1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-1676
Chapter
1001 27| knopjęcich tvojich lôt.~—Jô njigde nje łżę.~—Ha, ha —
1002 27| povjedzenjô na svoję wobronę?~—Tec jô njick nje zbrojił!— wodrzekł
1003 27| go rzitelnje zapłaceł, a jô bronjił svoji vłosnoscë.~
1004 27| movjił konfiskované?~— To jô czuł. Ale jô nje vjedzoł,
1005 27| konfiskované?~— To jô czuł. Ale jô nje vjedzoł, że jak złodzejstvo
1006 27| v domu spravjedlivoscë. Jô cë to vëłożę, cobes do pozdnjeszigo
1007 27| v dorunku dostoł.~Na to jô wodrzekł:~— Pon Bog gvesno
1008 27| spravjedlevoscą sądzëc będze!~—Jô cë też vjedno movję wo spravjedlivoscë
1009 27| rzec, żes beł pjijani.~—Jô njigde nje pjiję!~— Krom
1010 27| rzec, żes beł wupjiti.~— Jô mom vzdrig do łżë.~— Gadej
1011 27| murach skrę Ormuzdovą, a jô, puchoczArimana, będę hukoł
1012 27| sedzelë, stojoł krziż. Ale jô vjedzoł po rozmovje z Czernjikjem,
1013 27| wobrońca. Mjedze svjodkami jô vjidzoł nigo Golijata z
1014 27| sedzelë svjodcë. Mjedze njimi jô wuzdrzoł Martę z Lipińskjich
1015 27| mojigo woskarżenjô. tej jô sę poprovdze muszoł nameslec,
1016 27| poprovdze muszoł nameslec, cze jô jezdem tim Remusem, chturen
1017 27| Wobronë moji przez Czernjika jô njerozumjoł. Dosc długo
1018 27| wurągovjisko pitac kozelë, cze jô, Remus, z tim virokjem jezdem
1019 27| virokjem jezdem kuńtant. Ale jô vjedzącë, że ju njick nje
1020 27| mje sę ju nje pitelë, cze jô z virokjem spokojni.~ Kjej
1021 27| krzivdę!... Ale boczë, Remus: Jô wo tobje nje zaboczę. Kożdą
1022 27| vëgrivac na wulicach mjasta. A jô będę grivoł wod czasu do
1023 27| a tej notę skoczną: to jô będę.~Przëszlë i Stach z
1024 27| vszetko sę skuńczeło, tej jô sedzoł v moji sodzë som,
1025 28| XXVIII~Remus v sodzë~ ~Tero jô beł wobsądzoni i przez to
1026 28| vszetkjimi jego pravami. Ale njim jô to provdzevje mjoł pojęté,
1027 28| przechodzec ceremonjiją, chterni jô v żëcu nje zaboczę Ko za
1028 28| znadz vłose wobstrzic. Ale jô nji mjoł chęcë i rzekł:~—
1029 28| medło v woczë i gębę. A kjej jô kjichac muszoł abo kaszlac,
1030 28| mali czorni jizdebkji. Tam jô wuzdrzol dużą baliję z ceplą
1031 28| vjelgjim nożem do woczu. Tak jô so poprovdze wuvożoł:~—
1032 28| krimkę bez nebë na głovę. Jak jô sę wuzdrzol v tim szarim
1033 28| njeboszczika mje robota. A jak jô szturk całi nji mjoł żodni
1034 28| sedzi wu njich, jak dovnji jô sedzoł, i ceszi sę na kloskji
1035 28| vëspjevivoł i pevnje som wułożeł. Jô so przëboczoł ji słova:~
1036 28| sę skuńczeło granjé, tej jô vjedzoł, że Trąba przezebłi
1037 28| vëpjic. Ale wob całé Svjęta jô wo njim meslec muszoł i
1038 28| ve vjecznosc. Kole Zopust jô wodebroł wod Trąbë takji
1039 28| państva. V drugji Svjęto jô chodzeł v gromadze z kamrotem
1040 28| z woczu mu na to patrzi. Jô jem ti vjarë, że won mogł
1041 28| tobje. Delëbe nama! Za to jô cë groł wod pola, a kjejbem
1042 28| sę skuńczą vjesoła, tej jô co takjigo zrobję, że mje
1043 28| na woborze drevka rąbjic. Jô rod przëstoł na tę robotę,
1044 28| chveceł za sekjcrę, tej jô srodze muszoł moknąc. Jednak
1045 29| jezora wodrzekł:~— Jakuż jô bem sobjc stravę gotovoł
1046 29| pogadac. Chcesz jisc? To poj! Jô cę z njim zamknę jak długo
1047 29| jak długo będzesz chcoł.~Jô sę anji chvjile nje namiszloł,
1048 29| pałąkjem scesnęlo za serce. Jô so wuvożoł, że to wod słaboscë.
1049 29| Tero le veńdz. Na pomjé jô wotvorzę.~Jak won za mną
1050 29| kluczi zamknąl dvjerze, tej jô wuzdrzoł jizbę vëbjeloną
1051 29| brevjami vëzerała Smjerc.~Jô po chvjilë do njego przëstąpjił
1052 29| chvjilę nje rzekł njic. A jô sę dobroł, że jak fudamańt
1053 29| tak movjic.~— Nje chcoł jô słuchac na Kalvariji i nje
1054 29| Kalvariji i nje povjeseł jô szczudła z moją vjerną bronją
1055 29| jes sę v jich njevolą. A jô dziso v ti sodzë wumrzę.
1056 29| ję po wojcach v spodku!~Jô nje vjedzoł, co na to rzec.
1057 29| gjinęłë jedna za drugą jak jô: Noprzod jak zbojnjikji
1058 29| długo v woczë.~— Poznoł jô cebje na jezerze, na naszi
1059 29| vsë do vsë. Jakjim pravem jô mom nabëc vasze Zobore?~—
1060 29| jezdes pjęknich lic, a rovnak jô stari szlachcec kaszubskji
1061 29| tobą poznelë na svobodze.~Jô jak ve snje zavjeseł jem
1062 29| przemogła słabosc całą a jô czuł, że won mje mô jesz
1063 29| to za lasami i vodą, ale jô czuję, jak jimu zvonë bjiją.
