Chapter

 1 1 |      Naksztołt tego smjecocha, chternigo zema vënekô na wuliczkji
 2 1 |       Tam beł srodze złi pjes, chternigo Freszą vołelë. Fresza i
 3 1 |   vjelgjigo Bocona murovanigo, chternigo to Gdańszczanje na przekorę
 4 1 |        Lipnje, tego samigo, wu chternigo Remus za żëcô svoje pogrzebovi
 5 8 |   głovë mje nje vechodzeł nen, chternigo won nazvoł Czernjikjem.
 6 9 |           Poprovdze to tu mol, chternigo ludzom wunjikac trzeba!~
 7 15|    vëdovała mje sę jak raj, do chternigo anjoł v wurodze Martë mje
 8 19|     wod długjich set lôt.~Won, chternigo Trąba przezvol Czernjikjem,
 9 19|        snożo malovani gronk, z chternigo vëlelë staré mocné vjino.~—
10 21|        z długjim nosem, pokuńc chternigo vjisała szklącô stenka.
11 23|     bjednigo, łęgjigo chłopca, chternigo ti drudzë jednak krzivdzilë.~
12 23| naszimu! To gvesno takji brat, chternigo ve vojsku na pruskji kopeto
13 24|        chce vëdac tego talara, chternigo mu jegomosc doł v Mjechucenje
14 24|      szedł takji vëstavjinoga, chternigo wona njibe to nje znała.
15 25|        Kłączińskji jezoro, wod chternigo to nasze legovjisko leżi
16 25|  zavadzeł bosą nogą wo porvoz, chternigo kuńc wurzeszoni beł wo polik,
17 25|     karczmje i Klerika z njim, chternigo jesz vjedno serce boli wo
18 27|       jak koł v długjim płoce, chternigo kuńca njc dozdrzisz. Jaż
19 27|   rzekł Czernjik Ale to takji, chternigo nje korzą v domu spravjedlivoscë.
20 29|        do nigo vęglovnjika, wu chternigo ma v nen czas wob noc wostüła.
21 32|        pudło sztołtu skrzenji, chternigo vjeko sę szkleło, jakbe
22 33|        beło wo nabranjé vjidu, chternigo jô bjedni parobk z Lipińskjich
23 33|       na Glonku sę taci ksądz, chternigo szandarzë szukają ale provdzevi
24 33|       ludzi provadzi do celu, "chternigo ludzkji nasze woczë dozdrzec
25 33|     zgle z koseskjem v ręku, z chternigo vërostała na czvjerc njeba
26 35|       plecach mjało voruszk, z chternigo gorą reminja vëzerałë: kuńc
27 37|      vjinjen ten vjisus Derda, chternigo va tak polubjita, jak jô,
28 37|       wostatnim Kaszubą...~Të, chternigo tvój tovarzesz zovje Remusem,
29 38|       rzekł a nomnji Trąba, wo chternigo mje nobarżij chodzeło, żebe
30 39|        czorni mokrim torfem, z chternigo pod nogoma naszimi i kołami
31 39|     novą kupjic, a ratuj żëcé, chternigo nje kupjisz. Przë tim mogłbes
32 40|      grzemot. Na ten koscoł, z chternigo vënekelë dopjero naszę movę,
33 40|        na len poląci koscoł, z chternigo nen spjev płenął. Czulë
34 41|      svoje szlachë i na mol, z chternigo vëszedł.~— Gvesno cę jakji
35 41|       zastąpilë. A szołtes, wu chternigo na wustrzesze jô njeroz
36 42|   rodem Młotkóv na Pomorsce, z chternigo rodu jô, bjedni Remus, beł
37 43|       na kraj. Wostrov nasz, v chternigo brzuchu ma sedzała, trząsł
38 44|   Wuzdrzoł jem vesokji drąg, z chternigo sę zvjeszoł długji lińcuch,
39 44|        jak starodovni wobroz z chternigo krose spłavjił deszcz i
40 44|   polącą smołę jakjis proch, z chternigo szła vonjô jak z mocnigo
41 44|     bladich skarnji bjił mroz, chternigo wogrzac nje potrafjiłë łunë
42 45|    mjech! Le roz jeden të, dlo chternigo jô pjiszę moje przigodë,
43 45|       na zbłądzonigo i most, z chternigo mje strąceł v zemną vodę,
44 45|   zaklętim zomku godkę, zomku, chternigo strzegą trzë straszlevé