Chapter

 1 1 |       Judosz sę mjoł wurodzëc, i zemja Skarszevskô, chdze potomcë
 2 6 |         naju pustkovjé, to je tą zemją wobjecaną, wo chterni v
 3 9 |      przezdrzevą i wunoszało nad zemją.~Ale wona na mje zdrzącô
 4 13|         ve mgle modri tam, chdze zemja szarô podchodzi pod jasné
 5 13|        nopjervji smjeg zbjegoł i zemja wobsichała. Tak jô sodł
 6 14|          muszę. Dzękuję Bogu, że zemja moja kaszubskô na wodpoczink
 7 14|      vodë. Tej na njich wusadnje zemja, a ręka Bosko zaseje na
 8 14|      zemji kaszubskji. Na połnjé zemja sę z nją łączi polskô, z
 9 17|          bo jak młiń stanął, tej zemja woprzestała rodzëc. Sin
10 17|          som co robji. Wuvożtaż, zemja to je takji tovor jak na
11 17|   wodrzekł nen z czorną brodą. — Zemja płotem wobgrodzonô mô svoję
12 19|      Duszęc porvje Czorta brat! ~Zemja vëplunje tvój scirz, ~njim
13 20|          korunje dęba vesoko nad zemją graje. Bele moja jozcenô
14 20|     gvjozdë milijonë skri, jakbe zemja chcała drugjich tile gvjozd
15 20|       jego sądë na mje nałożelë.~Zemja moja rodzi woslë i wosocz,
16 20|     pjekla. A zrobjił lecącë nad zemją takji vjater, że rebocë
17 20|         bjeżącim mjedze njebem i zemją bjegjem rovnim i cechim.
18 21| przëvandróv z cuzich stron żevji zemja kaszubskô, a jak jem sę
19 26|        paraluż ruszeł, poprovdze zemja vëplula. Bo po pochovje
20 29|       zemą svoje schronjisko pod zemją, bo jinaczi dim bełbe mje
21 31|       njosł vonją sana svjeżigo. Zemja pod naszimi nogoma njeworanô,
22 32|         veżij nom wod levi rękji zemja rosła v gorę przidką wurzmą.
23 32|      jezora sobje tu głęboko pod zemją mjoł mjeszkanjé wuszekované
24 32|          i ta dostatnô jizba pod zemją, to są dlo mje takji svjęti
25 32|    mesloł, żesma sę tu chdze pod zemją zapadła, żeli mu Trąba nje
26 33|         na noc do naszi jomë pod zemją, jesz ve spjik szla za mną
27 33|        jezora, choc zchovani pod zemją, mogł nje tile ku Zoborom,
28 33|       dzeń naszigo zamknjęcô pod zemją, kjej kole podwobjadu wuczułasma
29 33|          tu v ti cemni jomje pod zemją wużiczeł dobri ksądz Paveł,
30 34|      napełnjô podnjebjé nad całą zemją kaszubską.~— Të rągarzu! —
31 35|    Strumjanną smjegji spłinęłë a zemja wobeschła, vzął jem chvecadła
32 39|        Zgjinął won mje, jakbe go zemja połkła — rzekł jem.— A przedtim
33 40|          jim v trumę i przësepją zemją, pod chterną zgnjiją wostatné
34 40|          coroz zatrząsł njebem i zemją. Zchovałasma sę z Trąbą
35 40|      strzaszlevi grzemot strząsł zemją i kaplicą, że naju vërzuceło
36 41|         gałęzi. Barzo vesoko nad zemją vëcigô wona svoje grubé
37 42|           że leżi tero cechi pod zemją na smętorzu Lipińskjim.
38 43|          Sano i mjod vonjiłë nad zemją a vesoko skovronkji spjevałë,
39 43|    zaprovadzeł do svoji jomë pod zemją i wona wostała jego żoną...
40 43|          ma sedzała, trząsł sę i zemja sę sepała, a cemnjicę, v
41 43|       chvjilę nad nami zarvje sę zemja i nas żevich pochovje, jak
42 43|        tak zatrzęsła sę vkoł nas zemja i trzasło z taką njebivałą
43 43|         valë jezora v nas bjiłë. Zemja pod nami a posova nad nami
44 44|      vjidze zachodzącigo słuńca, zemja to kamjannich svjodkóv minjonich
45 44|       svjodkóv minjonich vjekóv, zemja mogjił i grobóv. Beł takji