1064 29| wostatnigo.~Dvje spravë jô jesz tobje, senje — bo tak
1065 29| woczach tvojich czetom, jak jô z jedną nogą ju na drugjim
1066 29| rodu. Słuchej tede, jak jô sę dostoł v jich wobjęcé.~
1067 29| woscidzełë na pjęc lôt sodze, tej jô rzekł do moji njevjastë
1068 29| njevjastë i do dzeci: Tero jô wuńdę na jezoro i vas wostavjic
1069 29| słuchcjta vaszi matkji bo jô wodtąd jakbem beł wumarłi
1070 29| wodtąd jakbem beł wumarłi Tej jô vzął z kominka pęczk smolnich
1071 29| Pod nim matecznim krzem jô te drzozgji zakopję. Kjejbe
1072 29| mateczni jałovc. V tim razu jô, chocbe mje sto kęsich psóv
1073 29| tajemnice: Jak to beło możno, że jô dłużij njiż lôt trzë żeł
1074 29| będzesz rozumjoł, czimu jô wod vęglovnjika ve vejherovskjim
1075 29| vęgli. Na takjich vęglach jô sobje gotovoł stravę i wogrzevoł
1076 29| zdradzeł. Zdzevjisz sę, jak jô sę tam belné mjeszkanjé
1077 29| mjeszkanjé wuszekovoł, bo jô cë daję pravo do ti jomë
1078 29| vszetkjigo, co v nji nalezesz. Ko jô mjoł czasu dosc, be svoję
1079 29| dalij povjadac.~— Vjidzoł jô vszetko, co sę na jezorze
1080 29| jałovcovi, pod chternim jô no zakopoł pęczk smolnich
1081 29| minęłë bezmała trzë lata. A jô przëvekł do nodzeji, że
1082 29| jaż mój sin dorosnje a jô będę mogł spokojno zińsc
1083 29| dzevjątô reno na zegarze, jak jô sedzącë pod drzevarni na
1084 29| Potim, jak mje tu vjidzisz, jô stari cvjardi Kaszuba wuczuł
1085 29| vjatru rozdzeleło mgłę, a jô wuzdrzoł na procemnim brzegu
1086 29| vjidzala. Nje vjem, jak długo jô tam sedzoł. A jak jô sę
1087 29| długo jô tam sedzoł. A jak jô sę zabjeroł, tej jô jesz
1088 29| jak jô sę zabjeroł, tej jô jesz roz pozdrzol ku matecznimu
1089 29| krza sejało ku mje, tej jô wuzdrzol na brzegu moję
1090 29| strzelb przëtrzimałë ku mje, a jô wuczuł zev:~— Stój!~Vjedzoł
1091 29| wuczuł zev:~— Stój!~Vjedzoł jô, że to mje czekô. Nje bëlëbe
1092 29| so nje wobrachovelë, że jô, wojc, kożdą razą przińdę
1093 29| serdeczné bolenjé wojca? — Jô na jich krzik: "Stój!" nje
1094 29| Jonka nje puszczą!~A jak jô mi to njick, le szedłjem
1095 29| wuskoczilë znovu za płot. Ale jô ji vëjął strzelbę z rękji
1096 29| pjilovelë, krolu jezora!~A jô na to povjedzoł: ~— Dobrą
1097 29| procem nich pruskjich slug jô stojoł jak dąb cvjurdi i
1098 29| provda wokrutnô.~Vjęcij jô ju krola jczora nje wuzdrzoł,
1099 29| czężeło jakji namjenjenjé, tak jô sę pomału pogodzeł z meslą:~—
1100 29| jem sadnąc. Wod ti chvjile jô le żdoł, kjej będze czas
1101 30| murami spjevę skovronka. Tak jô rzekł głosno do sebje:~—
1102 30| Trabjinô vënekała. Boczë: Jô so poszedł do lasa i wukrodł
1103 30| Wobsztrofovelë mje na dva tidzenje, a jô tego chcoł, bo mom cë torbę
1104 30| Vjem! — Wodrzekł jem. Bo jô ju dłużij nje strzimję!~—
1105 30| dobrą vola dac nje chce. Bo jô, dzękji Bogu, na takji pokuszenjé
1106 30| przetrąceła. A krom tego jô ju mom lata.~Kjej jem tak
1107 30| vëpitivac wo cebje. Cuż jô ji mjoł rzec? Tec jô cë
1108 30| Cuż jô ji mjoł rzec? Tec jô cë groł na murë ti sodze
1109 30| mje z dachu A na mój lest jô wodpovjedzë nje żdoł, bom
1110 30| bjałka! rzekł jem do Trąbë. — Jô chcę vëbavjic zapadłi zomk,
1111 30| chcę vëbavjic zapadłi zomk, jô chcę posadzëc na złotim
1112 30| na Vesokjich Zoborach.~— Jô z njim movjił przed smjercą! —
1113 30| tuńca kopjice sana, chdze jô sę tak srodze wurzasł...~
1114 30| Ale v drugjim tigodnju jô wodebroł wodvjedzenjć jesz
1115 30| kanął pon Czernjik. Tero jô vjedzoł, że na svjece cos
1116 30| czimu va sę tak vërzasła. Ko jô mom dobré novosce za pazecha.
1117 30| podpjiszesz ten papjor, chturen jô cë tu pokożę.~— A cuż na
1118 30| łaskji resztę sztrofë.~Na to jô wodrzekł:~— Tego jô njigde
1119 30| Na to jô wodrzekł:~— Tego jô njigde nje podpjiszę, bo
1120 30| beles vëszedł na volą!~— Jô łże żodni nje podpjiszę!~—
1121 30| pjekjelnim trunku ve Zvadze, kjej jô wodecknął v stogu na polu.
