Chapter

 1 1 |     ksążęca Sambora kolonjistóv dzis jeszcze movją godką polaszącą.
 2 1 |  zemskjich stegnach.~Kjej sobje dzis przëboczom dzecinni strach
 3 3 |         na javje, że sobje jesz dzis vszetko vdarzę, jakbe to
 4 4 |       na Mjichała, choc won mje dzis vëszamotoł i jem rzekł:~—
 5 4 |         doma i po svjece vanożi dzis, v bjedze może i nędzë.
 6 7 |    pustkovju chodzi!~— Co to sę dzis nje dzeje! — pomesloł jem
 7 7 |       knopa zrobjilë, to bes të dzis pjiszczoł v szczepcach Golijatovich.~
 8 9 |        Vdarzę sobje vszetko jak dzis, bo co bólem abo i szczescim
 9 9 |    żorotnosc.~Hej! Żebe to beło dzis! Bom mocni tero i dużi.
10 9 |        njespodzevanigo, że jesz dzis cepłim varem krev mje do
11 9 |  jinaczij vëzdrzalo, njiże jesz dzis przed połnjim. — Cze te
12 9 | wogroszka, a jô nabroł vjarë:~— Dzis wona ju nje przińdze!~I
13 10|         godką, pasturk dovnji a dzis parobk na pustkovju Zobłockjigo,
14 12|         svjece. — A szedłbes të dzis szukac vęgla i kvjatu paprocenigo?~—
15 12|    rzekę, że tam na zomkovjisku dzis sę dzeją takji rzecze, żebes
16 13|       krzeminjem wognja dovają. Dzis naszi ludze wod tego wodviklë.
17 13|         jezora, a z tego pjosku dzis takô vispa, żebes ji tesącem
18 14|          szesc set lôt nazod. A dzis co momë?~I przëkreł dvuma
19 14|        poza gvjozdë.~— Czuję sę dzis mocni — rzekł won. — Tak
20 16|        bes żałovoł pozdnji, żes dzis nje chcoł słuchac storigo
21 16|           A chdze të wostanjesz dzis wob noc?~— Jô nje vjem!~—
22 16|       njitkji. A co të zrobjisz dzis?~— Nje vjem.~— Ale jô vjem! —
23 18|   Rzeczë mje, Remus, co to beło dzis v nocë?~— To beł Strach! —
24 19|      jedinô pamjątka kaszubskô. Dzis panóv kaszubskjich ju nji
25 19|        jô cë movję, że won jesz dzis spjevoł będze. Tero le grej!~
26 20|        komediją z kopjicą sana. Dzis to beł żort. Ale vjerztamje:
27 20|       mogę, bobe mje zdradzeł.  Dzis i jutro vszetkji lesni sedzą
28 20|       mje sę boją. Dlotego momë dzis bezpjek i możemë wogjiń
29 21|   Zvadze je Njemc, a ti mają po dzis dzeń gorę. Pokąd të będzesz
30 24|    dzedzece ti zemji. Ale wonji dzis na nji są le sługami. Z
31 24|      zvjerza. Naszedł mje, jesz dzis nje vjem jakjim sposobem,
32 25|   sechich molach, tak jak ma po dzis dzeń. Spokojno możema sę
33 26|        vdarzę sobje vszetko jak dzis. Postavjił jem svoję karę
34 27|        chterna nje bivszë sama, dzis żije v strachu, żebe dzecko
35 29|      vzęlë panovanjé, duszą nas dzis jak vjilcë a vszetko sę
36 31|         lôt takjigo granjô, jak dzis na naszim pustkovju, njeczułam.
37 33|      vjitani jako przejacel. Że dzis sę krije pod dębami jednich
38 33|    njeboszczik krol jezora jesz dzis jak za żëcô chodzi po polach
39 34|      bëc v tim vjelgjim koscele dzis worganjistą a jego trąba
40 34|        ju nji ma co żdac. Trąba dzis nje przińdze! Volałabem,
41 35|         vodë, mjoł ten rozum co dzis, to bełbem zębë scesnął,
42 41|         z pjekła. Nje vjem jesz dzis, cze won to nje beł nim
43 41|        zjavił sę v chace v polu dzis v nocë, chdzem sedzoł ze
44 42|      mjiłosc svoją. Gvesno jesz dzis nalezesz na njim znakji,
45 42|      strzelała. Vstidu nji mają dzis te młodé dzevczęta !~— Cuż
46 44|         żdają na svoję godzenę. Dzis, to noc cudu. A ten cud
47 45|         smjercë svojigo chłopa. Dzis spomjec gburom wo tim, to