Chapter

 1 5 |       głovą wo drzevję, jaż mje mocko zabolało. Zdrzę — a stoji
 2 5 |     zrobjisz?~I przemiszloł jem mocko, jaż mje tak przëszlo do
 3 6 |     nich kaminjach jô sę stłukł mocko, że mje sę v głovje zakręceło
 4 7 |        vezdrzoł na zegar. Im sę mocko dzevovac muszoł. Bo słunuszko
 5 7 |      won vëstrzeleł lej mje cos mocko szarpnęło v głovę i pchnęło
 6 8 |    strzelbë ranjił, Scigało mje mocko, a głova bolała. Vłose zlepjilë
 7 8 |  spjevniku wusnął. A jak won ju mocko chrapjec zaczął, tej Marta
 8 9 |        co bólem abo i szczescim mocko navjedzi duszę, to sobje
 9 9 |      dom radë.~V tim vjater tak mocko chveceł v drzeva, że trzosk
10 9 |         lati, kjej mje gbur tak mocko zbjił za to, żem wodbjegł
11 9 |        do rzekji. Ale Marta mje mocko podparła. Nad rzeką jô ju
12 9 |       że ju jidęv rzekę, tej sę mocko chveceło moji szeji i przëcesnęło
13 9 |       reminja njepusceła, bo sę mocko bojała, choc v lese njiżodné
14 10|  zakantrani, cze nje?~Ale jô sę mocko dzevovoł na takji pomeszlenjé,
15 10|        wobrok, bom sobje wudboł mocko żdac, jaż będze po vszetkjimu.
16 11|       ręką vëcignąc, ale sedzoł mocko. Tak jô so rzekł:~— Pożdejże,
17 12|        rękę i rzekł:~—Tero poj!~Mocko mje beło dzivno, bo njicht
18 13|    młodich członkach. Jaż sę ju mocko zcemjało, żem ledvje ze
19 13|    chterni jô sę przed lati tak mocko stłukł, a nad nją na slivka,
20 15|          to go nje minje!~Marta mocko wobskocala wogjiń na kominku
21 16|      zdovanju!~Mje v ti chvjilë mocko zagorzeło, że chaja zazerô
22 17|   vjeselu!~Ale ma so dała na to mocko rękę i dalibog, że na nen
23 18|         To nje! Ale kjej jem go mocko scesnął i rżnął przez nę
24 19| godzenje drogji trząsł nami tak mocko, że stanęłasma na gorze,
25 19|         to ten Strach ze młina? Mocko mje sę zdaje. V jimję Wojca
26 20|    vandrovała dalij jaż dął tak mocko, że nje doł nama postąpjic.
27 20|       mje mój kapuscani łeb tak mocko nje boloł!~— Vdzek tobje! —
28 20|         po szeję, ale jednak sę mocko ceszeł, że retovoł żëcé.
29 20|         ducha.~I podol mje rękę mocko nją potrząsającë. Tej rzekł:~—
30 20|   vëpoleło, a z kopjice zaczęło mocko trzeszczec a płom mocni
31 20|      roz woszukô i tej wonji sę mocko przerachują. Do ti chvjile
32 23|        tu przëstanął a ręka mje mocko svędzeła, alem sę strzimoł.
33 25|        v Lesnje, tej trzimej sę mocko na pravą rękę. Tęde jidącë
34 25|    nosełë znakji drapanjô a nos mocko beł spuchłi. Sodł won na
35 26| wodrzekł, ale serce mje zaczęło mocko bjic, nje vjem czimu, kjej
36 26|         sę zjeżelë i zaczął cos mocko vrzeszczec. A beł to chłop
37 29|       som sę potłukł wo lod tak mocko, że go muszelë zanjesc do
38 30|        i povjedzoł:~— Głova mje mocko zaboloła, jak no po nim
39 33|   zabronjilë rebokom. Vjerzą bo mocko, że tu je ksądz zataconi,
40 34|    wofjar, ale żodna mje sę tak mocko nje vbjiła v duszę, jak
41 36| sztamplami.~Na to pon sę zaczął mocko smjac.~— Nje jezdem anji
42 36|      dvoru na dvjerze napjerelë mocko, żem je ledvje mogł wutrzimac.~
43 38|       do mje bokjem. Ale mje sę mocko zdovało, że przë beznodzejnich
44 41|        przëszedł Trąba z wokjem mocko podbjitim, sodł na zedlu
45 41|        chvjilë zvonkji jesz roz mocko zagrałë przed chałupą i