Chapter

 1 1 |    przë pjersë go vëchovavszë, godkę jego rozumjała.~Czeż to
 2 1 |      krolevjonkę?~Czującë taką godkę ludze sę nad Remusem litovelë.
 3 5 | rozmovjic, bo wona jedinô moję godkę dobrze rozumjała. Szła wona
 4 6 |    parobk, jak sę noleżi.~Taką godkę Mjichałovą jô czuł rod,
 5 6 |       Mojzesz mjoł też skożoną godkę a jednak vëprovadzeł lud
 6 6 |        v ksążce stoji. Na taką godkę wona sę zdzevjiła i rzecze:~—
 7 6 |         i zabjiję Golijata!~Tę godkę cała Marta wopovjodała svojimu
 8 7 |         Nje vjem, cze won moję godkę dobrze rozumjoł, cze nje.
 9 8 |    Knapsko to, choc mô skażoną godkę, mjętką mô głovę i sę dobrze
10 8 |    smjalë do stążkji.~Wob taką godkę żid pomału vszetko vëdobeł
11 9 |        sobje, jaką mom skażoną godkę, chterną le ludze na najim
12 11|      głovą.~A kjejjem skuńczeł godkę, nje rzekł njic, le przemiszloł,
13 12|   spjevała — movjił — le mądrą godkę korbała. A vjesz të też,
14 14|         dokąd won cignął svoją godkę i mu to povjedzoł. A won
15 15|   cebje — wodrzekł — choc mosz godkę dzivnje skażoną. I dobrąs
16 15|        głovje mje zaczął na tę godkę szumjec całi las, skrë pobjegłë
17 15|     cignęło!~Vjidzoł jem na tę godkę jak Mjichałem cos strzęsło
18 15|   łagodnje. Tu më vszescë jego godkę rozumjejemë, a jakuż won
19 15|        I patrzeł na mje wob tę godkę potcevi Mjichoł, ale jô
20 15|      koszuli. Ale mje na tę ji godkę czężko sę zrobjiło, jakbem
21 15| procovjiti, bo rozumjema tvoją godkę i znajema cę wod dzecka.~—
22 16|       ludze sę gorzilë na jego godkę? Jô zaru vjidzoł, że cë
23 17|        krajóv.~Ale mje na taką godkę storigo chłopa sę czężko
24 19|   spjevac, kjej won mô skażoną godkę, że go ledvje rodzonô matka
25 19|    może spjevac, bo mô skażoną godkę.~— To njech dô poku. Ale
26 20|    Zobłockjigo czuł jem njeroz godkę wo tańcującich przed vschodem
27 20|    Lipë wo jego smjercë dzivną godkę wopovjodalë. Movjilë, że
28 24|       do gromadë. Tu wuczujesz godkę kaszubską rozmajitą i podkorbjanjé
29 24|      sę v boczlivje i rzekł:~— Godkę tvoję lecho rozumjec. Alem
30 24|      Je to szek provadzëc taką godkę na tim svjętim wodpuscë?
31 29|        głovą, żem bezmała jich godkę mogł rozumjec a nje nalezlë
32 31|   krola pruskjigo.~Ale na moję godkę wonji srodze kjivelë głovami.
33 31|        wurodzenjô kąsk skażoną godkę, że go ludze nje rozumjeją,
34 31|    Zadom sobje starę, be vaszę godkę rozumjec, co besce mje wo
35 34|       Trąba. Bo won mô skażoną godkę, co nje dziv przë skażonim
36 35|    wodrzekł Trąba cignął svoję godkę:~— Pokąd człovjekovji młodô
37 35|        wuzdrzoł svojich i jich godkę rozumjoł. Tam przë bulvarku
38 35| pogodoł, ale Trąbë nje beło, a godkę moję: — chtuż be ją beł
39 35|       wostałë kaszubskji, choc godkę i vjarę vëzbelë.~Z Lubkova
40 36|      mô wod wurodzenjô skażoną godkę, żebe go rodzonô matka bez
41 36|      bo won znaje le pjekjelną godkę. A ti va noprzod vëknąc
42 36| jakesma tu zaszła. Przervoł mu godkę nen czorni, com go dvjerzami
43 37|      mô wod wurodzenjô skażoną godkę, a po njemjecku godac nje
44 37|        Kaszuba...~Czująci taka godkę tego wostatnigo pana kaszubskjigo,
45 39|      chternimi sę Trąba vdoł v godkę. Wonji wopovjadelë, że jesz
46 40|       za serce, czującigo taką godkę reboka. Vëzbełjem vszetką
47 45|     povjodoł wo zaklętim zomku godkę, zomku, chternigo strzegą