Chapter

 1 1 |              Kjej go sę pitelë, czimu lepji jich nje wużije i voli sę
 2 1 |             wobjadu. Jô żiczeł Freszë lepji njiże Remusovji; dlotegom
 3 4 |        będzeszmjoł, bo bem jô cë jesz lepji vsepała.~Tero jô vjidzoł,
 4 4 |            godką głovę mąceła. Bjejta lepji spac. Bo co va wułovjita,
 5 5 |              będze tam njick dobrigo. Lepji jisc na tę gorę naprocem,
 6 5 |            knopje, jak jô, a będze cë lepji. Alejô sę żodną mjarą nji
 7 8 |               krzivdę jaką, to bełbes lepji zrobjił, rżnąvszë kaminjem
 8 9 |        cerpjec muszę.~Porene beło mje lepji. Do wobjadu sekł jem vjikę,
 9 13|               svjata połczvarta lata. Lepji dlo vaju, kjej tego wutropjenjô
10 16|              i pon szkolni nje pjije. Lepji będze, kjej sę wuroczema
11 16|             vozëc na karze, bo to mje lepji słuchô.~Ve vjeczor, kjej
12 18|             tą starą latarnją. Zładuj lepji nasze dva pękji stomë tu
13 18|            smjoc, bom mesloł, że vjem lepji, chto to beł. Ale Trąba
14 19|               krzivdę jaką, to bełbes lepji zrobjił, rżnąvszë kaminjem
15 20|               krolu jezora. Trąba mje lepji znaje. Wuvożej: Jô jezdem
16 21|             jem sę doznoł, żevji jich lepji njiż vłosnich svojich senóv.
17 21|          rzeczë krolovji jezora, żebe lepji zchovoł svój worzłovi nos
18 21|          Rzeczë krolovji jezora, żebe lepji zchovoł svój worzłovi nos
19 21|           chturen na moję wudbę bełbe lepji mesloł wo svojim bezpjeku.
20 23|               nadskakivac dzevczętom, lepji bes naju kobjołkji zanjosł
21 24|             karze vszędze cę poznają. Lepji njech cë ję zavjezą nazod
22 25|        wochronjenjé wod deszczu! Jesz lepji be beło, kjejbesma mogła
23 25|              i povjodoł:~ — Tu mje ju lepji, bo czuję sę ju krotko mojigo
24 27|         spravjedlivosc ludzkô, povjem lepji: pruskô. Bo to cë rzekę:
25 27|             że to je złodzejstvo abo, lepji rzekłszë, rabunk! — rzekł
26 27|           vojska z flińtami i armatą. Lepji, żebes mogł na wobronę podac—
27 28|             tim sę będzesz czuł vjele lepji njiże dotąd. A rozumu pruskjigo
28 28|            wożenji, bo po cuż mô mjec lepji njiż jinszi ludze? Chdze
29 29|               na mje takji przimus że lepji mje beło legnąc njeżevi
30 29|          kaszubskji. Mojc dzecko jich lepji znało. Pokąd mje vzęlë i
31 30|             sę nje doł zvędzëc Marce. Lepji njech Morcen będze tim męczennjikjem,
32 31|             Ale v tim svjece beło nom lepji, njiże tam za lasami mjedze
33 31|            tacą po svjece. Mjono moje lepji vom nje vjedzec, cobesta
34 31|             jegomosc je głodni. Będze lepji, kjej zepchnjema karę daleko
35 31|              arasztovac jegomoscë, to lepji będze, kjej zińdzema vstron
36 32|               to, jak dura do pjekła! Lepji będze, że sę vrocę do moji
37 33|               żesma sę nje wopatrzeła lepji v żevnotę, bosma vczora
38 33|           vekłesma długo rozmavjac, a lepji rzekłszë: ksądz mje wopovjodoł
39 33|               pocerza.~I wobvjinął sę lepji v kożuch po krolu jezora,
40 34|             beło namjenjoné. A jednak lepji może be beło, kjejbem tam
41 34| evangjelicko-reformovanigo koscoła.~— Lepji besce sę svojivjarë nje
42 39|           vczoraszim mjoł vjedzec, że lepji z njim nji mjec spravë.~—
43 39|           naju deszcz nje przemoczeł, lepji zbudujma so zavczas dach
44 41|           stanął som szatan z pjekła! Lepji besta mje povjedzała drogę
45 41|         goscińc do Koscerznë.~— Tę të lepji vjesz, Smętku, i tvój voznjik
46 41|           jakbe wod vjele głosóv.~Tim lepji, że nje spją, meszlę. I
47 42|              i egzortë. Nje bełobe to lepji i zdrovji dac za żëcô i