Chapter

 1 6 |             Tej jô szedł. V czeladni jizbje stari zegar połikoł czas,
 2 7 |            tim sę komudno zrobjiło v jizbje, a Marcijanna krziknęła
 3 8 |            wona vjisała v Straszkovi jizbje. Tegom sę doznoł pozdnji~
 4 8 |        Straszk sedzoł zamkłi v svoji jizbje, a na dole v czeladni zegar
 5 14|            pon, co v Straszkovi leżi jizbje bez mjazdrë i czervjoną
 6 14|            Won, ten tam v Straszkovi jizbje, beł nen czas młodim, pesznim
 7 14|            tam na gorze v Straszkovi jizbje. Zavołô: i shichac muszisz.
 8 14|        godkji wuczeł wosobno v svoji jizbje. Tedem wodrzekł:~— To je
 9 14|            tam na gorze v Straszkovi jizbje wu tego dzivnigo czlovjeka
10 15|         dobeł na Golijace, Straszk v jizbje pod vjetrznjokami, Smjerc
11 15|              pana Jozva v Straszkovi jizbje, wopuszczała mje. Jô to
12 20|        stronë i beło nom cepło jak v jizbje. Trąba chvjądnąvszë sę jak
13 20|            sę sedzało jak v wogrzani jizbje. Na wokrąg dichałë vjelgji
14 21|           mjeszczanje. Ale v ti dużi jizbje beło vjeselnji. Tam v tę
15 25|           tile.~A won sę vjichleł po jizbje i na mje pozeroł. Tak jô
16 26|             sedzoł na rotuszu v mołi jizbje zaknjęti na mocni zomkji.
17 26|             za to mje zamklë v jedni jizbje z dvuma jinszimi przestępcami.
18 31|             pod jich cenją chovoł.~V jizbje dużi przëvjitala naju matka
19 31|           kominku. I vnetk kanęła po jizbje vonjô smażoni prażnjice,
20 31|     zbavjenjô dusze. Tak chodzeła po jizbje postavnô i snożô. Jakuż
21 32|         cemnjice, rozeznałë, że v ti jizbje są statkji domovi. Veszedł
22 32|             ma sę nalazła v chędogji jizbje ze scanami z gładzonigo
23 32|        stołkji vkoł njego stojałë na jizbje, a pod jedną scaną łava
24 32| wokjennjicach v nocë vjid sę poleł v jizbje.~ Panna Klema, chterna chodzeła
25 33|              je pevnô.~Przez lukji v jizbje verazno vjidzec beło, jak
26 33|             zapolic svjeczkę v naszi jizbje, przedtim zamknąvszë i zavjesivszë
27 33|             z Vejherova v dorunku.~V jizbje rozpakovol Trąba svoje pakunkji
28 34|            go naszi gburzë v pańskji jizbje przéroczą do kart i szklonkji,
29 34|              na dvjerze i veszedł.~V jizbje vstoł wod stołu vesokji
30 36|          karę służkovje postavjilë v jizbje, chdze stojałë łożka. Vezdrzoł
31 36|         dobrimu:~— Czotale! Va tam v jizbje! Wodemknjijta! Njic vama
32 36|              som djobeł beł też v ti jizbje, le go mój druch podnjosłi
33 36|         takjimi komedijami!~Na svoji jizbje rzekł dvornjik:~—Vjitejtaż!
34 40|          zdrzoł z moji leże vkoło. V jizbje, chdzesma spała, nje beło
35 41|        wodemknął dvjerze i vszedł.~V jizbje poleła sę le jedna drzozga,
36 41|         łożka anji statkóv żodnich v jizbje nji ma. Na glenjanni podłodze
37 41|         wognja zgurdżeł sę tak, że v jizbje scemnjało. V straszni bjelë
38 41|              jak milczenjé zapadło v jizbje, verazno dochodzeło mjegranjé
39 41|            rozeszedł sę z kominka po jizbje. V tim vjidze stojelë wonji
40 41|           nje beł sparł wo scanę. ~W jizbje stojała gromada ludzi vkoł
41 41|             go zdusëc jak psa. Ale v jizbje sę kopnęlë i drogę mje zastąpilë.
42 42|            położełasma wu Trąbjinë v jizbje. Jak skuńczilë pjisanjé,
43 42|     skrzepjice i trąbę przë sobje. V jizbje czestovała Trąbjinô ludzi
44 42|        vanożenjô. A kjej wonji tam v jizbje spjevelë, wuczuł jô verazno
45 42|               czervjoné na licach. V jizbje lecało gorzołką. Moja, njibe
46 43|          vosku rozchodzeła sę, jak v jizbje, chdze człovjek wumjerô.~