1122 30| z ti sodze vëbavji.~Ale jô wodrzekł:~— Kjej będze takô
1123 30| będze takô volô Boskô, tej jô jesz zdrov z ti sodze vińdę,
1124 30| ale pjekjelnimu duchovji jô nje chcę bëc vjinjen moji
1125 30| Pustk: ~wojc wumarł. Tero jô, Remus, cebje ju vjęcij
1126 30| povjedzoł:~— Nje movjił jô, że tak będze? Mjichałovji
1127 30| dlo nji. Njech sę żenji. Jô vjedno movjił, że żoden
1128 30| Sztrofa Trąbë sę skuńczeła, a jô znovu wostoł som. Ale na
1129 30| przede mną bromë sodze i jô z woddechem wulgji wuzdrzoł
1130 31| viborkov przekartovoł, tej jô vjidzoł, że "krolovo korunë
1131 31| tak samo zamalované. Ale jô so wuvożoł:~— Jakji va głupi!
1132 31| sodze przede mną wodemkła, a jô popichającë svoję karę maszerovoł
1133 31| jak na jakji svjęto. Jak jô sę nalozł na wulicë, tej
1134 31| wodprovadzilë jaż do koscoła, chdze jô chcoł Panu Bogu podzękovac
1135 31| zmjękczeł serca cvjardé. Doznoł jô sę pozdnjże wustąpjilë le
1136 31| muzikantóv v trąbë dącich a jô slode z moją karą przez
1137 31| zapobjeglivje procovelë, pokąd jô gnjił v ni prizë pruskji,
1138 31| i lase do Lipna. A kjej jô ku reszce legł v moji jizbedce,
1139 31| dovnji wu szkolnigo, tej jô społ trzë dnji i trzë noce
1140 31| robotë sę vroceł. A poprovdze jô jednak le Bogu dzeń krodł
1141 31| dzeń krodł v ni sodzë. Tak jô sę doznoł pjerszi roz v
1142 31| przëvekł do svobodë, ju jô dostoł nokoz, żebem sę stavjił
1143 31| bedła, be doznac sę, cze jô zdatni na vojoka. Co do
1144 31| to wonji wuvożelë, żebe jô beł sposobni do vëtrzimanjô
1145 31| chłopokóv vëbjiją — pitoł jô dusze svoji.~Wod chvjile,
1146 31| jakô cë je nadanô? Ale jô njeszczestlevi nje vjedzoł,
1147 31| mjelë provdę. Po tim, czego jô wod njich sę doznoł, nje
1148 31| Smętk beł gorą!~Kjile lôt jô tak przekarovoł po svjece,
1149 31| przede mna nje wucekoł, kjej jô v rovje kol lasu sodł, be
1150 31| Beł to dzeń pjękni, kjede jô roz karovoł v kamroctvje
1151 31| vjornje, chvalącë sę basem: Jô pon, jô pon! — To beł naju
1152 31| chvalącë sę basem: Jô pon, jô pon! — To beł naju svjat
1153 31| Kjedesma tak drogą vędrovała, jô moję karę karującë a Trąba
1154 31| jakô duchovnô wosoba? Choc jô i to czuł wod starich ludzi,
1155 31| zapłaci.~Na takji słova jô stanovjił karę na zemji
1156 31| naszim norodem? Vjidzoł jô na vłosné woczë, jak naszigo
1157 31| dvuch! — rzekł ksądz. Bo jô tu tich stron nje znaję.
1158 31| rebackjimu ludovji.~Tak jô povjedzoł:~— Wukrijema ksędza
1159 31| Jak naszło bliżij, tej jô vjidzoł, że jak snop grubi
1160 31| serce i za goscenę, chterną jô chętno przëjimnę a moji
1161 31| stari Małgorzatë le matka i jô sedzimë na Zoborach.~— Jak
1162 31| mestra wod muzekji, jak jô som, nji możno jinaczi,
1163 31| Klemantina a jich szlachem jô szedł, pchającë moję karę
1164 31| chłopcu, chturen przińdze. A jô jinszigo nje będę, jak tego,
1165 31| njeszekovni z wurodë.~Ale jô sobje v ti chvjilë przëboczeł
1166 31| smjeszno mje sę zdovało, że jô bjedni vanoga mjołbem na
1167 31| lubjiczkovą. Bo taką moc jô v mojim granju mom, kjej
1168 31| Remusem veznjemë za wożegle, a jô mu povjem kozanjé takji: —
1169 31| nje żije a jego krijovkji jô nje vjem.~Na to Trąba podskoczeł
1170 31| dusze zazdrzec chcała. Ale jô strzimoł ji vezdrzenjé,
1171 31| sedzala. Ale v jego woczach jô czetoł takji pitanjé:~—
1172 32| Kjej jesma: ksądz, Trąba i jô, zjadła podfrisztek, kanęła
1173 32| go pomału wobjeżdzac, a jô szukoł woczoma ni vjelgji
1174 32| wuzdrzec nje beło możno. Tak jô so pomesloł: Może jakji
1175 32| zapadnąc.~— V takji sap jô vpodł — rzekł Trąba — jak
1176 32| nogą nje beło możno. Tak jô sę wobroceł do drugjich
1177 32| będze tvoja provda, Remus! Jô tu stoję, jak krova przed
1178 32| mogł z mola ruszëc. Ale jô, przëboczivszë sobje słova
1179 32| drugjich kaminjach. Tero jô za njim wuzdrzoł durę szeroką
1180 32| na tak długji czas!~Ale jô nje namiszlającë przeżegnoł
1181 32| topork i vjele gozdzi. Jak jô tero beł pevni, że to poprovdze
