Chapter

 1 2 |       Pożdejtale, żebe Pon Bog vom za tego serotę nje pokręceł
 2 19|        woczë nje vjidzą. Movję vom panje, że kjejbe vasza Smjerc
 3 19| Czernjik, smjejącë sę. —~Jakuż vom, takjimu panu, przëznac
 4 19|   kaszubskji zemji, za chturną vom dobrze zapłacą. Przëjadzcele
 5 19|      sę rozesmjoł:~— Tec jô ju vom povjedzoł, panje, że won
 6 19|        chvjilę małą będze wona vom vjadomô.~Pon na to zavołoł:~—
 7 20|     Remusem nje złapji. Povjem vom, vaspanje, że ma sę na tę
 8 23|     dużą jak ta, chterną wonji vom vzęlë.~—Won ję wukrodł! —
 9 28|       mjoł chęcë i rzekł:~— Co vom moje vłose zavodzają?~—
10 29|        i żem sę pitoł:~— Nacuż vom, vaspanje, te vęgle? Na
11 31|    mjiłoserdzô, za chturen Bog vom zapłaci.~Na takji słova
12 31|      pruskjimi szandarami. Tec vom gvesno vjadomo, co sę v
13 31|       svjece. Mjono moje lepji vom nje vjedzec, cobesta sę
14 31|       na noclig i stravę, żeli vom będze dosc dobrze vstąpjic
15 31|   karze przëvjezema i cesnjema vom pod nogji.~Rozesmjała sę
16 31|        krijovkę wojca, cze won vom ję povjedzoł?~— Povjedzoł —
17 31|       dzirżko i dobrze z woczu vom patrzi. Zadom sobje starę,
18 32|       vas, bo dzirżko i dobrze vom z woczu patrzi. A wojc mój
19 32|      vjelgą do vas vjarę, żeli vom svoję krijovkę povjedzoł.
20 33|      vodą do Vjela. Bo vjedzec vom trzeba, że wonji zakozelë
21 33|        Mjało to bëc na pocechę vom, zakopanjim v tim kretovjisku,
22 33|       termin do Vjela i pokażą vom nokoze. Mje ze sobą vzęlë,
23 33|  wuvożoł za svój wobovjązk dac vom vjédzą, njim wone nadińdą
24 34| bezpjeczno wu naju wostac, jak vom sę długo vjidzało będze.~ 
25 34|        A chtuż vë takji?~— Won vom tego rzec nje potrafji —
26 34|    rzeknjice żevą provdę, bo i vom be mogło baro zle jisc,
27 34|     głóv noleżi. Ale wodpovjem vom krom lego, bo jako Njemc
28 34|       pjękno vëmeszloné, le më vom tego, Hochvirden, nje vjerzimë! —
29 34|  vëvjezc ksędza, to żoden gbur vom furmonkji nje najimic. Choba,
30 35|        woczach naszich. Smjerc vom je pjisanô, ale pokąd va
31 36|        abo przeskurzeła procem vom abo procem pravom tego błogosłavjonigo
32 36|      mje sę co snjije!~— Njick vom sę nje snjije, bratku Ale
33 36|        sę wustatkovała, povjem vom provdę. Jô jezdem dvornjikjem
34 36|       ludzi womanjic. Ale choc vom zełgoł wo tim pjekle, to
35 37|   bjednich vanogóv. Rod bem to vom vëłożeł: Boczta tede: Chdzes
36 37|        vstoł i rzekł:~— Pokożę vom, co vas ceszëc będze.~I
37 37|       vjikt i leżą, to Pon Bog vom za to zapłac! Mój tovarzesz
38 37|        rebackjich vsach, pokąd vom Remusa not będze. Vrocę
39 41|       Cuż va tu stojita, jakbe vom na woczach stanął som szatan
40 42|       czijesz to je słuńce, co vom żetka dogrzevô, a czijeż
41 42|    czijeż to deszcz i rosa, co vom pola roszô? Co Pon Bog daje
42 42|  kosztóv. Jô go pochovję. I to vom povjem, że novjidzalszi
43 42|        na mje sę wusadzeła, to vom vëboczom, bo nje ve vaszich
44 45|   Pojce na smętorz a wob drogę vom povjem:~— Wusodł Remus na