Chapter

 1 1 |                     I~Wobeczaje Remusa i ludzkô wo njim wudba.~ ~
 2 1 |       tej na Kaszubach nje znoł Remusa? —~Naksztołt tego smjecocha,
 3 1 |   Zaborskji. Nje wodbełë sę bez Remusa targji i wodpustë v zelonim,
 4 1 |        Vdzidzkjich jezór. Znała Remusa przesvjetnô Koscerzna, chdze
 5 1 |       Kaszub bjerzą — vjidivelë Remusa pod Pękatą Vjeżą abo i przë
 6 1 |        svój tovor bjedni. Znałë Remusa wobjedvje Stężece: krolevskô
 7 1 |         jakji bełbe jarmark bez Remusa? Wu njego bo też nabivac
 8 1 |   kupjił kavałka blevjązkji. Wu Remusa targovanjô nje beło. Bo
 9 1 |       dalekjich parafiji, chdze Remusa nje znelë. Bo ti, co go
10 1 |      młodigo knopa bojoł jem sę Remusa, bo kjej jem co przeskurzeł,
11 1 |    guzóv nje beło. Vjidovoł jem Remusa zemą v pękanim mrozu, jak
12 1 |        żeła v dobri zgodze, ale Remusa wona srodze nje lubjiła
13 1 |         z woboré vińsc. Kjej ju Remusa nje beło, tej Fresza zaczęła
14 1 |         sumjenjé i le bokjem na Remusa blészczała. Ale krom tego
15 1 |     dzecinnich lôt njigde ju do Remusa sę nje przëblizeł. Bo to
16 1 |          Sama przëszła godka na Remusa njeboszczika, a stari szkolni
17 4 |     Marcijanna vëvadzeła małigo Remusa ~i jak won ji nokazu nje
18 6 |    Vezdrzële, Mjichale, na tego Remusa. Wutropjenjé z tim knopem!
19 7 |         z Martë zrobjilë małigo Remusa na pokozkę. Ale za pustkovjé
20 8 |      njizaczim nje vëzdrzi. Dlo Remusa, mojigo vëbavce z mokri
21 10| wuvożającë sobje:~— Cze naszigo Remusa brzmjel kąseł, cze mu gzel
22 10|          Mjichale, vezdrzële na Remusa. bo mje sę zdaje, że won
23 11|              XI ~Jak Złé kuseło Remusa. ~Njicht krom Martë nje
24 12|   lekoma ~stari Mjichoł lekovoł Remusa. ~Ziłi Duch mje wodstąpjił,
25 15|     moji smjercë nje wutrzimosz Remusa na pustkovju, chocbe go
26 21|      zaszkleła.~— Le nje roczta Remusa! — rzekł Trąba, kjej na
27 22|           Czo, kamroce! Naszigo Remusa, co to na Strachu ve młinje
28 22|       jes przeprovadzëc naszigo Remusa przez łovcze wobjeże, a
29 26|         Njemce chcą wod naszigo Remusa? Za nobożné ksążkji provadzą
30 27|                      XXVII ~Jak Remusa sąd pruskji wobsądzeł. ~ ~
31 27|   zgaszenjé nakozu aresztovanjô Remusa, przedłożivszë atest lekarskji,
32 31|       krom takjigo bohatera jak Remusa i mestra wod muzekji, jak
33 33|  vejherovskjigo koscelnigo, jak Remusa, bo co rok z kompanjiją
34 33|    przeprovadzëc. Pitejce sę le Remusa, jak jô no v Strzepczu szandarze
35 33|   chturen chcoł złapjic naszigo Remusa. Wu smjesznigo Trąbë njicht
36 35|         mje bjednigo, żorotnigo Remusa, tej muszoł jem przëlożëc
37 35|        I nalezlëbe jednigo rena Remusa na polu ze zębami do gorë,
38 37|     rebackjich vsach, pokąd vom Remusa not będze. Vrocę sę na noc
39 40|        chcoł vaju zatrzimac, le Remusa wo njico pitac. Nje bój
40 42|                        XLII~Jak Remusa procem jego voli wożenjilë. ~
41 45|               XLV~Wostatni dnje Remusa. ~Grob sę zamknął nad starą
42 45|      pamjątkji, napjisané przez Remusa. Tak jem sę beł zaczetoł,
43 45|     zbjeglë sę ludze, vëcignęlë Remusa z pod korcza, krevją plującigo
44 45|         i beł przicziną smjercë Remusa, v konje jak szoloni przënekoł
45 45|        jim vstid. Bo po smjercë Remusa jednak jednimu i drugjimu