Chapter
1 1 | głęboką vodę?~— Chcę! — rzekę.~— A chcoł të vëbavjic zapadłi
2 3 | remjona i przenjes przez tę rzekę do mojigo zomku!~I wuzdrzoł
3 3 | Tak jô zmjerzeł wokjem rzekę, płenącą przede mną i v
4 3 | mjerzëc woczoma drogę przez rzekę. Ale tej jem vjidzoł, jak
5 4 | mogł ji przenjesc przez rzekę, bom za małi i za słabi.~
6 4 | to nje wudało, vbjegł v rzekę i jął vodę szleptac, jakbe
7 6 | przez las i mostem przez rzekę, tę samę, co płinęła pod
8 7 | tero movjiła. Ale to cë rzekę: — Sedzë ceszij kota, jak
9 9 | przemiszlac, zdrzącë z gorë na rzekę. Kjileż to ju lôt bjeżało
10 9 | Marto, botóv, bo jô cę przez rzekę przenjesę!~I ju mje całô
11 9 | kjej vjidzało, że ju jidęv rzekę, tej sę mocko chveceło moji
12 10| Przejachoł jem kole łav przez rzekę, Vnetk mjołjem na woczach
13 11| żiczę dobrze. Słuchej coc rzekę: Nje będzesz ju mjoł wubetku
14 12| wo cę strachoł. Ale to cë rzekę, że tam na zomkovjisku dzis
15 12| ję wonge przenoszoł przez rzekę i czuł ji bjijącé serce
16 12| jak won, mje nje strąceł v rzekę.~Ale tak mje zębë wo zębë
17 14| kosę klepje!~— Jô vjem! — rzekę.~— Moc Boskô! — vestchnął
18 14| Tej nje żdającë, jaż co rzekę, jął movjic:~— A vjesz të,
19 14| wodrzekł:~— Zrozumjesz pozdnji! Rzekę cë tile: Kjej jem jachoł
20 14| povjadac:~— Boczë, chłopku, coc rzekę dziso. Bog vje, cze jesz
21 14| i boczë, że przeszedłszë rzekę tę na levi brzeg, vjedno
22 16| hańdlarstva. ~ ~Przeszedłszë rzekę, zomkovjiskjem podszedł
23 16| vszetko je v porządku. I to cë rzekę: Tvój geszeft pudze dobrze,
24 17| novjęcij szczescô. Tede rzekę cë: Bronji sę, Remus, rękoma
25 18| vëvroceł na rębë. A jô cë rzekę jesz jedno: Jak jô tak graję
26 18| a to wokjenko zjachało v rzekę i vędrovało v svjat! Nje
27 18| Dlotego sę znaję na tim. I rzekę cë jedno: Le zostavë podnjesc
28 18| na mje Remus. Ale to cë rzekę: Cuż mje po zomkach? Cuż
29 20| Bogjem wodpovjodô! Ale to cë rzekę, że zle nom tu przë njim
30 20| koła młińskjigo na doł v rzekę cesnął. Tej bełasma na litkupje
31 21| to może pozdnji... Dziso rzekę cë le tile: Tu v tich kamjenjicach
32 24| Może nje rozumjesz. Toc rzekę tak: Lud zgromadzoni vkrąg
33 26| pragnjesz ji wobudzëc. Ale toć rzekę: Dobrim beł jes prorokjem.
34 27| lepji: pruskô. Bo to cë rzekę: Żebe cę mjelë vëpuscëc
35 32| cemnim norce stojącô. Tak rzekę dalij:~— Może to też le
36 33| dokąd to?~— A do dom! — rzekę.~ I na tim mje doł poku.
37 35| njechcę vjęcij vjedzec. A rzekę cë co jinszigo:Poj ze mną
38 35| zaboczilë. I to cë jesz rzekę: Njedługo a ten marmurovi
39 36| cobe vstidu nje robjic. Le rzekę tobje, że volołbem tero
40 40| wurodë i mocnigo gnota.~Przez rzekę Pustinkę pokozelë nom drogę.
41 41| przigód naszich. I to cë rzekę, że chdze v żëcu uwoboczę
42 42| Boga.~— Boczë, Remus, coc rzekę!—wodezvało znovu kol mojigo
43 42| cë do tego, Trąbjinô? — rzekę. Bo mje belo na nję srodze
44 42| dobrze?~— Bogu dzęka ! — rzekę na to.~— To sę vje ! Żedë,
45 42| vdovë, strącilësta mje v rzekę z mostu, wupojilë gorzołką
46 45| prosi, be ję przenjosł przez rzekę i przez ne straszedła. A
|