1182 32| łożko, pokreté poscelą. Tero jô też wuzdrzoł drugji wokjennjice
1183 32| przesladovanjé wod Njemcóv. Jô go wuproszę, żebe njikomu
1184 32| vëcignęła do mje rękę. Ale jô sę chvjilkę namiszloł i
1185 32| rękę na to przërzeczenjé, a jô povjedzoł tak virazno, jak
1186 32| na vjidze słuńca Bożigo! Jô sę strachoł, żebesta chdze
1187 32| tero Trąba i vołoł:~— Ju jô vjidzę, że va nalazła zapadłi
1188 32| cuż vama tu po mje? ~Ale jô povjedzoł:~— Do bjałkji
1189 32| jesz mosz czasu dosc. A jô tam v jedni szafje vjidzoł
1190 32| lukę. Noprzod szedł jem jô, tej Trąba, trzimająci sę
1191 33| nabranjé vjidu, chternigo jô bjedni parobk z Lipińskjich
1192 33| mjeszkanjô vlozoł. Kjej jô tu czasem z vjédzą do pannë
1193 33| straszno. Krom tego boczta, że jô żenjałi chłop. Tede jô,
1194 33| że jô żenjałi chłop. Tede jô, njim narosnę szczeżolami,
1195 33| medetovanjô vestchnał i rzekł:~— Jô bem i tak noterë vodnigo
1196 33| szkodze njick njepomoże. A jô bjedni muzikańt tero tę
1197 33| nazod grivac po svjece. Jô bem cë doł list do jednigo
1198 33| Na to Trąba:~— Jegomosc, jô znaję vejherovskjigo koscelnigo,
1199 33| Pitejce sę le Remusa, jak jô no v Strzepczu szandarze
1200 33| dostanje. Dejce list, a jô będę wob drogę grivoł jesz
1201 33| tak vjesoło, vjedzącë, że jô naszim njeprzijocelom psotę
1202 33| wodpoczivała na Zoborach, a jô nje mesloł wo vędrovce v
1203 33| muszoł nama czetac som. Jô go nji mogł lozovac, bo
1204 33| kjej vińdze z ti Pusti. Jô leżoł tego samigo na mechu
1205 33| czvjerc njeba długô kosa. Znoł jô ję, bom ję vjidzoł. jak
1206 33| połnji nocë.~Na drugji dzeń jô sę ju doznoł, po co wona
1207 33| sę pod zemję, jak bobrë.~Jô beł ti sami wudbë. To też
1208 33| a woboczisz cos.~Jak jô przënjosł zvjercadło, tak
1209 33| vjidną plamę na place. a jô wuzdrzoł v njim wodbjijająci
1210 33| przë lukach ku Zoborom, a jô przë wognjisku nad zvjercadłem.
1211 33| czas podvjeczorku, tede jô wuzdrzoł, że sę poli na
1212 33| znaczëc? — pitoł sę ksądz.~—To jô vjem! — rzekł jem. —V Zoborskjich
1213 33| przëvekłigo do vigodë. Bo jô, jak jô, mogłbem beł żëc
1214 33| przëvekłigo do vigodë. Bo jô, jak jô, mogłbem beł żëc choc całi
1215 33| z dzejóv kaszubskjich a jô pitoł i słuchoł.~Ale na
1216 33| dzejóv meslë ludzkji. Tero jô nopjervji rozumjoł, co znaczelë
1217 33| przepravę ze szandarami. Tero jô sę dobroł, czimu mje duch
1218 33| wudbała, jesz żdac na Trąbę, a jô nje czekającë szedł i wodłożeł
1219 33| dzirżkjim, kjej tego not. Jô jem ti wudbë, że kjej go
1220 33| v ti cemni nocë!~— Wo to jô sę nje strachom. Znaje won
1221 33| chocbe do pełnji nocë, bo i jô so rozvożeł: Żeli Trąba
1222 33| Nje wurzasnjijta sę! To le jô, Trąba, a njiżoden topjelc
1223 33| vęgli do pjecka v kuchnji, a jô je dmuchoczem rozżolę. To
1224 33| wognjiska, jak v pjekarnjiku. Jô sę na tim znaję... Jegomosc
1225 33| wutcenjô woczu nje zdrzi, jak jô zeblekę te mokré ruchna
1226 33| długjich i krotkjich. Tak jô vzął dużi wovczi kożuch
1227 33| strząsł sę i rzekł:~—Tero jô le na tich drotach nad wognjiskjem
1228 33| harbatë. Bo to je trunk dobri. Jô mom całą paczkę z Vejherova
1229 33| nalezc żodną mjarą nji moglë. Jô zrobjił, jak ma so z panną
1230 33| Vjela jachac mjelë. Z njimi jô sę zabroł v drogę. Moje
1231 33| won kąsk zgłupjoł, tak że jô mogł na wodlev pitac:~—
1232 33| zatacilë. Ale dokazac jô cë tego nji mogę i cę puszczę!
1233 33| rzekł na to Trąba. — Bo jô so wuvożoł: A chtuż jich
1234 33| nich kanonach spomnjoł, tak jô wuvożoł za svój wobovjązk
1235 33| co sę tam zatacilë!~Tak jô sę wob drogę wumovjił z
1236 33| grzesznjikovji! — rzekl Trąba. — Ale jô jem słabi człovjek, a mocną
1237 33| doł dlo nji nigo talara. Jô ji go poprovdze zanjosł
1238 33| Smjeją sę z njego. Tak i jô a navetk ksądz smjałasma
1239 33| wuvędzą jak mje, chturen jô do dzisodnja nje vdarzę
1240 33| vdarzę sobje, jakjim sposobem jô mogł v to njeszczescé zalezc.
