1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-1672
Chapter
1 1 | szaro-zelonavi v srąb, jak v zvjercadle szklą sę v
2 1 | przedovelë v njiżodni kscgarnji, jak: "Płacz i narzekanjé Wojcóv
3 1 | njikomu nje przëszło do głovë, jak to dzivno, że takji prosti,
4 1 | pjijącigo. Roz jedini bodejże, jak povjadalë, mjoł won sę njechcąci
5 1 | beł to stoł z deli zbjiti jak jinszi stołë, le sztołt
6 1 | kurami Remus vstojoł. A jak jimu beł czas, tej vzął
7 1 | sę njigde i nje vadzeł, jak to robją hańdlarze, wo lepszé
8 1 | roli.~Bivało navetk i tak, jak toi wu naju potcevich i
9 1 | po lasach i chrostach, jak to bjedné stvorzenjé dzekji
10 1 | chłopem won wurosł dużim jak stolim, ale woschłi beł
11 1 | stolim, ale woschłi beł jak pesternjok. Na głovje mu
12 1 | vjidzec beło na jegu skarnjach jak na wususzonim jabłku. Ale
13 1 | Remusa zemą v pękanim mrozu, jak svjeceł na vjater gołą piersą.~
14 1 | przërodzonich nogach boso. Le jak do mjasta karovoł, wobuvoł
15 1 | woschlé nogji v szerokjich jak młinarskji mjechë nogavjicach
16 1 | vjerzgałë drogą taktem, jak bjijokji v dvuch zvonach,
17 1 | że to bel strach takji, jak go dzecë mają przed Gvjizdem
18 1 | lubjiła i rvała sę na lińcuchu jak szolonô, kjej go dostała
19 1 | kjej go dostała na woczë. Jak won tero na woborę ze svoją
20 1 | sę vstidzëc.~Ale Fresza, jak sę doznała, że Remus sę
21 1 | revidovac jego karę. Vjidzoł jô, jak wona łeb vetchła pod przëkrivę
22 1 | rzekł, le sę przëzeroł, jak Fresza ne skvarkji zjodała.~
23 1 | Fresza ne skvarkji zjodała.~Jak psesko ju vszeskji mjało
24 1 | tutkę vërvoł z peska. Ale jak sę doznoł, że ju po skvarkach,
25 1 | tak trojnje vëstąpjiłë, jak szor vjatru na gładze jezora.~
26 1 | vjęcij godoł, bom vzął, jak to movją, nogji za pas i
27 1 | chiże mjijają vedle woczu, jak v statecznim vjeku. Postoją,
28 1 | dzecko, i przëzdrzë sę nama! Jak wurosnjesz, tej mjijają
29 1 | tej mjijają na wotmjanë. Jak deszcz i chmurë i słuńca
30 1 | beło.~Roz jem go wuzdrzoł jak wukozkę jaką na Długjim
31 1 | wobleczenju kaszubskjim, jak jakji stołp sztołtóv ludzkjich,
32 1 | njich nje doł wuvogji — jak wonegde na psa Freszę —
33 1 | karnje nobożnich ludzi, jak won z njimi pjelgrzimovoł
34 1 | wokrętnijkóv to chłopë dużi jak masztë. Modri jego vamps
35 1 | ruchen rebackijch gjinął, jak duna morskô v dunje. Njicht
36 1 | zomku i jego dzevé woczë, jak won vołoł:~— Ojmuzd dobivô!
37 1 | dusza głębokô i dzivnô, jak sę taci chdzeroz v czornim
38 1 | pevno: Remus nje beł takjim, jak go ludze sądzelë!~Kjej jem
39 1 | zemji chodzeła njeznanô, jak przëchodnô vestrzod cuzich.
40 1 | sę ze svojigo vanożenjô, jak jozc do svoji jomë. Beł
41 1 | i rzekł:~— Nje beł Remus jak jinszi ludze. Chto go le
42 1 | wogrodze szkolnigo dzevannë, jak svjece, tulipanë, skoczëpannë,
43 1 | njim sę njico zadzerało, jak v gordzeli starigo człovjeka,
44 1 | czesto po kaszubsku, a nje, jak to naszi ludze zveczajnje
45 1 | co je smjechovjiskjem, jak kożdô njedovarzonô rzecz.
46 2 | Początk pjisanjô Remusovigo. Jak won posoł dobetk i jak sę
47 2 | Jak won posoł dobetk i jak sę dovjedzoł wo Straszku,
48 2 | że duch mój po smjercë, jak cenjô za tobą chadzac będze
49 2 | jich vstid, bo bjedné są, jak jô som a bjedam sobje vëbroł
50 2 | Kukla pod potklepjem! A jak jô to povjedzoł, tej Morcin
51 2 | nji mogl vëprovadzëc.~Ale jak wonji sę ze mje vëszczerzelë,
52 2 | paluszk położeła na wustka, jak vjisznje czervjoné, i smutno
53 2 | krąceła. A tero jô vjidzoł, jak v ji vłosach, krose żetka
54 2 | nad ji woczami, pesznimi jak svjoze, szkleia sę małô,
55 2 | i be powucekalë wod nji, jak wod jakji wukozkji.~A jô
56 2 | zrobjiło, żem płakac muszoł jak bober. Jaż dobrô Liza łeb
57 2 | zacząła. Bo bidlęcu żol beło.~Jak przëszła njedzela, tak naszi
58 2 | na poł cigła, a vożkji, jak stąporë wopoczné vjisalë
59 2 | na mje patrzeł skarnją, jak człovjek. Mjoł won na nji
60 2 | rzekła:~—To nje je zegar jak jinszi zegarë. Won vje,
61 2 | podłogę, i zdrzoł na dzevkę, jak mądri stari czlovjek, co
62 2 | patrzeła na podłogę sztivno, jak gapa v gnot — jak to movją.
