Chapter

 1 2 |      żadnigo smoka i go zabjiją, żebes mjała volą.~Ale krolevjonka
 2 2 |         na to wuvożoł sobje:~— A żebes të tak, Remusu, zakrziknął
 3 4 |    povjedzała: ~— Boczë, knopku, żebes nje narosł zgnjiłigo gnota!
 4 4 |          Ale Morcin wodrzekł: ~— Zebes wob dzeń społ i dobetk v
 5 7 |          A Pon Bog cë go zesełô, żebes z njim sę bjił,~Kjej jem
 6 7 |         skvarko! Të stręku bobu! Żebes të nje beło takji głupé,
 7 8 |          kożą. Ale vjedno boczë, żebes sę z tego spovjodoł, jak
 8 8 |      kręck pjętami stegnë maże, ~Żebes zmanjoni przez bjoli smjeg ~
 9 8 |     dvaji. Tobje nje je pjisané, żebes na pustkovju przë konjach
10 10| povjedzoł:~— Dzivno be też beło, żebes të, Remus — vëbocz, ale
11 10|     woczu. Chtuż të jes, Remusu, żebes żądoł, abe te gvjozdë cë
12 11|         cë sę vjidzi, ale boczë, żebes sę nje dostało v moje ręce!~
13 12|      dzis sę dzeją takji rzecze, żebes wod wurzasu mogł smjerc
14 13|          pjosku dzis takô vispa, żebes ji tesącem fór v porę mocnich
15 14|        na mje, rzekł ku reszce:~—Żebes të tak mjoł vjid i mjecz!~
16 15|          mje jednak, że jidzesz. Żebes njigde nje żałovoł! Jak
17 16|          Tobje nje je napjisané, żebes na pustkovju przë konjach
18 16|     proseł.~— Nu, nje movjił jô, żebes sę nje gorzeł? Vjidzisz,
19 17|         To njech będze za cebje, żebes nji mjoł krzivdë. Bog z
20 17|        nje dadzą tile na povroz, żebes sę mogł bezpjeczno povjesëc.~
21 18|       jak voda za scaną graje!.. Żebes të tak chcoł przez nę lukę
22 18|        Boga i mocnigo gnota. Ale żebes mjoł aż taką sełę, tego
23 19|          wuspjoni rząd ricerzi. ~Żebes za dnja vzął kjij v rękę, ~
24 20|     wucekosz, kjej jô cę proseł, żebes mje zagroł do tuńca? Bo
25 20|       jezerze, bo nje przëstoji, żebes jak jakji mulni czort wobrożoł
26 20|      wużiczeł?~— Bo Pon Bog vje, żebes jich dejadej nje vëchovoł.
27 21|       svoje talare, a tero chcą, żebes jich przeżevjił ze svoji
28 21|         cebje najął do kapele.~— Żebes le nji mjoł vjększigo grzechu! —
29 22|         pod figurą, a jô dreżoł, żebes nje naszedł, bobes beł vlozł
30 23|         jedzenjô?~— Mom chleb. A żebes mje tak dokupjił sledza
31 27|        flińtami i armatą. Lepji, żebes mogł na wobronę podac— jak
32 27|         na jistnigo rebelijanta. Żebes të beł człovjek sposobni,
33 30|  vëpuszczą. Le të, Remus, boczë, żebes, kjej cë dadzą flintę do
34 30|         Tak tede wuvożej, Remus, żebes sę nje doł zvędzëc Marce.
35 31|        Szabelka som mjoł strach, żebes mu nje vëkjidł resztë zębóv,
36 32|      krova przed novimi vrotami. Żebes lë tak mogł, jak v ni bojce
37 33|         njeba.~Ksądz sę smjoł:~— Żebes tego strzegł jak takji frejkartë!
38 33|         cë nje wużiczeł Pon Bog, żebes mogł ludzom svoję duszę
39 33|         nje będę rebą. Ej Remus, żebes të vjedzoł, co tvój druch
40 34|          v svoje ruchna vlezesz, żebes nje beł buszni i nje dovoł
41 34|        të jezdes, bjedni vanogo, żebes woczë podnjosł na pańską
42 34|        të, bratku, pojle z nami, żebes sę pjękno mogł przëvjitac
43 42|         tego njick nje robji. Bo żebes të nji mjoł wukładnigo szeku
44 42|           chterne mom pod duszą, żebes mjała z czego żëc, a jô
45 44|         przodk, nje zdrzë v teł,~Żebes kvjitł i długo żeł.~Na krziżovkach