Chapter

 1 1 |         godką polaszącą. Navetk i daleko na połnjé za Charzichovskjim
 2 4 |     gnjozda. Ale jô vjem, że wono daleko v jinszim molu, a tam be
 3 5 |         na gorze.~Ztąd jô vjidzoł daleko v svjat poveżij czebkóv
 4 5 |           borem njebo modré. Leno daleko na podnjebju svjeceł złoti
 5 5 |     povjcdzec, żem beł wuszłi tak daleko wod bedła. Ale wona nje
 6 6 |      vjidzoł, że pokuńc ti drogji daleko przed nami, zastavjonô dużimi
 7 8 |           beła mjerkjem. Tam dosc daleko na jezoro stojała wotvartô
 8 9 |           njich duch dobri. Toteż daleko czuc beło granjé rzekji,
 9 9 |    njiżodné cemice nje błądzełë i daleko vjidzec beło v szarim połvjidze.
10 13|           krolevjonka moja chdzes daleko slode mje wostała, wutopjonô
11 13|         że te żelastva i strzelbë daleko v svjat njeslë naszi, kjej
12 13|       czorni roli. Cecho beło, le daleko v lese wodecknął i zacząl
13 14| przësłuchoł moji godce i rzekł:~— Daleko jem po svjece vanożeł i
14 14|     napjisac nasze dzeje som. Ale daleko wod wojczeznë, njewubetk
15 20|       dnja wominąvszë Vjele, zkąd daleko vjitalë cebulovaté vjeże
16 22|         vzęlë go na pase i njeslë daleko przode. Jakbe szła Matka
17 22|      chterni wobroz v bjołim zgle daleko szedł przed nami. Jesz słonuszko
18 22|      Garecznjice. A za njimi, jak daleko moje woko dozdrzało, bjeżałë
19 22|         dzekjimi dunami morskjimi daleko wod ludzi i strądu.~Przeżegnoł
20 23|         njeba rękę dobrigo wojca. Daleko przed nami czornô podpjerała
21 25|           wogjiń, Remus, bo ma tu daleko wod ludzi. A v ti pogodze
22 25|         sobą. Na levą rękę chdzes daleko za vodami żolelë sę słabi
23 25|       roznekoł dokę. Vjidzec beło daleko v las. A mje sę zdovało
24 26|           ksążkji. Moje mesle tak daleko wod tego renku pełnigo jarmarku
25 29|       naszich, co kvjitłë bodejże daleko na zochod słuńca, gjinęłë
26 29|       vodach na smętorz ve Vjelu. Daleko to za lasami i vodą, ale
27 30|         codzenni spacer, czuł jem daleko za murami spjevę skovronka.
28 31|          jezdem, co won mô tu tak daleko v lese som do robotë.~Kjedesma
29 31|       lepji, kjej zepchnjema karę daleko wode drogji v las. Bo choc
30 31|         Za chvjilkę ma ju sedzała daleko wod drogji strzod leszczenovigo
31 31|         znani mjonem krola jezora daleko vkoł, strzod tich jezór
32 34|         pustą las. Na lasu chdzes daleko sparłë sę brzegji modrigo
33 34|           v svoji suknji jegomosc daleko nje zańdze, chocbe pokozoł
34 35|        dalij, żebe sę doznac, jak daleko sigają dzisodnja granjice
35 37|        sposobem va sę jaż tu, tak daleko, zapusceła?~Na to wodrzekł
36 37|      vëłożeł: Boczta tede: Chdzes daleko v kraju Ruskóv są takji
37 38|        cepła, choc panovało lato.~Daleko wod wokna, v cemnim norce
38 38|         dvornjik, wodprovadzivszë daleko za folvark. Tak Trąba do
39 39|         jak v pjekarnjiku. Chdzes daleko na grądach v błoce stojalë
40 39|        vjidzę nizko nad błotami a daleko szętoląci sę małi vjid,
41 41|    jidzema v doł a las tam chdzes daleko po pravi ręce, kuli go tam
42 41|          v tę wopuszczoną chałupę daleko wod ludzkjich mjeszkanji,
43 41|     chterne przëvjezłë Czernjika. Daleko wuzdrzołjem drogę, vësadzoną
44 42|        njeszczescé, to tobje jesz daleko do katafalku i egzortë.
45 43|           jô poznoł Glonk. Chdzes daleko szczekałë psë. Długom wobchodzeł
46 43|           na jezoro. A kjej chdze daleko kanął czołen rebackji abo
47 45|       mogłasma, ale dusze stojałë daleko wod sebje.~ — Remus! — rzekła