63 2 | sztivno, jak gapa v gnot — jak to movją. Tej ji łzë przëszłë
64 2 | cë jesz kavał chleba, a jak zjesz, tej zmovjima litanjiją
65 3 | prosté. Ta krzevô mjała czubk jak mjotła. Jedna z tich prostich
66 3 | tich prostich vëzdrzała jak kopjica sana na krotkjim
67 3 | jezorem stojałë chmurë żołté, jak sarka. Na podnjebju vjodro
68 3 | mje tak przëszło na woczë, jak na javje, że sobje jesz
69 3 | szklelë kaminjem bjołim, jak smjeg. Dach sę vspjeroł
70 3 | zelono-modrigo, przezernigo, jak voda, kaminja dużim lękjem
71 3 | vësceloni. Przed bromą, jak vartarze mocni, cechi a
72 3 | drugji zomk i drugji drzeva jak v zvjercadle.~Kjej jem sę
73 3 | zaszorzeło na rzece i podpłinęłë, jak zogodkji z cuzigo svjata,
74 3 | stojało pitanjé i vjédzô, jak skarbë, zatopjoni v głębokjim
75 3 | płenącą przede mną i v nji, jak v zvjercadle, wuzdrzoł jem
76 3 | przez nje vłose vëlożalë, jak słoma z gnjozda varblovigo.
77 3 | wojcóv mojich, tego tam jak krola przëvjitają. Vez mje
78 3 | do vjelgji spravë. Zdrzë, jak peszni ten zomk!~Kjej złoti
79 3 | ludzi, co żdają zbavjenjô, jak jich krolovô.~Vstanje njevjadomi
80 3 | jes mje pod starżą smoka, jak płakałam nad mojim ludem
81 3 | rzekę. Ale tej jem vjidzoł, jak z vodë ku mje dvjigałë sę
82 3 | płinje po vodze, a pesk mô, jak dżenja, a woczë, z chternich
83 3 | jimję jego Strach. Zdrzë, jak skora jego gładkô sę mjenji
84 3 | vszetkjich krosach tęgovich. Czo, jak jego skrzidła szętopjerzové
85 3 | szętopjerzové bjiją wo sebje, jak klekotkji ve Vjelgji Pjątk.—
86 3 | sedzi, nogji pod sebje, jak krovc. Na głovje mô muckę
87 3 | zvoneczkóv zabrzęczi. Vjidzisz, jak machivô pravą ręką, ceskającë
88 3 | skarupë na vodę. A kożdi roz, jak skarupę cesnje, zatrzęse
89 3 | njim ładunk sana vesokji jak gora. Nje cigną go konje.
90 3 | wuzdrzoł jem v nji sebje, jak v zvjercadle, takjim małim
91 3 | mje z woczu, a jô leżoł jak wurzasłi pod korunovaną
92 4 | IV~Jak Marcijanna vëvadzeła małigo
93 4 | vëvadzeła małigo Remusa ~i jak won ji nokazu nje słuchoł. ~
94 4 | Beło to tede v njedzelę, jak Marcijanna mje vzęła do
95 4 | bom za małi i za słabi.~Jak jô to rzekł, tak wona sę
96 4 | Veznjema cę, Remus, jak pudzema łovjic pod zomkovjisko. ~
97 4 | njimi. A wob drogę jô czuł, jak Mjichoł movjił do Morcena:~—
98 4 | Mogłbem beł wucec v njedzelę, jak naszi bëlë v koscele, ale
99 4 | v roboci dzeń zvędzeła, jak jô pravje chcoł gnac pod
100 4 | będzesz v mokleznje skarnji, jak Pon Bog cë namjenjił, i
101 4 | njeje njick dlo parobka, jak cebje. Bo kjej jich so nje
102 4 | A może jesz co gorszigo, jak nimu...~Słuchoł jem, jak
103 4 | jak nimu...~Słuchoł jem, jak na kozanju i nekoł, jak
104 4 | jak na kozanju i nekoł, jak mje dobré kobjecesko nakozalo,
105 4 | pustkovjô dostrzec mogła. ~Ale jak jem so zmjerkovoł, że mje
106 4 | bodlivô, nje boczącë, że jak sobjć drugji rog skjidnje,
107 4 | panovała strzod vesokjich, jak vjeże, wuzimkóv. Dalij v
108 4 | małô gorka cvjardi zemji, jak chrzebt bidlęca, przëległa
109 4 | do procemnigo brzegu. Ale jak wodrosłanadva kraczaje nad
110 4 | tej volała skrącëc v gorę, jak jinszé drzevjęta, i rosc
111 4 | drzevjęta, i rosc prosto jak svjeca. Njigdem jesz takjigo
112 4 | tak że jô na njcn skoczeł, jak na konja, i noguma jął priskac
113 4 | wustavjiłë sę nad żłobem rzekji, jak ludze v procesji. Kjej jem
114 4 | sę dzevovac. Woczë mjalë, jak ludze, a stronkę v koł,
115 4 | drzeva, na chternim jô sedzoł jak na konju, chcącë vësunąc
116 4 | chcącë vësunąc do mje. ~Ale jak mu sę to nje wudało, vbjegł
117 4 | vjidzoł, że krovë sę pasłë, jak noleżi, a wovjeczkji trzimałë
118 4 | Remus, jem procem njego jak krovka: jak wodbjegnje,
119 4 | procem njego jak krovka: jak wodbjegnje, tej ję muszi
120 5 | V~Jak Remus nalozł na zomkovjisku
121 5 | czorni gronk ~i złoti mjecz i jak won za to skorą zapłaceł. ~
122 5 | żem gvjizdoł i skokoł, jak skorc jakji po polu. Vjesołą
123 5 | po polu. Vjesołą gromadą, jak na bjesadę, nekałasma pod
124 5 | dvjerze? ~Ale dzivni kołpje jak nje chcałë, tak nje przëpłinęłë.
