Chapter

 1 1 |       vzął jem papjorë, svjodkóv ducha. co ju na tamtim beł svjece.
 2 2 |           V Jimję Wojca i Sena i Ducha Svjętigo bjerzę to pjoro
 3 3 |          volą movjenjô. Wudzirzë ducha i vjerzë v svoję moc.~Tej
 4 3 |          vszetko vjidzącë nabroł ducha i rzekł jem do svoji dusze:
 5 6 |        wostoł jem leżąci jak bez ducha.~Kjej jem przëszedł do sebje,
 6 7 |           V Jimję Wojca i Sina i Ducha svjętigo! ~Ale jô njick
 7 8 |  wustąpji v Jimję Wojca i Sena i Ducha Svjętigo!~Tej sę przeżegnoł
 8 11|           v Jimję Wojca i Sena i Ducha Svjętigo!~Tej vëszukoł jem
 9 12|          vjem, żes të wodvożnigo ducha, Remus. Ale że të nji mosz
10 13|       jesz bëlë ludze wodvożnigo ducha i mocni pjęscë! Kjileż to
11 14|     gadej ze mną, bos mje brat z ducha i mój czężor v spodku veznjesz!
12 14|       mol, chdzem nabroł mesli i ducha, co mje beł vędrovną palecą
13 15|        tam provadzą, bo won tego ducha, co tronë i zomkji vskrzeszô.
14 15|      Vszelkô moc, jakom nabroł z ducha pana Jozva v Straszkovi
15 18|        mje — choc jem wodvożnigo ducha — je straszno. Nje zamknę
16 18|     dostac, nabrałobe sę dobrigo ducha.~— Tec momë chleb a v rzece
17 19|        chturen pod wopjeką złigo ducha tatczeznę svoją przedovoł:~
18 20|      Trabje do serca i dodalë mu ducha. Vëdobeł chiże z dreżącimi
19 20|     długji tovarzesz je jinszigo ducha. Zdoł na mje jak mur, a
20 20|         v nocë człovjeka słabigo ducha.~I podol mje rękę mocko
21 20|          na Zoborach są jinszigo ducha! Ma zachovała spusceznę
22 22|       mjałë mje pevno za jakjigo ducha lasu, svojigo przijocela.
23 24|     wonji jednak vszescë jednigo ducha i movë.~Wurosłi zajezorami
24 25|        bet gvesno barzo letkjigo ducha, żem sę z njimi vdoł v kartë
25 27|          Tak mje moji przijacele ducha dodovelë. Ale jak to vszetko
26 29|      długą chvjilę leżoł jak bez ducha, le czężkji dech v jego
27 29|      jesz jedno dzecko: coreczkę ducha mojigo, jak jem sę doznoł
28 29|        nalezesz tile ricerskjigo ducha, żebe wutcilë serdeczné
29 30|         Nje, takjigo gvołtovnigo ducha dovno ju mje moja bjałka
30 33|   vëgasła vjara v Dobro, Cnotę i Ducha. —~Znovu minęłë dnje a novjinë
31 33|     początku ti przigodë dobrigo ducha, nje lechom sę vërzasł,
32 36|          podchodzeł. Jô mu chcoł ducha dodac słovami:~— Nje bójże
33 36|     precz v jimję Wojca i Sena i Ducha svjętigo!~I znovu zaczął
34 36|      jisc do pomocë, nabroł kąsk ducha i rzekł:~— Njech vaju tu
35 38|          Remus sę doznaje, że mô ducha Vjitosłava. ~Reno juTrąbë
36 38|     progu tvoji proce podosz bez ducha! Cuż cë navetk mjecz i vjid,
37 38|      panna Slavjina leżi jak bez ducha.~Stari pon Sorbskji przë
38 39|         kjeliszkóv, nabroł znovu ducha.~— Remus! — rzekł won —
39 40|        mojigo rodu i ricerskjigo ducha. A znak ricerskji na tvoji
40 41|     vëprovadzą do ludzi, cze też ducha wostavji v tim smjegu.~Tak
41 41|     chłopje — i pokozoł na mje — ducha Vjitosłava z przed trzesta
42 41| muzikańta Trąbę, sztivnigo i bez ducha!~Na pjerszé vezdrzenjé doznoł
43 42|        nje zavodzom!~— Wod złigo ducha wodżegnosz sę krziżem svjętim
44 42|       vaszigo doradzce, czornigo ducha, jakjim je nen Czernjik.
45 44|      nocë nje przeżiję. Wudzirżë ducha, Vjitodłavje, i robji coc
46 45|    straszedła. A kjej będze mjoł ducha i sełę, tej vëbavji zomk