Chapter

 1 1 |  vjechrzu krosë jego bes sę nje doznoł. Bo słuńce przez tile lôt
 2 1 |      vërvoł z peska. Ale jak sę doznoł, że ju po skvarkach, cesnął
 3 2 |    rzeklë wo njim, jażem sę som doznoł v dzeń bjołi.~Rovnak mje
 4 5 |        Ale bleżij jem sę jednak doznoł, że tam głębokji rov, zarosli
 5 5 |      vëlecała z lasa, tej jô sę doznoł, że beło zle. Som pon z
 6 5 |    czervjoni jęzek. A skorno sę doznoł, że na njego zdrzę, vstoł
 7 6 |       dzevuję Jadomovji, bom sę doznoł, że bjałka, bele chcała,
 8 7 |         jak won sę rozezdrzoł i doznoł, co sę stało, zblodł i zavrzeszczoł:~—
 9 7 |        Golijatovich.~Tero jô sę doznoł, że naszi z Martë zrobjilë
10 8 |     Straszkovi jizbje. Tegom sę doznoł pozdnji~Po Svjętim Mjichale
11 8 |         naszła na sę, tej jô sę doznoł, że to beł małi żid z długą
12 9 |         samo robjiła. Tak jô sę doznol, że wona nje dovjerzała,
13 13|       wominęła i rod bem beł sę doznoł, co sę tam dzeje za woknem.
14 14|        dom radę, bom stari i sę doznoł vszetkjigo: Zamknji wuszë
15 14|     ksęgarnji. Kjej jem sę tego doznoł, tej wuvzął jem sę napjisac
16 15| przejachac. Przë ti worądzem sę doznoł, że tu poprovdze provadzeł
17 17|    imjoł provdę, jak jô sę tego doznoł wob dlugji lata naszigo
18 18|      vłosnoscë? Alem pozdnji sę doznoł, że bëlë svojigo pevni.
19 20|  vrzeszczoł vnjebogłose, jak sę doznoł, że sę nji może vëdostac.
20 21|     czężkji. Jak jem sę pozdnji doznoł, zchovanô v njim beła strzelba,
21 21|       vëwobrażenjé tego, czegom doznoł na kalvarijskjich gorach
22 21|         kaszubskô, a jak jem sę doznoł, żevji jich lepji njiż vłosnich
23 28|      kjej jem na zomkovjisku sę doznoł, że moja krolevjonka wo
24 28|       mje pamjętoł, wo timem sę doznoł v drugji Svjęto. Budinkji
25 29|        ducha mojigo, jak jem sę doznoł v noczęższi chvjilë mojigo
26 31|        zmjękczeł serca cvjardé. Doznoł jô sę pozdnjże wustąpjilë
27 31|     krodł v ni sodzë. Tak jô sę doznoł pjerszi roz v żëcu, że zgnjiłi
28 31|      tim, czego jô wod njich sę doznoł, nje beło mje dzivno, że
29 32|        daleka. Verazno teżem sę doznoł, że njedovno muszała bëc
30 32|      vpodô. ~Naszedłszë krotko, doznoł jem sę, co to beło:~Pokuńc
31 32|         ludzi. Vnetk jem sę też doznoł, zkąd szedł nen vjid, chturen
32 32|          Vszedłszë na skrzenję, doznoł jem sę wod razu, że to dvjerze,
33 33|         Na drugji dzeń jô sę ju doznoł, po co wona njebem przeszła.
34 34|      ręką za pjerse. I terom sę doznoł. Koszula ve spjiku mje sę
35 36|       trele. Ale czorni, jak sę doznoł, że Trąba sę jego boji,
36 38|        chcoł dac na to, alem sę doznoł: Nje vorto!~Wob tę rozmovę
37 38|        jesz takjigo wurzasu nje doznoł. Mój sen z dzecinnich lôt,
38 38|       chiże z łożka. Tej jem sę doznoł, że mje mjelë vamps rozpjęti,
39 41|    ducha!~Na pjerszé vezdrzenjé doznoł jô sę, że won ju nje żije.
40 42|      tak dalek do sebje, żem sę doznoł, chdze jô jezdem. Wob ten
41 45|        jim wopovjodol bojkji.~I doznoł jem sę tede, a serce mje
42 45|     beło żëcé i takjich przigód doznoł, njepoznani za dnji żëcô,