125 5 | też jem nji mogł po rzece jak vczora, bo zemnjica szła
126 5 | stojałë molami po zberku, jak svjece na vołtorzu v Svjęto
127 5 | bjegł v gorę na szterokach jak kot, jażem zavadzeł głovą
128 5 | ve vestrzodku vekumani, jak jakô dużô mjiska. Le v jednim
129 5 | wostavjił?~Ale nje beł to gronk, jak nasze gronkji. Szklił won
130 5 | Vez, knopje, i go zakop, jak beło.~Tak jô vzął rękoma
131 5 | tą czorną skorą zaszkleło jak złoto.~— Złoti tës nalozł
132 5 | też słuchô krolevjonce, jak nen gronk. Vez i zakop go
133 5 | ma dravovała na mjijovkę.~Jak ma vëlecała z lasa, tej
134 5 | mesloł, żebe gbur, chłop jak wopoka, beł jaż takji chvatkji.~
135 5 | jaż takji chvatkji.~Ale jak won bedło vënekoł ze szkodë,
136 5 | zaczęło vëc żałoblivje. Jak won z njim skuńczeł, tej
137 5 | bivoł?~— Na zomkovjisku!~—A jak të vëzdrzisz, ponarvo?~Jakżeż
138 5 | scigäło. Napevno jô vëzdrzoł jak larva, co ją Gvjiżdże noszą
139 5 | przësądzoné!~Tej won mje czapnął, jak przode Gnjotę, i zaczął
140 5 | tez i mjoł pelną mjarę. Jak won mje pusceł, tej jô podł
141 5 | przëczupłigo do zemji i dreżącigo, jak lestë wolszkji, na chterni
142 5 | mje stojałë lica gbura, jak won do mje ze szligą przëstąpjił,
143 5 | Zevnął won porę razi głosno, jak człovjek i pokozoł svój
144 5 | rzec:~— Strzęsc sę, knopje, jak jô, a będze cë lepji. Alejô
145 5 | A boli cebje?~— Boli jak szvernot! Ale to minje. ~
146 5 | Setmë Grzechóv Głovnich".~Jak Marta wodeszła z prożnimi
147 5 | chdzem te lica vjidzoł jego, jak won mje chcoł karac. To
148 6 | VI~Jak Remus szukoł Straszka na
149 6 | Moc Boskô! Rosce knop, jak chojeczka v borze, ale to
150 6 | stari zegar połikoł czas, jak vjedno. Njigde mu nje mjerzało.
151 6 | wokno i na nję jem vlozł, jak kot. Naprocem wokna vëtrzeszczeł
152 6 | pusceła, a jô trzasnął na doł jak dozdrzenjałô slivka.~Żebe
153 6 | zakręceło i wostoł jem leżąci jak bez ducha.~Kjej jem przëszedł
154 6 | dała mje fliżankę mleka, a jak jem vëpjił, tej krąceła
155 6 | vërzinoł z klocka grabovigo.~Jak wona z varząchevkji le rączkę
156 6 | v chlevje, tej przë mje, jak łaseca, kanęła Marta, vetchła
157 6 | rzekła Marcijanna. — Rosce to jak bedełko a wo Bogu nje vje...
158 6 | Dziżanga z njego, ale woschłi jak pesternjok.~Tak Mjichoł
159 6 | stol v gnotach. Żëłë mô, jak postronkji. Będze z njego
160 6 | postronkji. Będze z njego parobk, jak sę noleżi.~Taką godkę Mjichałovą
161 6 | vëszedł z rękji Boskji, jak nové szklącé norzędzé z
162 6 | David, bo won, mali pastuszk jak jô, lvu vërvoł jagnję z
163 6 | Marce jô vszetko povjedzoł: Jak jô vjidzoł zomk i krolevjonkę
164 6 | ję muszoł przenjesc. Ale jak jô ję na brzegu pusceł na
165 6 | wunoszało sę v gorę zomkovjisko jak wopoka. Tak jô zjął z głove
166 6 | Marta sę dzevovała:~— Jak të to vjesz wukładac! ~Ale
167 6 | sobje zrobję puszczovkę, jak won, i zabjiję Golijata!~
168 6 | Nabuchodonozorovim, vëszedł njevëpjekłi, jak no ni trzeji chłopocë. A
169 6 | Boskô za tvoje vëmiszlanjé? Jak wona go na vjeczerzą krajała,
170 6 | do bulev trampanjô, spori jak kłonjica, grubi z kuńca,
171 6 | kłonjica, grubi z kuńca, jak pjęsc dorosłigo chłopa.
172 6 | Ale strzonk beł cenkji, jak grablisko i toczoni. Ten
173 6 | namjenjoné, żebe długo vjekovoł. Jak wona na mje z njim, tak
174 6 | żëcu njigde nje vjidzała. A jak go dosc wobezdrzała, tej
175 6 | przez dvjerze czuc beło, jak wona głosno płacze.~Tej
176 7 | VII~Jak Straszka na pustkovjé vëpuscilë ~
177 7 | na pustkovjé vëpuscilë ~i jak Remus valczeł z Golijatem
178 7 | Absalon nje chcoł mje pokozac, jak sę puszczovkę robji, a Jeremijosz
179 7 | wuzdrzoł knopa za lasem, jak won z rozczepjonigo kjija
180 7 | przë Jozvovi studnji. Ale jak jô ju zvekł trafjic mój
181 7 | dvjerze i vlazło njico dużigo jak wopoka. Nje przeżegnało
182 7 | Pana Boga, choc vëzdrzalo jak człovjek. Vszetko na njiin
183 7 | jeni vjidzoł, że mô głovę jak bęboruszk, pas koło brzucha
184 7 | dusze:~— To je Golijat, jak won je wopjisani v Pjismach.
