Chapter

 1 2 |           wodrzekł: — Chcę!~Bog z tobą!~Jaką cë Pon Bog mô drogę
 2 2 |          po smjercë, jak cenjô za tobą chadzac będze a v ti chvjilë,
 3 6 |      rzekła:~— Na drugji roz jô z tobą brodem nje pudę, bo mje
 4 7 |       przemjerzałi wuczinkji jô z tobą bjic sę będę v Jimję Boskji,
 5 9 |           męczisz, Marto!~— Bog z tobą, Remus! Krev bem serdeczną
 6 11| przemiszloł kąsk i rzekł:~— Bog z tobą, Remus! Psë dziso v nocë
 7 14|      Remus, bo won be rod chcoł z tobą pogodac.~Dzivno mje sę stało
 8 14| krolevjonka. Nji mom selë, żebe z tobą gadac vjęcij, ale kożę cę
 9 14|        jesz roz przë takji sele z tobą movjic będę. Wotvorzë wokna,
10 15|         nje strzimoł i bem szła z tobą i za tobą v svjat, jak dusza
11 15|   strzimoł i bem szła z tobą i za tobą v svjat, jak dusza matkji,
12 17|           nji mjoł krzivdë. Bog z tobą, Remus! Nje pjijesz gorzołkji.
13 21|           słovo, to pudę kavałk z tobą.~— Mom! — rzekł jem.~Tak
14 22|      głovę.~— Pjerszi njibe roz z tobą movję a jednak cę znaję.
15 23|         sę nje chce jesc.~— Bog z tobą. Remus! — rzekł na to Leon.
16 23|         kęsi pjes sę wopitivoł za tobą. Muszi chtos vjelgą pomstę
17 24|        przëvjezę. Rod bem szedł z tobą i krolem jezora v gromadze,
18 24|         jem tile v tovarzestvje z tobą, że czężko mje sę rozińsc.
19 26|        dzeką jabłonkii, valczeł z tobą woko v woko im zvaleł cebje
20 27|              Bjedni Remusu! Bog z tobą! Znadz takô volô Boskô.
21 28|            Nji mjelëbesma dziso z tobą robotë a kasa krolevskô
22 28|        sobje som dosz radę. Bog z tobą, kochani druchu!~Lest wod
23 29|      smjercą won chce konjeczno z tobą pogadac. Chcesz jisc? To
24 29|        woboczisz. Volę, żebe sę z tobą poznelë na svobodze.~Jô
25 29|           v spokoju! Wojc tvój za tobą jidze! Ale të wostanjesz,
26 29|         vińdzesz na suché i przed tobą wodemknje sę joma dostetnô
27 29|    pudzesz tam, chdze szedł przed tobą krol jezora...~Dozerocz
28 34|         jem som sobje:~— Cuż sę z tobą, Remus, dzeje? —~Pocuż jô
29 35|        głovą:~— Panna Klema sę za tobą też vjęcij nje pitała, le
30 35|           ze szopką!~— Jô latos z tobą jisc nji mogę.~— Czimu nje?~—
31 35|       Dzivnoc jim będze, jak jô z tobą zańdę z taką wofjarą.~Ksądz
32 35|          ju tak wudboł, to pudę z tobą. Ale mje sę njick dobrigo
33 35|          sodze dostanjesz, a jô z tobą. Cobes të tam beze mje zrobjił?
34 35|      potępjenjô na duszë i pudę z tobą. Porę pjesonk wo Vilhelmje
35 38|        woczë ponjesą.~— Jô jidę z tobą! — rzekł jem do Trąbë.~—
36 39|      starnjevkjenigo. Tak jô ju z tobą pudę na kuńc kaszubskjigo
37 41|  ludzkjich mjeszkanji, bo muszę z tobą movjic.~Tej vezdrzała na
38 41|     pomesloł jem sobje. — Co sę z tobą, Remus. dzeje? Jak nje vëbłądzisz
39 42|     chcała go pochovac?~— Jô sę z tobą spjerac nje będę, kobjeto! —
40 42|           też vjedno v gromadze z tobą vanożeł.~Cuż jô mjoł na
41 42|     chorągvje z bractvami pudą za tobą, ale możesz mjec na trumje
42 42|        dlo ludzkjich woczu tero z tobą vzął slub v koscele, to
43 43|           Lipnje njedobri ludze z tobą zrobjilë! Wożenjilë cebje
44 43|           na wodpusce ve Vjelu za tobą stojała. Ale të rovnak z
45 43|   nodrogszi i jedini! Żoden przed tobą mje nje znoł, żoden po tobje