Chapter

 1 3 |            bjednim łożku płakoł nad nją i nad moją skażoną godką.~
 2 5 |         leszczenovą na polc grebą i nją smigoł z gorë na doł, jakbe
 3 5 |            trzech cliojen jidącą. Z nją jô na pustkovju mogł sę
 4 6 |            że ludze dziseszi volelë nją nje jisc. Marta noprzod
 5 6 |        straszno.~Wodnąd jô muszoł z nją vjedno jisc vedle jezora.
 6 7 |      szklącą strzelbę, pogrozeł mje nją i rzekl:~— Żeli të jes jakô
 7 8 |             chłopocë sobje pjętë za nją wulotają. Morcin kupji grzebjiszk,
 8 9 |             nim pesznim panem, co z nją stojoł przed koscołem v
 9 10|         dzevczę. A jô chcołbem sę z nją żenjic. Ale v njedzelę va
10 10|           przed woborą, stodołę, za nją koszkji pszczół, chlevë,
11 11|         nogoma. Tero dusza tvoja za nją bez przestonku tęsknjic
12 13|             tak mocko stłukł, a nad nją na slivka, z chterni jô
13 14|    kaszubskji. Na połnjé zemja sę z nją łączi polskô, z chterną
14 15|        strzimac nji mogł i płakoł z nją v gromadze. A zdovało mje
15 16|             bezmała żëcé straceł za nją. Jakji të gjevałt zrobjił
16 19|          Zvadë, moją jesta i mogę z nją robjic, co mje sę vjidzi.~—
17 20|              I podol mje rękę mocko nją potrząsającë. Tej rzekł:~—
18 20|             v ręce, przezeroł przez nją pod wogjiń i povjedzoł:~—
19 20|          njego jesz cepłą duszę i z nją kominem nekoł do pjekla.
20 22|          svoję karę i nje chcoł jem nją ludzom na pjętë najeżdżac.
21 23|          Klerik nje vëcignje i mu z nją nje vëdzeli v głovę, tak
22 24|      Woboczita! V Koscerznje Leon z nją zańdze prosto do ksędza
23 27|         wopluvanjô cebje i muszą sę nją struc. Spravą naszą —advokatóv
24 27|           kratë Marta, płaczącô jaż nją trzęsło i sę jisceła:~—
25 28|            tero głovę scęlë, tobe z nją możno belo v kręgle kulac!~
26 29|         vząl v gorsc sekjerę i sę z nją założeł, tej mje sę v głovje
27 31|        wuchvaceł ję za rękę, trząsł nją i vołoł~— Panno Klemantinko!
28 32| njezviczajno vjelgą. Kjej jesma pod nją stanęła, vëdovała wona mje
29 32|            pas pjosku mjedze vodą i nją pozvoloł nom jisc vprzod,
30 33|       czvjerc roku stavjił sę przed nją. Oj! Będze to przeprava —
31 34|            strachoł jem sę wostac z nją som pod jednim dachem.~Provadzełasma
32 34|            pjersach rozpjęła, a pod nją szkleł v sluńcu powobjadovim
33 35|         cenjô v mojich woczach a za nją pełna krevji i teskni pjęknoscë
34 39|            Gorą je narva trovë, pod nją skora torfu a pod torfem
35 39|      przeplesc galęzami. Jak sę pod nją scesnjema dobrze do gromadë,
36 39|       głovje małô koruna złotô. Nad nją vesoko v chmurach plenął
37 39|          ksążkę nad głovą i vëvijol nją jak pochodnją.~Na to chiże
38 41|         muszoł zańsc, klęknąc przed nją i movjic:~— Pjęknô jezdes,
39 41|           za njim droga v gorę a za nją prosté jak stoł pole v stronę
40 41|       wokjenka żoleł sę vjid. Przed nją kavałk połomanigo płotu
41 41|           nje vjidzę... Chmura a za nją pustô...~V ti chvjilë prisnęło
42 41|            v wostatni chvjilë chcoł nją vołac na retunk. Pod levą
43 42|         morzé ludzi. I vzęła mje za nją strasznô tesknjączka, takô
44 43|      vszestko gotové.~A kjej jem na nją vezdrzoł zdzevjonimi woczoma,
45 43|            stojała. Ale të rovnak z nją nje żijesz?~— Nje!~— Pitom,
46 45|         zamknął nad starą Julką a z nją na mojich nodzejach. Smętk
47 45|            vłosach, kjej jem mjedze nją i sobą wostavjił płenącą