185 7 | so tak wukłodoł v głovje, jak sę do njego zabrac, naszlë
186 7 | bjołi zębë, łiskoł czornimi, jak pjik, woczami i rzekł:~—
187 7 | Ledvom to v głovje mjoł, jak z gorë njico zaszumjało
188 7 | płoszedła, a jô vjidzoł, jak won burknął przez jizbę,
189 7 | woborze sę cecho zrobjiło, jak v koscele. Jeremijosz svoji
190 7 | Pobjegł do stodołë, krziczącë jak njevjinné dzecko. Ku reszce
191 7 | Golijat! Pożdejże, njekaro, jak jô cę wuskromję!~Vzął jem
192 7 | kożdi tak dużi bezmała jak kurzé jajo. Te jô vzął do
193 7 | budą. Nekoł won vedle mje, jak wukozka jakô, Golijata v
194 7 | Njebo pobjeglo chmurami, jak karnami wovjeczk, jaż pobjeglo
195 7 | vałami ku brzegovji, szaré, jak poworanô rolô, pjenjizną
196 7 | płującë na pjosk a szumjącë jak na vojnę.~Ale za mjedzą
197 7 | sobje. — Njechle jadze! —~Jak won dojachoł tak krotko,
198 7 | potemu verzasła sc cebje, jak Lucepera z pjekła. Straszkas
199 7 | leno ve mje slepje svoje, jak v jaką njebivałą zjavę,
200 7 | jô wodrzekł:~— Jô jezdem, jak David, ricerzem Boga. A
201 7 | jô cę rozcignę na zemji, jak setigo vjeprza!~Nje vjem,
202 7 | knopem wobdzartim i bosim, jak jô cę vjidzę, to vej wustąp
203 7 | sę, bo strzelę v cebje, jak v psa szolonigo.~I vąse,
204 7 | v psa szolonigo.~I vąse, jak vjechce długji, jimu sę
205 7 | pod njich zabjelełë kłë, jak wu psa, chturen kąsac chce.
206 7 | gładkji, tak dużi bezmała, jak kurzé jajo i vkleszczeł
207 7 | ve mje roz i drugji.~Dim jak chmura zaloł Golijata i
208 7 | Bjij go, Remusku! Bjij go!~Jak won vëstrzeleł lej mje cos
209 7 | puszczovce novjększigo kręcka, jak jem mogł, a kjej sę dim
210 7 | prosto v ten mol.~Trzasło, jak v scrovi drcvno. Ale Golijatovji
211 7 | Tej won zchileł sę bokjem jak dąb, co go drvole podcęlë
212 7 | podnjosł mój kapelusz. Ale jak jô fiovsodzoł, tej jô mjerkoł,
213 7 | Pjerszi dobjegł mje Morcin. A jak won sę rozezdrzoł i doznoł,
214 7 | wuczuł jem zevMarcijannë, jak mje przëkozivała.~—Tero
215 7 | tam sedzoł v ti słomje, jak no Danjel v kuli Ivóv. A
216 7 | Ivóv. A jesc mje sę chcało jak vjilkovji. Ale njicht do
217 7 | wusnął ku reszce, zagrzebani, jak pjes v słomje. Noc ju naszła
218 7 | gvjozdë szklącé na njebje, jak Marcijanna mje na sznurku
219 7 | rzekę: — Sedzë ceszij kota, jak mesz v durze. Anji nje zevej,
220 7 | sedzenjô v durze zesztivnjoł, jak drevno.~Jak gvjozdë po roz
221 7 | zesztivnjoł, jak drevno.~Jak gvjozdë po roz trzeci do
222 7 | cemnim sklepje dostoł woczë jak kot. AIe mockom sę zdzevjił,
223 8 | VIII~Jak ratovelë żeda Gabę wod mrozovi
224 8 | Gabę wod mrozovi smjercë ~i jak Remus sobje kupjił pjerszą
225 8 | czervjoną blevjązkę dlo Martë. ~Jak no Marta mje z trzëdzenni
226 8 | tego nje minje. Vjedzoł jô: Jak nen Czernjik sę zjavji,
227 8 | bjołima zęboma. Bo za niim, jak psë za dżadem, jidą slode
228 8 | Golijat, choc sę łiszczi, jak pon vjelgji, nje je le sługą,
229 8 | żebes sę z tego spovjodoł, jak przestąpjisz do svjęti spovjedzë.~
230 8 | głovę wobzeroł, bo sę znoł, jak doktor, na vszelakjich choroscach
231 8 | ludze moji movë i wobeczaju.~Jak ma beła przëjęti, tej ksądz
232 8 | njeszczescô be po svjece narobjił, jak juńc z lińcucha spuszczoni.
233 8 | czebes tak nje zrobjił, jak ten potcevi Mjichoł movji!~
234 8 | vszetko svojim porządkjem, jak Pon Bog przëkozoł: Zosevë
235 8 | woknem vëzeroł ze smjegu, jak zaboczoni grzib, tejjô do
236 8 | że wono nocą strzelało jak grzemot. Kjej tede vesokji
237 8 | to przed Godi. Mroz cął jak rozgami, a Mjichoł nad svoją
238 8 | Jô pudę z vami, Mjichale!~Jak ma vëszła na przededvjerzé,
239 8 | trąbjic:~— Co spjevô rog? —~Jak jego granjé, wopuscivszë
240 8 | wustąpjił pola. Przez to jak na dłonji vjidzec beło wolszkę,
241 8 | stojała wotvartô voda. Mjichoł jak be chcoł njico rzec, ale
242 8 | vołanjé dalekji.~— Hej! Hej! —~Jak ma znovu wuszła kavałk drogji,
243 8 | kraczajóv ku ni wolszce. Jak Mjichoł vjidzoł, że vołanjé
244 8 | navrocë, bo jinaczi vpadnje, jak Bog żiv, v przerębel. Jô
245 8 | tam przede mna szętoleło. Jak jem ku reszce mogł rozeznac
246 8 | bo zdovoł mje sę małi, jak mjetelok, a długą brodę
247 8 | brodę szamotoł mu vjater, jak słomę v dachu przez gapë
248 8 | Kjejbes beł szedł dalij jak dotąd, bełbes wutonął, jak
249 8 | jak dotąd, bełbes wutonął, jak czopka, v przerębli.~Ale
250 8 | mje znovu ręce sciskac, jak mjedvjedz na postronku wu
251 8 | zaprovadzeła do czeladni. Jak ma veszła, won rzekł:~—Njech
252 8 | beło malé, chłop takji — jak to movją — jak stręk bobu.
