Chapter

 1 1 |        njeszczescé i wutropjenjé. Kożdi gospodorz doł jimu z kuchnji
 2 1 |        vleze pod jaką wustrzechę. Kożdi gozdz, kożdi drzon naju
 3 1 |          wustrzechę. Kożdi gozdz, kożdi drzon naju sę jimô i pocornje,
 4 3 |      ceskającë skarupë na vodę. A kożdi roz, jak skarupę cesnje,
 5 7 |           jô vëbroł z njich pjęc, kożdi tak dużi bezmała jak kurzé
 6 12|      ceskającë skarupë na vodę. A kożdi roz jak skarupę cesnęło,
 7 14|           pęk i podoł senom prętë kożdi z wosobna. A wonji je tero
 8 14| domovnjicë sę do gromadë zebrelë, kożdi z njich woczoma przëchodnigo
 9 15|       chterna v mojim młodim żëcu kożdi roz tak czężką mjała vogę.
10 16|      Zaarandujesz tę jizdebkę, bo kożdi hańdlorz muszi mjec svoje
11 17|        litkup po zochodze sluńca. Kożdi chłop dostanje talara a
12 18|         mu do voli. Sadłasma tede kożdi na jednim pęku słomë. Trąba
13 20|           zagroł do tuńca? Bo nje kożdi dzeń, choc të jes takji
14 20|     machnął ręką i rzekł:~— Njech kożdi som za svoje wuczinkji przed
15 21|         długo drogą na Kalvarije. Kożdi z nich vlokł svój mjeszk
16 21|         sę robji, kjej go vjidzę. Kożdi roz, kjej jem go vjidzoł,
17 22|           mjeszczanje koscerskji, kożdi mjoł v ręku berło grubé
18 22|        las ju spjevoł całi, jakbe kożdi wuzimk vesokji beł rurą
19 23|          chdze po zochodze słuńca kożdi vjedzoł, chdze szukac stravę
20 23|           takjigo przepjisu, żebe kożdi toblecę na płecach mjoł,
21 23|  przerobjilë. Ti są nogorszi, jak kożdi zaprzańc... Ale czekavi
22 24|    vaszich słuchac kożdigo dnja i kożdi godzenë!~A won wodrzekł:~—
23 25|        ległasma patrzącë v wogjiń kożdi ze svojimi meslami. Deszcz
24 25|         Tu znadz krol jezora znoł kożdi kjerz i kożdé drzevję, bo
25 26|         Krolovi Korunë Polskji, a kożdi vje, że krol pruskji kavałk
26 27|        wobsądzeł. ~ ~Mijałë dnje, kożdi sobje rovni jak koł v długjim
27 31|           całim svjece i znają tu kożdi knjej i rej. Wonji cë go
28 32|        tej sę stało vjidno, jak v kożdi gburskji chace. Vjidzec
29 33|     wodemkłé dlo lepszi rozmovë i kożdi z nas zdrzoł ze svojigo
30 35|        vszeskjich stron svjata. A kożdi z njich mô głovę pełną svojim
31 35|        Jozef nakozoł:~— Do Wolivë kożdi Kaszuba, chocle roz jeden
32 36|       nasz pon vaju koże zavołac. Kożdi będze spravjedlevje wobsądzoni,
33 36|      provdzevé pjekło kaszubskji. Kożdi norod mo svoje vłosné pjekło.
34 36|            nadął skarnje, jakbe v kożdi mjoł kuklę chleba vetchłé
35 38|           pamjątkę, kożdą ksążkę, kożdi sprzęt do gromadë, żebe
36 38|           Njevorto! Njevorlo! A z kożdi skarupë vëszorzeł z wostrimi
37 38|          wod ludzi, że tu som Złi kożdi roz kanje na zomkach szlachtë
38 39|           przeszukoł jem jesz roz kożdi mol za nim njezbednim malarzem.
39 42|     Kobjeto! Co të tile cudujesz? Kożdi vje, żes të mjetelokjem
40 42|          Trąbë przë mje nje beło. Kożdi kamiń przë drodze, kożdô
41 42|         bjałkovskji pomocë. A tej kożdi czuje chdze roz volę Bożą.
42 42|         vjes vërzuceł, że mô jisc kożdi mjesądz do szkolnigo, chturen