1241 33| zrobji! — rzekł jem.~—Vjem jô, że to beł dobri człovjek,
1242 33| wognjisku wogrzevac. Ale jô vjedzoł, że won zazdrzi
1243 33| Trąba dodoł cecho:~— A jutro jô spenetruję vszetkji scanë
1244 34| pocechë? Ale jak mô bëc, tej jô jegomoscë ruchna svjeckji
1245 34| svjeckji ruchna wobleczę, tej jô ju nje będę ksędzem Pavłem,
1246 34| Bo chtuż vje, chto wonji?~Jô vjedzoł dobrze, ale njimem
1247 34| mjij naszi zemji będze.~— I jô vjem co sę svjęci, chdze
1248 34| chterne sę pravje zaczęłë. Jô mjoł wostac zaru, ale wuparł
1249 34| po vsach i mjastach. Bo jô jezdem muzikańt Trąba, a
1250 34| ludze do njeba vłożac. A jô szukom ksędza Krauzego,
1251 34| przezvjisko?~— Takji przezvjisko jô noszę — rzekł ksądz. Poprovdze
1252 34| tego kłopot njepotrzebni. Jô dziso na vjeczor też vrocę
1253 34| żnjiva na Zoborach.~Tak jô so wuvożoł, że Trąba mądrze
1254 34| trojc: Matka, panna Klema i jô. Wod blizkjigo koininka,
1255 34| tobą, Remus, dzeje? —~Pocuż jô sę vroceł na Zoborë? Znadz
1256 34| bo mosz zopjis wojca. A jô, täk pchani z dvuch procemnich
1257 34| po głovje chodzełë, pokąd jô tam ve vjidze kominka woczë
1258 34| z jankorkji i vstidu. A jô, żelim ze smjechu nje pękł,
1259 34| ludzi na svoję vjarę.~Tak jô so wuvożoł, Remus, cobe
1260 34| vëpjiją, njick nje pitającë, a jô też nje pitom wo zopłatę.~
1261 34| Vszetko szło jak po medle. Jô sę ju woddzękovoł z ksędzem
1262 34| sobje do szklonkji pjiva, a jô zdrzącë na njich, przëboczeł
1263 34| Chdze tu ksądz Krauze?~Tak jô wudovoł, jakbem sę srodze
1264 34| żebe mje jęzek wuschł! Cuż jô nolepszigo plestoł? — Jô,
1265 34| jô nolepszigo plestoł? — Jô, pauje szandaro, wo żodnim
1266 34| pastor Krauze z Krolevca! Jô go tam dalij nje znaję.~—
1267 34| Takji won pastor jak jô biskup. — Tej zaklepoł na
1268 34| na to jeden ze szandaróv— jô przëchodzę wurzędovo i proszę
1269 34| rzimsko-katolickjigo vëznanjô?~—Jô jem pastor evangjelicko-reformovanigo
1270 34| Vdzidzkjigo, zvanigo Kozłovcem?~— Jô tich stron njijak nje znaję.~—
1271 34| Ksęże Krauze! V jimję krola jô vas arasztuję. Cofnąl sę
1272 34| Njech go szvernot! Skąd jô mom znac vszeskjich vanogóv
1273 34| krziknął szandara. — Jô ję zapłacę, tę furmonkę.~
1274 34| konfiskované i rekvirované.~Na to jô rzekł:~— Ksądz Paveł, pokąd
1275 34| poku — przervoł mje Trąba — jô vjidzę, że to modri norod.
1276 34| bëlë vëortovani! Bo jak jô jednim wokjem vezdrzoł na
1277 34| chcoł nożka pon zrobjic. Jô wodrzekł, że mje ti łaskji
1278 34| tej won sę mje pitoł, co jô so rachuję za swoję zmudę.
1279 34| rachuję za swoję zmudę. Tak jô zełgoł, że jô beł zgodzoni
1280 34| zmudę. Tak jô zełgoł, że jô beł zgodzoni na vjesele
1281 34| koszt do dom wodvjezc. Ale jô vama povjem, państvo, se
1282 34| vama povjem, państvo, se jô sę nje wobzeroł, le vzął
1283 34| dzevczę tak blizko sebje. Ale jô jednak z vjelgą mocą strząsł
1284 34| sebje i wodemknął woczë. Tej jô wuzdrzoł, że nade mną stoji
1285 34| złotich vłosóv głovą. A jô leżoł chvjilę zdrevnjałi.
1286 34| szczescé rożovim paluszkjem. A jô beł wudbë, że te dvjerze
1287 35| brzedko postąpjił?~— Tego jô cë povjedzec nji mogę. ~
1288 35| jakbe njigde njic. Ale jô vjidzoł, że chodzi z meslami.
1289 35| vjidzoł, że chodzi z meslami. Jô cebje jednak, druchu, vjedno
1290 35| panna Klema, jak jutrzenka. Jô so ju dzivno mesleł: Możes
1291 35| corka?~— Nje bój sę, Trąbo, jô wo tim nje zabeł a tvoje
1292 35| zbłądzoną drogą.~— No, tej jô njechcę vjęcij vjedzec.
1293 35| Zrobjisz dobri hańdel a jô naceszę sebje i drugjich
1294 35| ten roz som — rzekł jem. — Jô wostanę, be wodrobjic arąd
1295 35| Remus, pojma ze szopką!~— Jô latos z tobą jisc nji mogę.~—
1296 35| mô bjałka zadané!~A kjej jô njick nje wodrzekł Trąba
1297 35| sę vjidzec ti jistni. Jak jô v mankolijach mjiłosnich
1298 35| dziso nazevô Trąbjiną. Jakji jô beł głupi! Le jedno jô przëznac
1299 35| Jakji jô beł głupi! Le jedno jô przëznac muszę: njigde przedtim
1300 35| nen czas! Cuż z tego, kjej jô togranjé wodkupjił długjimi
1301 35| latami vojnë domoci. Dlotego jô jem wudbë, że cebje za szkoda,
1302 35| sobje som radë nje vjesz, to jô znaję bjałkę, starą Szulistkę
1303 35| mankolije wodczarzëc wumje.~Ale jô wodrzekł:~— Dejma poku tim
1304 35| dzevovoł sęTrąba. — Kjej jô vjidzę, że mój nolepszi
1305 35| nolepszi druch tonje, to jô go nji mom vëcigac? Vjerzisz
1306 35| Remus, povjem cë, żebem jô v nen czas, jô jak sobje
1307 35| cë, żebem jô v nen czas, jô jak sobje na łeb vëloł nen
1308 35| ten czas nje zapadnje, a jô przechodzeł częższi terminë.~
1309 35| sobą. Muszoł jisc som, a jô wostoł v moji jizbedce wu
1310 35| njikogo wobleczonigo, jak jô: v modri vamps foliszovi
1311 35| Gduńszczon, jak Svjęti. Ale jô rozumjoł, że wonji go sobje
1312 35| Mutłavë na Rebi Renk, tej jô wuzdrzoł svojich i jich
1313 35| targovi ju naszich pełno. Ale jô sę njigdze njezabavjił,
1314 35| marmurovi mjoł sztołt trumë, a jô przë njim wukląkł, be za
1315 35| Njevorto? — a ku reszcc jô bjedni Remus zc skażoną
1316 35| koscelni moji godkji, ale jô vëjął papjork z kjeszinji
1317 35| Dzivnoc jim będze, jak jô z tobą zańdę z taką wofjarą.~
1318 35| njick, le dzeń namjenjił. A jô pochvoleł Boga i szedł.~
1319 35| Dalij, Remus, dalij!~Jô słuchoł na ten zev i sę
1320 35| porvac ze sobą chcałë, a jô rozumjoł, że to znaczi:~—
1321 35| Mjało sę pod vjeczor, jak jô pod Wodargovem naszedł na
1322 35| Stojcem. Tam pod tim kaminjem jô wodpoczivoł i przemiszloł:~—
1323 35| v njemjeckjim morzu. Tak jô so wudboł, że pudę.~Tej
1324 35| do svjętigo Jana vanożę jô po Puckji Kępje i po Vejherovskjich
1325 35| karę przed sobą? Do Pucka jô tim sposobem vëszlachovoł
1326 35| Pusti straceł vjater. Tak jô so wuvożoł, że pudzesz v
1327 35| klosztoru i jem zgodł. A tero jô ce mom i poza te vodë dalij
1328 35| njichdze nje rozumjelë, choc jô jich godkji beł vjadomi.