253 8 | chłop takji — jak to movją — jak stręk bobu. Jô, chturen
254 8 | zdrzoł jem gorą jego głovë, jak chojeczka szczitem dachu.
255 8 | muszi, chocbe mjoł vątrobę jak voł a serce jak kam. A cuż
256 8 | vątrobę jak voł a serce jak kam. A cuż jô mom dlo pannë
257 8 | srebra, to sę tak svjecą jak srebro, A to je gruńt. A
258 8 | knopa, co go będze mjała, jak sę wożenji jesz przed Zopusti.~
259 8 | krziknęła i sę zaczervjeniła jak cvjikła, a ma sę smjelë.~
260 8 | cvjikła, a ma sę smjelë.~Żid, jak naju roz do smjechu pobudzeł,
261 8 | barżij jął vëmiszlac:~— Jak sę panna Marcijanna wożenji...
262 8 | tak że jego długô broda jak vjechc nadlotivała. Tej
263 8 | vodë i jesc delë...~Ale jak won tak wofjarovoł stążkę
264 8 | kożdą razą płakac muszi. A jak sę napłacze do negji, tej
265 8 | tego njibe nje vjedzą. Bo jak be sę vëdało, że ta ksążka
266 8 | talara, a ksążka je tvoja! — Jak jô chcoł żedovji płacëc,
267 8 | ksążkę. Tej jem vjidzoł, jak Marce sę polelë woczë do
268 8 | że njibe żeda zatrzimała, jak ju vszescë poszlë, abe wod
269 8 | do mje woddzękovac sę — jak won movjił. Jô sedzoł pravje
270 8 | takjich złich ludzi nje beło, jak v wopovjescë. Żoden człovjek
271 8 | grebim spjevniku wusnął. A jak won ju mocko chrapjec zaczął,
272 8 | woprzestacv słuchanju. A jak jem pozdrzoł po scanach,
273 8 | takjich ksążk nje czetô, jak ma bjedni ludze.~Ale jô
274 8 | svojim. Bom so wuvożoł, że jak wona zchovje korunę i berło
275 8 | tej je le człovjekjem, jak ma drudzë. Ko jednę le duszę
276 9 | IX~Jak Remusovji sę svjat wodmjenjił
277 9 | Remusovji sę svjat wodmjenjił i jak won ~doł svój złoti mjecz
278 9 | szedł gorą mojigo łożka, jak na javje vszetko, co ksążka
279 9 | smjotë nekô i mroz tnje jak rozgami. Ale boczë, przińdze
280 9 | boczë, przińdze czas, że jak jô v lestach lasu nocovoł
281 9 | ju słonuszko sę rozgrzało jak latem, le v Bonifacigo chvecełë
282 9 | a moc czuł jem v sobje, jak dorosli chłop. Do bedła
283 9 | njedzelę po Svjątkach to beło, jak to mje chveceło. Vdarzę
284 9 | chveceło. Vdarzę sobje vszetko jak dzis, bo co bólem abo i
285 9 | na mje woczoma takjimi, jak na mje zdrzałë przed lati
286 9 | wuvożoł jem sobje. — Jak mô bëc, tak pudę!~Tak jô
287 9 | żebe zimkové vodë spłavjic jak norechlij do jezora. A jô
288 9 | po tim lese szedł nobożno jak v koscele, jażem stanął
289 9 | bjeżało tą vodą v svjat, jak jô tu wuzdrzoł kołpje krolevjonkji
290 9 | czorni gronk i złoti mjecz! Jak srodzem wodpokutovoł, a
291 9 | nę vipravę na zomkovjisko!Jak jem vjidzoł pod korunovaną
292 9 | mje sę czężko zrobjiło, jak na płacz. Ale jô sę nje
293 9 | takji mesle głovę nachodzą, jak karno vędrovnich skorcóv
294 9 | przemiszlającë jô czuł, jak mje njico zemnigo cornęło
295 9 | cornęło po karku, jistnje jak Gnjota, mój dovni tovarzesz
296 9 | wobrocę i vjidzę vjelgjigo psa jak go strzelce na gonjitvę
297 9 | korunovani jarzębjinë, pjęknô jak zavjitrznô njedzela, postavnô
298 9 | zavjitrznô njedzela, postavnô jak Svjętô ve vołtorzu. A wona
299 9 | vstoł i na nję patrzeł, jak na cud jakji. Takô wona
300 9 | z ji woczu njico na mje jak czarë, jak womona i wobvjijało
301 9 | njico na mje jak czarë, jak womona i wobvjijało mje
302 9 | bjołą suknję przez drzeva, jak wonge bjołi pjora kołpji,
303 9 | kołpji, i stojoł jem cecho, jak stołp soli, v chturen sę
304 9 | żona Lota. Tej jem podł, jak długji, na zemję i zączął
305 9 | stąpałë.~Nje vdarzę sobje, jak długom tam leżoł, nje vdarzę
306 9 | leżoł, nje vdarzę sobje, jak jem przeszedł przez brod
307 9 | jem noprzod na ne chojnë, jak zbłądzoni czlovjek, co drogji
308 9 | novą groł spjevą? Nje vjem, jak to sę stało, ale całé moje
309 9 | zomkovjiska, chdzem je nalozł, jak jem wostavjił: na brzegu
310 9 | zachorujesz, bo jesz tak mało jak kot.~Na to rzekł Mjichoł:~—
311 9 | zomkovjisko. Może wona tam będze!~Jak przëszła njedzela, tej jô
312 9 | vëchodzeła z koscoła. Pjęknô beła jak Anjoł Bożi. Wokoma ji szedł
