Chapter

 1 3 |         svoji chatë. Takô mu tero moc vstąpjiła do serca, że zaszedł
 2 3 |         woczc, lej jem zavołoł:~— Moc Boskô! Krolevjonka, co ją
 3 3 |   Wudzirzë ducha i vjerzë v svoję moc.~Tej jô woczë podnjosł na
 4 5 |      pospode koło szeji korunę.~— Moc Boskô! — rzekł jem sobje. —
 5 6 |        dzevovała sę kożdą razą.~— Moc Boskô! Rosce knop, jak chojeczka
 6 6 |      vzęlë złosc i wutropjenjé... Moc Boskô! Dziso jô sę nje dzevuję
 7 7 |           trąbjenjim. Tej jô taką moc czuł v sobje, jakbem mjoł
 8 9 |          wurosł v kosce vesoko, a moc czuł jem v sobje, jak dorosli
 9 9 |          przenjesę!~I ju mje całô moc sę vroceła. Tede jem vzął
10 11|          chvjilë povjedzoł tak:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné,
11 11|          kląkł przë spovjednjicë.~Moc Boskô! Dusza moja sę wuspokojiła,
12 12|    vezdrzenjé woczu vrocełobe mje moc i zdrovjé. A tak jô wumrzec
13 12|         przede mną i povjedzoł:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné,
14 13|          v woknje svjeceł vjid!~— Moc Boskô! — pomesloł jem sobje.
15 13|        vezdrzoł na mje i rzekł:~— Moc Boskô! Chdze vjid zapolą,
16 14|     klepje!~— Jô vjem! — rzekę.~— Moc Boskô! — vestchnął Mjichoł. —
17 14|           i lasach ze strzelbą. — Moc Boskô! Njerovnich ludzi,
18 15|         wodemknął gębę i rzekł:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné tego
19 15|         Boską Strumjanną. Vszelkô moc, jakom nabroł z ducha pana
20 15|           wostac z vami nji mogę. Moc mje cągnje njevjadomô i
21 18|        żorotni czuję v sobje taką moc, jakbem mogl dębë vërivac.
22 19|    przëroczenjé. Znac veższô jakô moc mje vjodła. Veszłasma tede
23 19|           noc!~Jakoż vjelgô tvoja moc!~Tvojim płoszczem z szklącich
24 19|         vjelgjiin snom,~chternich moc jich będze gna~za grańce
25 19|             timu z pjekjeł płinje moc, ~rovno vożi Cnotę, Grzech ~
26 22|      słabim. Tero jô czuł v sobje moc, żebe jim wobuma pod ną
27 23|            jédz Remus, cobes mjoł moc na strzimanjé tego, coc
28 24|    zdrovje dlo chorigo człovjeka. Moc ve mje vchodzi njeznanô
29 28|          krolevskjigo vëżarłë mje moc z gnotóv. A zdrzącë ku słuńcu
30 31|         notę lubjiczkovą. Bo taką moc jô v mojim granju mom, kjej
31 34|           tej z njego vëszła takô moc, że napełnjiła podnjebjé
32 34|          tvoja je smjesznô. Drugô moc mje pchała na Zoborë, rzekłszë:
33 37| przemavjała do dusze njezmjerzonô moc Boskô i spanjałosc dzeła
34 38|            A mjecz czężkji vzevoł moc trzimjąci go moji rękji.
35 40|     woprzestoł. V krotkji chvjilë moc ludztva zgromadzeła sę na
36 41|      porvje na jaką zibję. Ludzkô moc tu nje pomoże, a jô sę przëznaję
37 41|      gromadę, tego co duchom daje moc nad całami... To të som
38 42|           i strasznich przigodach moc mje vszestka na czas wodstąpjiła.
39 43|     gardło, ale jô zebroł vszelką moc i jem povjedzoł:~— Dlo mje
40 44|     Gduńską. Ale kjej kur zapjoł, moc go wopusceła i ze zemglałich
41 44|     gromadę, tego, co duchom daje moc nad całami. To të som mjec
42 45|     vodach Vdzidzkjich zabroł mje moc cudu. Ale jesz cos jinszigo
43 45|             Kjej v tobje zapoleła moc Boskô volę vëbavjenjô zaklętigo
44 45|   zaklętigo zomku, czimuż ta sama moc nji mô ji zapolic v 1njannovłosich
45 45|      trzimô gromadę i duchom daje moc nad całami. To beło to,
46 45|        sama.~Ale ti vjarë v svoję moc i v svjętą spravę, ti jô