1329 35| svjętigo nje wuznovają.~Ale jô rzekł:~—Pjił jem vodę ze
1330 35| tam do sodze dostanjesz, a jô z tobą. Cobes të tam beze
1331 35| Porę pjesonk wo Vilhelmje jô jesz grac potrafję, a tańcovac
1332 35| dzevczętom do tuńca, pokąd jô społ na słomje. Vjele tu
1333 36| grac, maszerującë drogą, a jô derdoł slode z moją karą.
1334 36| panje! — rzekł Trąba.~— To jô vjidzę — rzckł pon. — Żeli
1335 36| va stronë? Bo i tu, pokąd jô żiję, są jesz Kaszubë.~—
1336 36| sadnjijta kole mje, bo jô vas zabjerom v goscenę.~
1337 36| djobelskjigo seminjô. Ale kogo jô zaproszę v goscenę, ten
1338 36| wumijta. Za drobkę czasu jô vama przënjesę co do jedzenjô.~
1339 36| głovje i rzekł:~— Remus! Jô tu nje vjidzę anji krziża,
1340 36| nje pusci? — rzekłTrąba. Jô nji mom vjarë do tego pana.
1341 36| A vë nje rągoce?~— Jakuż jô mom rągac — rzekł Derda —
1342 36| rągac — rzekł Derda — kjej jô som jem djobłem z pjekła!~
1343 36| zveczajni człovjek!~— Bo jô też mom pozvolenjé wod samigo
1344 36| vëszczerzoł bjołi zębë.~Tej i jô sę na chvjilę wurzasł nje
1345 36| vzdichającë:~— No, przënomji jô sę do ti buchtë pjekjelni
1346 36| głovje mje sę krąci. Gvesno jô spję i mje sę co snjije!~—
1347 36| tim pjekle do robotë?~— Jô jezdem vobcą na głupich.
1348 36| kaszubskjigo pjekła. Z ti prziczinë jô mom volą nosëc wurodę żijącigo
1349 36| za stoł i zavrzeszczoł:~— Jô nje jidę!~Jô jistamańtnje
1350 36| zavrzeszczoł:~— Jô nje jidę!~Jô jistamańtnje nje vjedzoł
1351 36| njego do stołu podchodzeł. Jô mu chcoł ducha dodac słovami:~—
1352 36| vpuszcz tich djobłóv! Tak jô trzimoł mocno.~Jak wonji
1353 36| kozła na zemję vëvroceł. Jô mu nji mogł na njeszczescé
1354 36| dobjijelë:~—Dejta poku! Jô sobje tu som dom radę! Na
1355 36| wodstąpjilë, a Trąba vjidzącë, że jô mu tero mogę jisc do pomocë,
1356 36| negji, tej rzekł:~— V tim jô poznaję spravkę tego przepjitigo
1357 36| wustatkovała, povjem vom provdę. Jô jezdem dvornjikjem na tim
1358 36| won tu dłużij wostanje, to jô dłużij svjętigo Morcena
1359 36| pana ju szukoł za nami. Jô beł barzo czekavi i rod,
1360 37| chternigo va tak polubjita, jak jô, żeli sę z njim bliżij zkamrocita:
1361 37| bem go też przëroczeł.~— Jô za njego vëpjiję, panje,
1362 37| wobrazëc. V jego latach jô też jesz nji mjoł bjałkji
1363 37| sę smjoł:~— Vëboczë, że jô pjic nje będę. Jô jem gvesno
1364 37| Vëboczë, że jô pjic nje będę. Jô jem gvesno vjele starszi
1365 37| Dzivno vama będze, żc jô, pon tile vsi vkoł na Pomorsce,
1366 37| żubroma, a v tich stronach jô, pon Młotk na Sorbsku, jezdem
1367 37| wostatni pon wumrze, a tim jô jezdem. I dlotego jô rzekł,
1368 37| tim jô jezdem. I dlotego jô rzekł, że jô wostatni Kaszuba...~
1369 37| I dlotego jô rzekł, że jô wostatni Kaszuba...~Czująci
1370 37| dvjerze do dużi dvornjice, a jô stanął pełen zdzevjenjô.
1371 37| sznura zasłonë wodemknął, a jô tero wuzdrzoł v pełnim vjidze
1372 37| portreróv na nas patrzi?~Ale jô tcgo nje vjedzoł. ~A pon
1373 37| Wolivje v ti chvjilë, jak jô dovoł na wofjarę za dusze
1374 37| to są moji przodkovje. Jô z njich będę wostatni.~Jak
1375 37| co sę vama vjidzi. Jutro jô po vaju przëslę, bom so
1376 37| zaczarovanich krolevjonk. Ale jô jezdem le bjedni muzikańt.