313 9 | słuńce, jakbe to beł dzeń jak jinszi, zchodzeło svojim
314 9 | drzevjętami.~— Nji ma ji, nji ma!~Jak dużô kula wognjovô słuńce
315 9 | mje bliżij a bliżij. Ale jak ju zakreła vszetko svojim
316 9 | zrobję. Będzë cecho i spji! ~Jak jem szedł przez łąkę, chdze
317 9 | że lożko ze mną degotało, jak ne lestë na wolszce. Jaż
318 9 | serdecznô żeła vëstąpjiła, jak modri povrozk. V tę won
319 9 | żem sę zmokł i wusnął, jak kam. Kjej jem wodeckł, zeloni
320 9 | vërzekł, jô ju vëmknął sę jak chart i gnoł na dravoka
321 9 | przińdze moja krolevjonka.~Jak jô tam sedzoł, przëszedł
322 9 | v czeladni, chturen tam, jak długom so vdarzëc mogł,
323 9 | wona nje przińdze njigde!~— Jak możesz vjedzec, Marto?~—
324 9 | duszę a wo tobje zaboczeła.~—Jak të mje męczisz, Marto!~—
325 9 | sę trząsc wod płaczu.~A jak sę vëpłakała, tej movjiła
326 9 | cemni chmurze. Nje vjem, jak długom leżoł njesvjadomi
327 9 | sciskała moje spjikji zemnimi, jak lod, rękoma i vołała moje
328 9 | rękoma i vołała moje jimję. Jak vjidzała, żem wodemknoł
329 9 | pomogła mje Marta na nogji, jak przed lati, kjej mje gbur
330 9 | przëlgła do moji skarnji, jak pjora gołąbka. I tak dzivno
331 9 | ten las dziso sę vëdovoł jak jizba, z chterni ludze wuszlë,
332 10| X~Jak Remusova krolevjonka beła
333 10| krolevjonka beła zdovanô ~i jak svjat dlo njego vëzbeł vszelką
334 10| dzevczę, a jô ję kochom jak brat, bo beła mje jak sostra
335 10| kochom jak brat, bo beła mje jak sostra wod dzecka. Żeli
336 10| Remus — vëbocz, ale jô movję jak meszlę — mjoł sę ji vjęcij
337 10| rusztovanjim vëzdrzisz, jak nje przimjerzając...~Nje
338 10| vje, Morcenje. Të chłop, jak pupa, a jô, jak płoszedło
339 10| Të chłop, jak pupa, a jô, jak płoszedło v kapusce. Tej
340 10| vëszedł ze zavjitrzną zorzą, jak njedzela. Pełno beło na
341 10| bączkami. Jezoro szkleło sę jak wobsepané żevimi skrami.
342 10| brzęczi, cze też sę wupjił, jak to chdzeroz parobcë robją?~
343 10| Nosvjętszi Matkji ve vołtorzu, jak pjes v woczë pana, czebe
344 10| Takji mesle mje wopodałë jak tonącigo, chternimu rozum
345 10| zakrziknęła :~— Jezus, Marija! Jak jô bjedni czlovjek mom to
346 10| panovje. Jô zdrzoł ku njim, jak zvjerz lesni szukającë ji
347 10| wobleczonigo pana, całô bjołô jak anjoł.~Zeloni vjonk korunovoł
348 10| głovkę. Długji a letkji, jak blon chmurë, zavoj płinął
349 10| sę dobroł v ti chvjilë, jak małi i żorotni jô beł procem
350 10| żorotni jô beł procem nji i jak to smjeszno, żem sę na tę
351 10| ale jô czuł jich granjé jak za chmurą. Alem woczu nji
352 10| głovje gnałë z granjim, jak dunë v kurzatvje morskji
353 10| A kjej wona sę zbliżała, jak cud z njeba na zemję zestąpjoni,
354 10| jô sę rżnął do ji nóg, jak długji, meszlącë sobje!~—
355 10| novjększi skorb nagorze zomkovi. Jak parmiń słuńca przez chmurëna
356 10| rzekła, a wonji mje posadzilë jak pjijanigo do povoznjika
357 10| stodołë. Tam jô wuzdrzoł, jak przez dokę, dużi stołë zastavjoni
358 10| rzekła:~—Pjij!~Czervjoné jak krev beło to vjino v szkle,
359 10| moja krev serdecznô. Ale jak kozała, tom pjił. Tej wona
360 10| głovje, wusmjechnęła sę jak młodi dzeń i wuszła.~Parobcë
361 10| vszeskjimu.~Nje vdarzę sobje, jak jem spravjił wu młinarza
362 10| vstec mje tropjiło pitanjé, jak noparti gzel, co wob wuszë
363 10| do lasa, trzęsk mje broł, jak v pękanim mrozu, choc to
364 10| dzevovoł sę, bo sę zmjenjiłë, jak v nen czas, kjej jem woddoł
365 10| popękaną i wodłomjoné vjetvje, jak skażoni członkji koscetrupóv.
366 10| tego dnja jô vszetko robjił jak v spjiku. Jedzenjô jô sę
367 10| mje sę zdaje, że won żołti jak gromnjica.~—Jô to vjidzę
368 10| Jednę radę jô jesz vjem. Jak to nje pomoże, tej będze
369 11| XI ~Jak Złé kuseło Remusa. ~Njicht
370 11| svoji chałupje, chterna jak grzib stari ve vjisznjovim
371 11| co to beło, alem czuł, jak pocornęło chdzeroz moje
372 11| spac. Ale tej to vlazło jak kot na moję pjerzenę i zaczęło
373 11| przeszłë wod pjęt do głovë, jak jesz njigde v żëcu nje.
