Chapter

 1 2 |    Alem so v ti jistni chvjilë przëboczeł, żebe mje i tak nje rozumjelë,
 2 4 |     przervoł moję przigodę, bo przëboczeł mje dobetk mój za lasem.
 3 8 |   vjele lôt to beło, jakjem so przëboczeł te słova Mjichała i przëznac
 4 8 |      movji!~V ti chvijlë jô so przëboczeł, że mom jednak mjecz złoti
 5 9 |       mje v sercu zakłoło, bom przëboczeł sobje, jaką mom skażoną
 6 9 |      jisc korovodem vedle mje. Przëboczeł mje sę zomk bjołi i krolevjonka,
 7 9 |    vjidzoł, że mom bosé nogji. Przëboczeł jem sobje tero, że moje
 8 9 |        poczuł svoje członkji i przëboczeł sobje, co beło. Ale czuł
 9 10|  spjevająci godzinkji. A jô so przëboczeł spjevę, chterną chdzeroz
10 12|        ji lica i złoceł vłose, przëboczeł jem sobje, jak ma v gromadze
11 13|   lasami, mjedze cuzich ludzi?~Przëboczeł jem sobje, jakżem za knopa
12 14| zakłolo na te słova, bom sobje przëboczeł, co mje ksądz rzekł, jak
13 14|         co to jesta?~Ale jô so przëboczeł, żem wu ksędza na nowuce
14 16|      reminju i rzekł:~— Remus, przëboczeł të so, com cë v nen czas
15 17|        czężko zrobjiło, bom so przëboczeł, co mje njeboszczik pon
16 19|       wostoł z njimi, bo sobje przëboczeł Smętkové dzeje v norodze
17 21| bezpjeku. Alem v ti chvjilë so przëboczeł no pudło z voza, chterno
18 22|    seti i grubi jak wopokji. I przëboczeł jem sobje, jak jem pod ną
19 24|      vjidzoł?~Ku reszce mje sę przëboczeł nen vjeczor: Lasem starodovną
20 24|        człovjeka?~Tak jô sobje przëboczeł, co mje wuczeł ksądz na
21 25|       trigjelka. Tero jô sobje przëboczeł vczoraszé szukanjé leże
22 26| dzirżkji. Mje won v ti chvjilë przëboczeł straszedło z pod wukorunovani
23 29|  Czernjik. Po pjerszim wurzasu przëboczeł jem sobje, że v Rebokach
24 29|      Boską zavjeszoni za szeją przëboczeł mje, że to nje beł sen żoden
25 31|        sę dobrze nje zataci. I przëboczeł mje sę krol jezora, chturen
26 31|      Ale jô sobje v ti chvjilë przëboczeł wostatné moje movjenjé z
27 32|       jezora mje beł povjodoł. Przëboczeł jem so jego słova: — wod
28 34|         a jô zdrzącë na njich, przëboczeł jem sobje wo nim pastorze
29 34| chvjilę zdrevnjałi. Tej jem so przëboczeł i chveceł sę ręką za pjerse.
30 35|      Zkąd të, brace, żes sobje przëboczeł grobë ksążąt naszich? Młodi
31 37|        słova, a v ten som czas przëboczel mje sę stari koscelni v
32 39|      lese. Zdrzącë na te vodë, przëboczeł jem sobje, jak jô no z njeboszczikjem
33 39|     vząc na pomoc moji kanonë?~Przëboczeł mje sę v ti czężkji chvjilë
34 39|     nigo z latarnją. Tak jô so przëboczeł, że mjedze mojimi tovarami
35 41|       wodrzekł, bom sobje tero przëboczeł, że wona ju przed lati zvała
36 41|        chatë vjidzec nje beło.~Przëboczeł jem sobje tero, jak no Mjichoł
37 42|   wodezvoł do njego, njimem so przëboczeł, że leżi tero cechi pod
38 42|      falą do tvarze, bom sobje przëboczeł, że wona gvesno jich rodovi
39 42|         Tero jô sobje zapozdze przëboczeł wostrzegę mojigo zmarłigo
40 43|   zaczęła barzo płakac. Pevnje przëboczeł sę ji nen straszni dzeń,
41 43|     tak żem sobje v ti chvjilë przëboczeł vezdrzenjé krola jezora,
42 45|       dalij połikoł czas i mje przëboczeł lata na pustkovju. Chto