1377 37| jezdem le bjedni muzikańt. Jô jezdem jak smjecoch na polnich
1378 37| moji noteré, mjoł provdę. Jô strzod tich spanjałosci
1379 37| bełbe sę do naju wodezvoł.~A jô rzekł im sę przeżegnoł:~—
1380 38| Przez całé zëcé moje jô zbjeroł kożdą pamjątkę,
1381 38| kjej tu naju nje będze.~A jô rzekł na to:~— Ajô jezdem
1382 38| pokjivoł głovą:~— Tak i jô mesloł v tvojich latach.
1383 38| tvojich latach. Ale wodtąd jô vjidzoł, jak vëmjerała mova
1384 38| A pon pravjił dalij:~— Jô cë povjem, czimu jô cebje
1385 38| dalij:~— Jô cë povjem, czimu jô cebje v grepje z tvojim
1386 38| Vsadz go na głovę!~Tak jô vsadzoł nen ricerskji szołm
1387 38| vjelgji wobroz, na chternim jô wuzdrzoł ricerza v zbroji
1388 38| të szlachujesz! Pożdejle! Jô cë zaru rozkaszubję ten
1389 38| przëboczoł Czernjika! Tak jô zjąl szołm z głovë, a pon
1390 38| przikłod starnjevkom. A to jô jim vjerzę i ztąd gvesno
1391 38| wucha! Cuż të mesloł, jak be jô vëzdrzoł, dącë v moję trąbę!
1392 38| dącë v moję trąbę! Ale jô sobje poprzësigł: Njigde
1393 38| Dziso pod zochod słuńca jô po cebje przëslę. Ale będzesz
1394 38| tobje sę trafji. Ale cuż jô cë tam godom wo dzirżkoscë!
1395 38| ponsadnąc kol sebje. Ztąd jô vjidzoł i pannę i malarza
1396 38| tvarze v cemni komudze, a jô ledvom zatrzimoł vjelgji
1397 38| przëszedł do sebje, tej jô poznoł v portrece Vjitosłava
1398 38| ricerza, przed chternim jô vczora stojoł ze szołmem
1399 38| zaslonjętigo, nad chternim jô go vjidzoł v dnjach zeszlich
1400 38| wokno na jakji cuzi svjat jô vjidzoł:~Bjeżała rzeka zelono-modri
1401 38| jigleną zelonoczorną, jakjich jô v żëcu njigde nje vjidzoł.
1402 38| Julkji z Garecznjice i tero jô sę dobroł:~Tec to no vojsko,
1403 38| kraju. Ale nje, to beł jem jô, — jô som. Verazno czuł
1404 38| Ale nje, to beł jem jô, — jô som. Verazno czuł jem v
1405 38| jem v njich letkji bat, a jô som beł jem małim pasturkjem,
1406 38| sę gvesno na mje! Ale cze jô nji mjoł provdë, że tu pjekło?
1407 38| vanożec po dvornjicach. Ale jô czuł wod ludzi, że tu som
1408 38| nocach i njigdze go nji ma.~— Jô tu dłużij svjęligo Mjichała
1409 38| vëbędę! — zavołoł dvornjik.~— Jô tu anji pocerza dłużij nje
1410 38| chdze mje woczë ponjesą.~— Jô jidę z tobą! — rzekł jem
1411 38| Bogjem! — rzekł Derda. — Jô wostanę, bo chcę tu jesz
1412 38| wod zvjerzovi gvjozdë. A jô wodrzekł:~— Pudę na nę gvjozdę
1413 38| svoją duszą i nad moją?~Ale jô njick nje wodrzekłszë, pchoł
1414 38| jednim takjim duchem beł jô som, jô bjedni Remus, chturcn
1415 38| takjim duchem beł jô som, jô bjedni Remus, chturcn tero
1416 38| przez pjoskji i noc. Jaż jô mu przervoł jego jiscenjé,
1417 39| przëboczeł jem sobje, jak jô no z njeboszczikjem krolem
1418 39| chvjilami v lese, v chternim jô nocovoł mjedze grobami stolimóv
1419 39| na ten kuńc svjata, tego jô sę doznac nji mogę!~Trąba
1420 39| zmęczeł go dosc tile. Ale i jô czuł wołov v gnotach.~V
1421 39| ksztoł starnjevkjenigo. Tak jô ju z tobą pudę na kuńc kaszubskjigo
1422 39| zeszła i zbłądzeła, tego jô do dzisodnja vërozumjec
1423 39| abo szkolni. Vjesz të co? Jô na njego zavołom! Choba
1424 39| Pożdejże pjekjelniku! Jô cę za to vszetko v tim torfje
1425 39| to nje beł żoden malorz. Jô cë povjem: Nen filut Derda
1426 39| z njim nji mjec spravë.~—Jô jego rągająci rzechot czuł —
1427 39| zibjach bcz kuńca. Rozumjoł jô że trzeba chcącë njechcącë
1428 39| prędkoscë njc poznac, że to jô, Trąba z Lipna, i kopnąc
1429 39| tę cemną noc vkoł naju. A jô czuł v duszë, że tu błądzi
1430 39| cenkjich vjetev chrostu, a jô karę vëvroceł do gorë. Pakę
1431 39| grebą trovę, rzekł:~— Vjele jô nodzeji do ti naszi chahipë
1432 39| pana Sorbskjigo sedzoł, jô godoł z rebokami. A ti mje
1433 39| jak tam te psë wujodają?~Jô nadsłuchivoł. Przez vjater
1434 39| co nom na retunk jidze.~Jô zrobjił jak Trąba radzeł.
