Chapter

 1 3 |           lej jem zavołoł:~— Moc Boskô! Krolevjonka, co ją smok
 2 5 |         koło szeji korunę.~— Moc Boskô! — rzekł jem sobje. — Tec
 3 6 |   dzevovała sę kożdą razą.~— Moc Boskô! Rosce knop, jak chojeczka
 4 6 |     reszce povjedzoł tak:~— Volô Boskô! Komu namjenjoné, tego nje
 5 6 |       złosc i wutropjenjé... Moc Boskô! Dziso jô sę nje dzevuję
 6 6 |      sumjenjé.~— Może to je kara Boskô za tvoje vëmiszlanjé? Jak
 7 7 |          nolepszi wudbë? — Matko Boskô! Skjidłam na njim tramk,
 8 8 |  wotrzimac. Machnął ręką.~— Volô Boskô! Komu namjenjoné, tego nje
 9 8 |   pomedetovoł, tej rzekł:~— Volô Boskô! Komu namjenjoné — Jegomosc —
10 8 |    stanovjił i povjedzoł:~— Volô Boskô! Komu namjenjoné, tego nje
11 9 |     zomkovjiskjem v lese.~— Volô Boskô! — wuvożoł jem sobje. —
12 10|        spoli!~ — Znadz takô volô Boskô! — wodrzekł jem i vsunąl
13 10|        vjelgji, v chternim Matka Boskô v złotim płoszczu sę mjenjiła.
14 11|     chvjilë povjedzoł tak:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné, tego nje
15 11|     kląkł przë spovjednjicë.~Moc Boskô! Dusza moja sę wuspokojiła,
16 12|    przede mną i povjedzoł:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné, tego nje
17 13|       woknje svjeceł vjid!~— Moc Boskô! — pomesloł jem sobje. Cze
18 13|   vezdrzoł na mje i rzekł:~— Moc Boskô! Chdze vjid zapolą, wucekô
19 14|          Jô vjem! — rzekę.~— Moc Boskô! — vestchnął Mjichoł. —
20 14|        lasach ze strzelbą. — Moc Boskô! Njerovnich ludzi, jednich
21 14|        jidą svoją volą a to ręka Boskô jich provadzi, jak gvjozdë
22 14|        vestchnął i rzekł:~— Ręka Boskô! Komu namjenjoné tego njeminje.
23 15|    wodemknął gębę i rzekł:~— Moc Boskô! Komu namjenjoné tego nje
24 16|        muszę, bo vszetko to volô Boskô.~ ~
25 17|     chcało sę wobracac.~—To kara Boskô! — rzekł Trąba.~—Ti wudbë
26 18|      tvoje dużé pjęsce i wopjeka Boskô nad nami: movji, cze krol
27 21|          Njebjeskjigo, jaż Matka Boskô i vszescë Svjęti chvalëc
28 22|         przode. Jakbe szła Matka Boskô, błogoslavjącô pola przed
29 22| patrzełam. Na przodku szła Matka Boskô v bjołim wobleczenju. Slode,
30 22|          gvołtem brac. Ale Matka Boskô nje chcała, żebe na ti svjęti
31 23|   szvernot i Leona. Takô wobraza Boskô. Vjidzisz, Remus, że bjałka
32 27|          to njech sę stanje volô Boskô!~— Stanje sę spravjedlivosc
33 27|          z tobą! Znadz takô volô Boskô. Komu namjenjoné tego nje
34 28|         rachunku naszła ju Matka Boskô Strumjannô i puscełë lodë,
35 29|        pomscisz. Jak? To ju volô Boskô i tvoja sprava. — Czimuż
36 30|             Kjej będze takô volô Boskô, tej jô jesz zdrov z ti
37 31|         Svorzevskji, chdze Matka Boskô Svorzevskô kroluje rebackjimu
38 33|        zaczęła kosëc ludzi. Kara Boskô spadła na kraj, v chternim
39 34|          to njech sę stanje volô Boskô. Redzi bëlëbesmë jegomoscé
40 37|        do dusze njezmjerzonô moc Boskô i spanjałosc dzeła Jego
41 45|        Kjej v tobje zapoleła moc Boskô volę vëbavjenjô zaklętigo
42 45|         kuńca, jakji svjętô volô Boskô mje mjała namjenjoné.~Szedłjem