe vjater njosł vonją kvjatóv v moją
16 14|       na vjeczerzą, tej letkji vjater jął potrząsac vjetvjami
17 18|    pędzëc, chdzebem chcoł, jak vjater, kjej na jeseń porvje lestóv
18 18|        zaduszema sę, bo svjeżi vjater będze lotoł wod bromë do
19 19|       pod gorę. Zaczął też dąc vjater nom v woczë, czim veżij
20 20|     tańcującô kopjica sana. ~ ~Vjater rosł wob czas, jak żesma
21 20|       komudni. Zemno beło, ale vjater popusceł. Trąba sę trzimoł
22 20|    założi v gęstim żece. Słabi vjater dmuchnął i zaszcmarzeł v
23 20| zrobjił lecącë nad zemją takji vjater, że rebocë nji moglë łovjic
24 22|       jak morzé, kjej nad njim vjater zagraje.~Marsz, marsz czemprędzej!
25 25|   pruszeł jak vczora, a letkji vjater roznekoł dokę. Vjidzec beło
26 31|      ma dvaji. Pożdej le! Nasz vjater kaszubskji vnetk z cebje
27 31|     pustkovjô. Z daleka letkji vjater njosł vonją sana svjeżigo.
28 35|      Morzô. Jaż wod Hele dunął vjater ku lądovji i mje zaspjevoł:~—
29 35|      Darżlubskji Pusti straceł vjater. Tak jô so wuvożoł, że pudzesz
30 36|     zimko gordzelą przechodzi. Vjater, not do tego, z vnętrznosci
31 39|        ten czas naszło połnjé. Vjater wusnął, a zevi wogjiń loł
32 39|       Błoce, tim siadnji, kjej vjater vjeje wod morzô i vodę podnoszô
33 39|   trzęsaci zibji nocną leżę...~Vjater wusnął. Pjerszé krople deszczu
34 39|  njitkji, woprzestało padac, a vjater zacząl vërivac dużi szvotołë
35 39|     naju toczeła strugji potu, vjater vëznobjił vszetko cepło,
36 39|         Jô nadsłuchivoł. Przez vjater i szum morzô verazno czuc
37 39|   nocną pustą, po chterni tero vjater szarpoł zemnjice, krąceł
38 39|     njevjastë. Vłose ji czesoł vjater, a ve vjidze gvjôzd szkleła
39 39|   vjidem zimko będze nańsc, bo vjater nekoł zev Trąbovigo granjô
40 39|   zapoleł ksążkę wo Genovefje. Vjater dmuchnął v rozvjané kartë,
41 39|       czuła vaju trąbjenjé, bo vjater jidze wod morzô a voda sę
42 40|      kjej v njim jidze zimkovi vjater. Prąd skri mje przechodzeł,
43 41|      provadzeł. Wod ti chvjile vjater, chturen naju z przodku
44 41|     zedlu v bok. Na dvorze veł vjater i sepoł ze svjistanjim fale
45 41|        bjołich duchóv smjotë a vjater, chturen jim nje dozvoloł
46 42|  scanje wostała, przez chterną vjater, pełen vonji sana, vlecoł
47 43|       Boga, grzemot popusceł i vjater. Le łiskavjice jesz co chvjilę