Chapter

 1 5 |       doznoł, że na njego zdrzę, vstoł i strząsł sę, jaż kurzeło.
 2 8 |  wotrąbję na zbłądzonigo. Tej jô vstoł i rzekł:~— Jô pudę z vami,
 3 9 |        takji belni pjes? Tak jem vstoł i podszedł na gorę.~Ale
 4 9 |      rzekła:~— Vstanji! —~Tak jô vstoł i na nję patrzeł, jak na
 5 11|       długo na mje zdrzoł, potim vstoł i rzekł:~— A vjesz të, że
 6 13|     pustkovjô.~Tej jem sę vzął i vstoł.~—Gvesno ju naszi są po
 7 14|   kusecela v gromadze z gozdzem. Vstoł jem i zrobił vjid, ale njick
 8 14|       seczenjô?~Z czekavoscą jem vstoł i sę woblekł. Na dvorze
 9 14|          kulą ve vątpjach. A jak vstoł z łożka, tej ju szandarzë
10 15|          przińdzë po tvoje mito.~Vstoł pon i szedł a jô vstot za
11 15|   wodgrodzoł wod svjata. Tej jem vstoł, przeżegnoł sę i szedł v
12 16|          svjątinji serca. Tak jô vstoł bez słova be jisc. Ale won
13 18|          chce.~Przë tich słovach vstoł Trąba i vëcignął rękę do
14 18|        strach mu dodol wodvogji. Vstoł i vedle scanë domakloł sę
15 19|      knopjęcich lôt na pustkovju vstoł przed mojimi woczoma młodi
16 19|      czornô. Zavrzeszczoł njico, vstoł i wupodł czężko nazod na
17 20|          tak zaszorzeło.~Tero jô vstoł i żdoł, co sę stanje.~A
18 20|          beł mu vjele za długji.~Vstoł i sę smjoł.~— Njigde jô
19 21|       żdoł, jaż ti drudzë vińdą, vstoł, vzął mje pod pochę i vëprovadzeł
20 22|      wostrożno łeb, słuchoł, tej vstoł i woblecoł z głosnim szczekanjim
21 23|         mają?~Rzekłszë tak Trąba vstoł i szedł. A jô wostoł som
22 23|     wobcarł sobje gębę i stenkę, vstoł i rzekł:~— Tero jô pudę,
23 23| Wolivskji ma sę zos woboczema!~I vstoł vaspon, założeł szczudło
24 24| kalvarijskji, kjej won ku reszce vstoł. Ale jô żdoł na njego, bo
25 24|      Porvoł sę vaspon na nogji i vstoł:~— I dlotego jô nji mogę
26 26|         tej nen starszi szandara vstoł, patrzeł mje długo v woczë
27 27|       takjim! — rzekł Czernjik i vstoł. — Chocbem cë navetk wuliczkę
28 29|       womjinęła vszelkô słabota, vstoł jem i rozparłi na moji vjerni
29 30|     chvotô! rzekł pon Czernjik i vstoł. Ko doznovosz sę jednak,
30 31|     pannë nje dalë spac. Tak jem vstoł i patrzeł v mjesądzovim
31 33|        jakbe go zib strząsł. Tej vstoł i szedł do kuchnji, njibe
32 34|      dvjerze i veszedł.~V jizbje vstoł wod stołu vesokji człovjek
33 34|        rodovi Zoborskjich.~Takjô vstoł i nje rzekłszë njick, zaszedłjem
34 37|      vëglądoł won barzo vjekovi. Vstoł, jak nas wuzdrzoł, doł ręką
35 37|    chvjilę cecho, tej pon raptem vstoł i rzekł:~— Pokożę vom, co
36 38|         le jako pana.~Po chvjilë vstoł, scignął ze scanë czężkji
37 41|      mojigo tovarzesza. Kjej jem vstoł, rzekło mje do wucha:~—
38 41|          drucha do vsë.~Kjej jem vstoł i vezdrzoł v gorę na chojnę,
39 41|  człovjek błądzi! ~Szołtes na to vstoł i rzekł do mje:~— Rzeczë,
40 42|     koscelni srodze, jaż zblodł. Vstoł i chcoł wucekac. Ale jô
41 42|     chvjilę jizba beła pełnô. Jô vstoł i povjedzoł tak:~— Jak długo
42 43|     żebem sę beła bojała.~Tak jô vstoł i zapoleł gromnjicę, chterna
43 44|         proch i kôł, ~Z kęde won vstoł!...~Nje vdarzę sobje, co
44 45|       poznoł że to Marta. Tak jô vstoł i szedł ji naprocem. Dvaji
45 45|           Przëszedł dzeń, chdzem vstoł i zaczął chodzec po vsë.~