374 11| po scanach, a v nortach jak wubjitô stojała cemnosc.
375 11| żadna straszna trvoga... ~Jak jem tak kjile dalszich vjerszi
376 11| Ale spjik mje wodchodzeł, jak spłoszoni złodzej, bom vjedno
377 11| z całi mocë.~Scanë bełë, jak vszeskji jinszi budinkji
378 11| v gnotach, ale chto vje, jak długo cë go zbędze?~Tej
379 11| trzosk szedł wod chleva jak grzmot. Cuż to beło?~Na
380 11| co le z vjechrzu psują, jak njeprzimjerzając gapa psuje
381 11| pjekjelni wogjiń, rożô. Jak je wod razu nje vënekosz,
382 11| cebje wod knopa.Tës jodoł jak sę noleżi, tës rosł,jakchojeczka
383 11| że të vëzdrzisz żołti, jak gromnjica?~— Vjem!~Długowon
384 11| drogę jesz przed słuńcem, jak jô przëszedł do koscoła
385 11| barżij jęłë vëchodzec na jav, jak lica dobri matkji. A jô,
386 11| Dusza moja sę wuspokojiła, jak ptoch v klotce. Sedzała
387 12| chturen tam połikoł czas, jak długom le so vdarzëc mogł.
388 12| wobraze Svjętich vëzerałë, jak ze zelonigo lasu. Mjichała
389 12| Njezadługo przëszedł Mjichoł, a jak mje wuzdrzoł, rzekł:~— Vjitom
390 12| pogrzebje.~— Bronji Boże! Żijce jak nodłużij!~— Nje będzema
391 12| strach, że wurzasnjęcé jidze, jak zib, jaż do vnętrznosci.~
392 12| kominku i vjęzła. Jô zdrzącë, jak wogjiń z kominka czervjenjił
393 12| vłose, przëboczeł jem sobje, jak ma v gromadze czetivała
394 12| gromadze czetivała Genovefę i jak jô ję wonge przenoszoł przez
395 12| drogą ku łavom do Lipna. Jak ma przëszła do rzekji i
396 12| njebeło. Voda bjeżała czestô jak szkło, a na ji dnje bjeleł
397 12| plece, żem nje strzimoł i jak kam vjachoł v vodę. Srodzem
398 12| grała, a zib przeszivoł jak szpilkami. Jak jem sę dostoł
399 12| przeszivoł jak szpilkami. Jak jem sę dostoł na nogji,
400 12| dzivno, bo njicht jinszi, jak won, mje nje strąceł v rzekę.~
401 12| Mjichale, strącilë z łav jak psa.~— Kjejles sę wurzasł,
402 12| kuńtańt ze svoji psotë.~Ale jak ma zaszła na pustkovjé,
403 12| tej jô ju vszetko vjidzoł jak przez dokę. Mjichoł mje
404 12| Tej znovum beł v koscele, jak moja krolevjonka beła zdovanô.
405 12| cemnim norciku i zdrzoł, jak wona bjołô, naksztołt gołąbuszka,
406 12| tej jem chcoł vëskoczec jak wonge, ale porę rąk mje
407 12| patrzeła na mje woczoma modrimi jak kąkole. A jô sę czuł tak
408 12| słabi, żem legł na vznak jak njeżevi.~Jinszą razą jô
409 12| drogę. A jô stojoł na kraju, jak bosi Remus i żdoł, be mje
410 12| nje beło, postavnô, pjęknô jak cud i vjelgô. Tak jô zavołoł:~—
411 12| sedzało, nogji pod sebje jak krovc. Na głovje mjało muckę
412 12| skarupë na vodę. A kożdi roz jak skarupę cesnęło, zatrzęsło
413 12| i zavołało: Njevorto! A jak jô przed tim straszedłem
414 12| sebje i czuł, że mjętkô ręka jak puch ptoszi leżi na moji
415 12| Kjilenosce razi mje kanęłë modré jak kąkole woczë i znané jak
416 12| jak kąkole woczë i znané jak dzenné słonuszko lica Martë
417 12| poznoł, że vszetko beło, jak dovnji. Przëszedł pon i
418 12| dobrimi woczoma do mje, jak wojc i matka. Pon mje pogłoskoł
419 12| ledvjem je strzimoł, AIe jak jem roz strzimoł, tej chorosc
420 13| Archanjoła cnego... ~Jego chata, jak grzib stari, vëzerała ze
421 13| długji varkocze. Ze mną wona jak njic nje gadała, ale nje
422 13| wokjem. Dobrzem so vdarzeł, jak ji modré woczë v ni moji
423 13| przez gorączkę i womonë, jak kąkole ve vjidnim polu.
