Chapter

 1 2 |         svój szek wod początku do kuńca.~Dlo cebje bo to pjiszę,
 2 4 |         Tak żesma wobaji dobjeglë kuńca lasu. Ku moji spokojnoscë
 3 5 |           na siżeń, spiczasti wod kuńca a ve vestrzodku szerokji,
 4 6 |       spori jak kłonjica, grubi z kuńca, jak pjęsc dorosłigo chłopa.
 5 7 |           dele mje przcmiszlac do kuńca. Bo wod pustkovjó bjegoł
 6 7 |           A bełabe sę jisceła bez kuńca, kjejbe Mjichoł nje beł
 7 9 |           v pałag i rozpłakoł bez kuńca. Serce mje postąpjiło pod
 8 11|         wugrądzoni, nje vëleze do kuńca svjata!~Takji mocné postanovjenjé
 9 13|       rzekł:~— Stari rok jidze do kuńca a novi nadchodzi. Wuvożała
10 13|      wudbë, że va młodi może jesz kuńca svjata nje dożijeta, bo
11 15|           Robotë zosevné dobjegłë kuńca. A jak po Filipje bulvë
12 18|          i Njevorto. A tero jô do kuńca żëcô po svjece chodzec będę
13 18|       vnetk to zaczęło z jinszigo kuńca. Szum vodë bo za scaną robjił
14 20|          svoji strzelbë z jednigo kuńca i mu kuńc cesnął, żebe sę
15 21|           jô vjidzoł, że wono wod kuńca je barzo grubé i czężkji.
16 22|         ledvjebëlësma z robotą do kuńca, jak nota raptem sę wurvała.~—
17 22|       zvykły... ~Pjesnjô dobjegła kuńca, a ma z goscińca na pravą
18 24|          wodebroł i zacignąvszë z kuńca vëcignął do połovë łiszczącą
19 27|          długjim płoce, chternigo kuńca njc dozdrzisz. Jaż jednigo
20 27|           kjija rozczepjonigo wod kuńca, a z tego rozczepu zvektł
21 29|       jczora nje wuzdrzoł, ale do kuńca dnji mojich nje zaboczę
22 31|          nje vjedzoł, wod jakjigo kuńca tę robotę zacząc, bo vjidu
23 33|      jinszioo żëcô, jak sedzec do kuńca na tim wostrovje za svjatem.
24 34|          napełnjiła podnjebjé wod kuńca do kuńca. Norod zavtorzeł
25 34| napełnjiła podnjebjé wod kuńca do kuńca. Norod zavtorzeł mocą, ale
26 36|       wurzasł. A ja kvësłuchoł do kuńca, tej rzekł vzdichającë:~—
27 37|         pańskjim l637. Z drugjigo kuńca mosz vaszich gduńskjich
28 37|        długji. V nji le z jednigo kuńca dva — ale za to barzo vjelgji
29 37|       vjidze, ale dzel z drugjigo kuńca le polvjidni. Jednę z ji
30 38|         rozmovę malorz z drugjigo kuńca dvornjice ku nama blészczoł
31 38|          co v dzejach naszich wod kuńca smjerc njosł i pomstę...~
32 38|       krziknęło gvołtem z cemnigo kuńca dvornjice. I mrovkji po
33 39|      zacigała na tich zibjach bcz kuńca.  Rozumjoł jô że trzeba
34 39|         tak chiże zajęłë wono wod kuńca do kuńca, jakbe jakji njeżeczni
35 39|          zajęłë wono wod kuńca do kuńca, jakbe jakji njeżeczni duchë
36 40|         dvor z jednigo i drugjigo kuńca dachu.~Kjej Trąba wodecknął,
37 40|           i Lupavą. Wod nortu bez kuńca cignje sę morzé, wodgrodzoné
38 40|      Boskji!~Kjej jesma z jednigo kuńca z Trabą wostavjiła Smołdzenë,
39 40|       stronę Głovczëc, z drugjigo kuńca v stronę Jizbjic z Derdą
40 41|       ludzi, chterni v lasach bez kuńca, wonge pokrivającich tę
41 43|      sarka, pase rozcągałë sę wod kuńca do kuńca. Co chvjilę rozdzerałë
42 43|         rozcągałë sę wod kuńca do kuńca. Co chvjilę rozdzerałë scanę
43 45|     strzimac dalij to żëcé jaż do kuńca, jakji svjętô volô Boskô