1435 39| Tak Trąba dął dalij.~Ale jô so wuvożoł, że timu tam
1436 39| milëc nigo z latarnją. Tak jô so przëboczeł, że mjedze
1437 39| dmuchnął v rozvjané kartë, a jô za wokłodkji vesoko podnjosł
1438 39| tero pojta za nami!~ Tak jô przevrocel moję karę, be
1439 40| kaszubskji na Pomorsce. ~Do rena jô wodecknął i zdrzoł z moji
1440 40| Sorbskji wopovjodoł. Długo jô stojoł i zdrzoł na wobroz
1441 40| stvorzeł i woporządzeł. Ale jô, zamjast na ten pjękni kraj,
1442 40| połovë i będze po tobje. Tak jô cë movję: Navrocma do dom!
1443 40| movję: Navrocma do dom! Bo jô mom też duszę na reminju!~
1444 40| duszę na reminju!~Na to jô rzekł:~— Dziso vëspjima
1445 40| pokoż mje ten znak!~Tak jô rozpjął vamps i zjął ze
1446 40| spodku ten ricerskji znak?~Jô wodrzekł:~— Nje vzął jem
1447 40| zmovma pocerz za wumarłich.~Jô kląkł i povjedzoł:~— Będę
1448 40| mje mjoł na sumjenju!~Tak jô mu przërzekł, że sę nje
1449 40| njedobrimi mocami. Ach Remus! Jak jô będę szczestlevi przë pjerszim
1450 40| njemjecką pokrąconé czetoł jô tam przezvjiska kaszubskjigo
1451 40| Nadzmiróv i jinszich. Njechterne jô ju czetoł przë łiskach grzemotovich.
1452 40| zgromadzeła sę na smętorzu. Ale jô nje vjidzoł tich ludzi,
1453 40| Sorbska i z Łebskjich Błot?~Jô sę doł cignąc Trąbje, jak
1454 40| Jakże mje belo mjiło, kjej jô po tim strasznim vanożenju
1455 41| tak że długjimi tidzenjami jô leżoł na łożku przemiszlającë.
1456 41| wusnąc nje chcała. Le dlo nji jô nji mjoł robotë i dlo tego
1457 41| nadjezora Vdzidzkjigo, tej jô vjedzoł, żem prożno wucekoł
1458 41| wurzasu i womon. Pokąd jô tam valczec muszoł, be vënjesc
1459 41| Założma krolestvo na jezorach: jô krol a të moja krolovô!~
1460 41| możesz na mje czosac, tak jô jezdem jesz zdrevnjałi wod
1461 41| nen malorz, to jedno Złé.~Jô vjedzoł ju, chto to beł.
1462 41| rokjem szedł ve vjecznosc, a jô wobchodzeł, jak dotąd, z
1463 41| Ludzkô moc tu nje pomoże, a jô sę przëznaję tobje, że ju
1464 41| jednę zvrotkę. Ho, ho! Ju jô vjęcij nje będę grivoł pjerszi
1465 41| mroz strzimac możema. Ale jô poprovdze njigdem mrozu
1466 41| procem kurzatvë vjidzec.~Tak jô sę rozzeroł na vszetkji
1467 41| tede do Trąbë:~— Navprost jô vjidzę vjid, jakbe z jakji
1468 41| trąbjic na zbłądzonigo.~— Jô żodnigo vjidu nje vjidzę —
1469 41| wostavji v tim smjegu.~Tak jô z woczoma v nen dalekji
1470 41| dvjerzami krąceł głovą:~— Remus, jô tu njick vjęcij nje vjidzę
1471 41| njigde nje dovjedzoł. Tak jô vzął za klamkę i wodemknął
1472 41| wodvroceł sę płom drzozgji i tej jô wuzdrzoł bjedné cemné ruchna
1473 41| Julkji z Garecznjice, jak jô ję poznoł na moji pjerszi
1474 41| Vjitom cebje. Vjitosłavje! — Jô njick nje wodrzekł, bom
1475 41| mój vjisoł, a na pjersach jô noseł Vjitosłava ricerskji
1476 41| ricerskji ringraf. Jakżeż jô bjedni, njewuczałi człovjek
1477 41| zedle, chterne tam nalezesz. Jô zrobję wogjiń na kominku,
1478 41| zedlu naprocem wognja, a jô na dregjim zedlu v bok.
1479 41| kjej mje nje będze. Bo jô, boczë, ju nje będę długo
1480 41| cecho:~— Nje czuł të, Remus?~Jô słuchoł, a jak milczenjé
1481 41| ceszij dodała tak, że le jô to czuł:~— I Smjerc!~V ti
1482 41| Prożnô tvoja robota i bo jô na njego naslę dzenną bjedę
1483 41| svoją cenją nakreła! Tëro jô tu panem, jaż do rena!—
1484 41| żëcim ti nocë. Bo chdze jô i won — vskozała ręką na
1485 41| człovjek wumrzec muszi.~Tak jô sę zląkł srodze wo mojigo
1486 41| chiże i vëbjegł na dvor. Tam jô vjidzoł, że kurzatva woprzestała
1487 41| do drugjigo. I wod razu jô poznoł, że to vjadomô droga
1488 41| sę vjęcij rozeznac. Tak jô sę stanovjił i zdrzoł vprost
1489 41| mojigo tovarzesza. Szlachóv jô żodnich po njim dzivnim
1490 41| muszoł bëc njedaleko. Tak jô stanął i vołoł z całi mocë:~—
1491 41| nastała ceszô, przez chterną jô nadsłuchivoł z wuvogą. Ale
1492 41| vszescë ludze vëmerlë i le jô som wostoł jedini pod tim
1493 41| pełnim zemnich gvjôzd.~Szedł jô tede i szedł, ale znovu
1494 41| beło, tak nje beło.~Tak jô stanął, wobroceł sę i zdrzoł
1495 41| chternąm przeszedł. Żeli jô szedł prosto, to bełbem
1496 41| rzekł jem do se. Tak jô sę przeżegnoł, wukląkł na
1497 41| mjedze dvuma lasami.~I tak jô też zrobjił.~Alem znovu
1498 41| vjelgjim kole nazod. Jakuż jô mogł przë zdrovim rozumje
1499 41| wuzdrzec tę chatę, v chterni jô wostavjił tich dvoje dzivnich
1500 41| ji dopatrzec. Nje robjił jô sobje wo to v ti chvjilë
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-1676 |