Chapter

 1 4 |       chtuż ję kupji? Të le ji zaru zęboma do pjęt, jakbe drugjich
 2 7 |          Bjej, ju czas! —~— Jô zaru jidę! — wodrzekł jem. V
 3 7 |        Bosoku! Zińdzesz të mje zaru z drogji? A nekej chiże
 4 7 |   mizerni żabë, tobem jô cë tu zaru kruszkji vëtrząsł. Bjej
 5 8 |       vszetko napjisané stoji. Zaru vëszukom.~Na to Marcijanna
 6 8 |      taką mjała, tobe sę ludze zaru doznelë, co wona je vorta
 7 9 |        vszetko, bom ję poznała zaru pjerszigo razu przed koscołem.
 8 10|        wonge na nowukę. Ti mje zaru przërôczilë:~— Poj, Jemus!
 9 13|  svjata? — pitom sę.~—To jô cë zaru vëłożę: Sibela napjisała,
10 16|  chturen won na plecach njosł. Zaru mje przëszło do głovë:~—
11 16|      gorzilë na jego godkę? Jô zaru vjidzoł, że cë z woczu jinaczi
12 18|      zomku wokoma krolevjonki, zaru be mje bjałka moja vëpenetrovała,
13 18|      anji womoną, to mje sę tu zaru przeżegnej krziżem svjętim!~
14 19|     muzikańce grej! ~Trąba też zaru zaczął skrzepjice strojic.
15 19|  murach njech minje vjesoło.~I zaru mje postavjił służka długą,
16 20|      Czernjik, tobe ludze bëlë zaru nad nami sąd spravjilë,
17 20|     żeli to je Złé, to wono sę zaru wuspokoji.~Moje słova trafjilë
18 20|       że sę nji może vëdostac. Zaru też ten z kopjice sana wodpjął
19 20|       długjim vampsu sę zervoł zaru, ale noprzod sę vëvroceł,
20 22|    wobu mjeszczanóv z berłami. Zaru jidzema.~Tak jô dostoł v
21 22|   łovcze wobjeże, a pon Bog cę zaru za to vënagrodzeł...~Wob
22 23|         Ale won njich nje vzął zaru i nje zanjosł, le wotvorzeł
23 23|     Żebe go szvernot! Kjej won zaru nje zavroci, to won jak
24 23|     wona ta kjełbasa rozlecała zaru na dvje połovë. Vadzëc won
25 24|      jaż przińdzesz. Jô cë też zaru povjem, czimu jô som jisc
26 25| postąpjił. Trąba zmjerkovoł to zaru i rzekł:~—Të sę brace na
27 26|     policejant mjeskji i cë to zaru vëłożę, bo nen szandara
28 28|    masc gojącô. Potcevi Trąba! Zaru jem vjedzoł, że won to beł.
29 28|      njigdze nji mjała. Ale ma zaru wotmjenjiła nasze talare
30 31|        jezorami? Ale pożdejle! Zaru ma cę tu z Remusem zabjerzema
31 31|        duszę. 1 tero spjik mje zaru szedł na woczë.~ ~
32 33|        Ale muzika mje scignęła zaru na kark nich pjilującich
33 34|        zaczęłë. Jô mjoł wostac zaru, ale wuparł jem sę wodprovadzëc
34 34|        Pavłem, zvjerzeł jem sę zaru Rezemu, co sę svjęci. A
35 34|        vëmikoł. Pokożce le nom zaru, chdze won sedzi, ten njibe
36 34|      wod vanogóv? Za to go też zaru Pon Bog skoroł, bo wod słova
37 36|     dużé jak poł dvjerzi, i to zaru kopami. Czortovje, co v
38 38|      sę na chvjilę zażeloł, be zaru zgasnąc. A pon pravjił dalij:~—
39 38|   szlachujesz! Pożdejle! Jô cë zaru rozkaszubję ten nadpjis
40 39|       wochronë będze,~Trąba sę zaru vzął do vëcinanjô cenkjich
41 39|    Pokozol jem Trabje, chturen zaru nabroł vjarë. Ale rzekł
42 41|      szandarą, to bem go za to zaru broł do sodze. Ale chto
43 41|   sepnął gorscą na wognjisko i zaru vjid dzivni krose rozeszedł