424 13| mje be sę czężko zrobjiło.~Jak wona tam przë kominku sedzała
425 13| svojimi spjicami, chterne jak sreberni parminje mjenjiłë
426 13| przëszło mje do głovë, jak wona mje vëszukała na zomkovjisku
427 13| nadchodzi. Wuvożała va, dzecë, jak latosigo roku v Svjętigo
428 13| nen dzeń z woborë vjidzoł, jak za stodoła całé njebo stojało
429 13| bivało v kaszubskjim kraju, jak to stari ludze vjedzelë
430 13| Szvedami, a godka spjevô, jak v Gduńsku na renku tak sę
431 13| że kuńc svjata sę zbliżô, jak go Sibela przepovjedzała.~—
432 13| vzęłabe jednigo z naju, jak kota, pod pochę i cużbes
433 13| dovnich stolimóv będą chłopë jak truse, bo z taką małoscą
434 13| vjęząci przë kominku cecho jak kotka.~Minęłë Godë i na
435 13| njevjidzalnô jęła szukac, jak z kłąbka, wobrozkji mojigo
436 13| woblotivałë pitanjô, istamantnje jak rój pszczół, kjej jim matka
437 13| wobjecivoł vińsc na svjat, jak wurosnę. I tą drogą szłë
438 13| tą drogą szłë moje mesle, jak vëpuszczoni z klotkji ptochë
439 13| Długo jô tam sedzoł, cecho jak kam wusadłi na mjedzë, a
440 13| wostoł takji woschłi vjedno, jak przed moją choroscą, tak
441 13| vjedno wokno wostało cemné, jak woko wumarłigo człovjeka.~
442 13| krokóv i podezdrzoł v gorę, jak wonge. Ale jażem so zdzevjił:~—
443 13| spjiku, cze mje sę snjije? Jak długo jô na tim pustkovju
444 13| patrzeł całi szturk, ale vjid jak svjeceł, tak svjeceł, Pjerszô
445 13| slivkę, cze bem po nji, jak wonge, nji mogł vlezc v
446 13| trzasło z bata i wujachało, jak złô jakô womona.~Tak jô
447 13| na jego skarnji stojała jak dzivné zapitanjé. Ale co
448 14| XIV~Jak Smjerc klepała kosę za stodołą ~
449 14| klepała kosę za stodołą ~i jak Remus sę dovjedzoł wo robotach
450 14| vjater parzeł smjegjem. Jak jem zaszedł za stodołę,
451 14| mje gleń chleba z masłem, jak za nich lôt, kjej jem beł
452 14| szor dochodzeł do jizbë, jak vjelgô pjesnjô żałobnô smutnigo
453 14| bronją rozmajitigo sztołtu, jak mje no Mjichoł spominął.
454 14| posceli. Bladi vëzdrzoł jak scana a vëschłi jak drzozga.
455 14| vëzdrzoł jak scana a vëschłi jak drzozga. Ale na skarnjach
456 14| cechim i głębokjim, chturen jak ze za scanë na mje szedł:~—
457 14| I vëcignął do mje ręce, jak papjor bjołé, modrimi żełami
458 14| chłopku, takji rok, chdze jak zimkovi kvjat, budzeła sę
459 14| na mje takjigo Golijata jak tvój. Jakżesma na sebje
460 14| pod korunovaną jarzębjiną, jak mje. Vjedz, że i jô ję tam
461 14| Słovo moje cuzim ludzom, jak granjé vjatru v suchich
462 14| do vjelgji spravë. Zdrzë, jak peszni ten zomk! Kjej złoti
463 14| ludzi, co żdają zbavjenjô, jak jich krolovô. Vstanje njevjadomi
464 14| V Mjichałovi chace, co jak stari grzib stojała v sadze,
465 14| człovjek. Z woczu patrzi jak pon, a mje rzekł bjednimu
466 14| ludze sę ruszac zaczęlë, jak pszczołë na rój. Won, ten
467 14| to luo starich dzejach:~Jak ma Kaszubji jesz mjelë svobodę
468 14| vłożëc jarzmo na sebje, jak no njemé bidlątko i jak
469 14| jak no njemé bidlątko i jak strzode naszich jezór i
470 14| przemiszlac. Marta cecho, jak kocątko, wusadła kole komina
471 14| ji skarnje tak czervjono, jak lica Svjętich v wobrozkach
472 14| tidzenje z kulą ve vątpjach. A jak vstoł z łożka, tej ju szandarzë
473 14| nje czuł jem takjich gódk jak tero wod pana Jozva i Mjichala.
474 14| jinaczi njiż më drudzë. Bo jak nen tam na gorze vjidzot
475 14| Marcijanna lękała sę wo cebje. Bo jak nen knopem mołim bivszë
476 14| vanożëc po svjece będzes jak won, a wubetk cę wopusci
477 14| przëboczeł, co mje ksądz rzekł, jak mje przëjął do vjarë: Dac
478 14| vje, czebes nje zrobjił, jak ten potcevi Mjichoł movji.
479 14| a v woczach zażoleło sę jak wod żevigo vęgla. Tej zaczął
480 14| mosz Szczeceno. Zdrzë, jak linjijô morzu podbjegô tępim
481 14| kaszubskjich. Spomnji tam wo njich jak dzecko nad grobami starszich
482 14| v njevoli i nje vjedzą, jak beło dovnji i co jim słuchało.
483 14| co jim słuchało. Sąsma, jak serotë na pańskjim chlebje,
484 14| bladi na svojim łożku, a jak sę skuńczeło pojednanjé
485 14| szukałë ze vszetkjich mje. Jak mje wuzdrzoł, wusmjechnął
486 14| vjideni, njim zagasnje. Jak wumrzę, povjezeta mje na
487 14| ręka Boskô jich provadzi, jak gvjozdë po drogach le Bogu
488 14| I wobrocoł Ormuzd vjidné jak słuńce woczë na njebo i
489 14| granjice kraju jô vbjił jich jak klinem i podparł jich mocą.
490 14| szedł przed jich vojskjem jak gradovô chmura. A szpjegami
491 14| prochu bohateróv i soł go jak sevca seje zorno na przëchodni
492 14| A proch szedł ku zemji, jak rój gvjozd, jak żolącé skrë.
493 14| ku zemji, jak rój gvjozd, jak żolącé skrë. A chdze spadła
494 14| padałë krom sóv i sępóv, jak rój gvjozd.~Takę bojkę povjodoł
495 14| sę wob ten czas zapolełë jak krev; a z woczu bjiłë skrë
496 14| krev; a z woczu bjiłë skrë jak te same z Ormuzdovi rękji.~—
497 14| tich słovach legł na vznak jak njeżevi, ale doł mje ręką
498 14| chmurë jego parzełë ku zemji jak smjegjem. Ten tam na gorze
499 14| gorze spadnje lada chvjilę, jak ten kvjat — pomeslołjem
500 14| woczë zapłakané. Le Mjichoł jak położeł łeżkę, vestchnął
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-1672 |