Chapter

 1 1 |     njespełna rozumu.~A bivszë takji wudbë, delë jimu poku i wuvożelë
 2 1 |      stroszelë. A ma mołi bełasma ti wudbë, że won so choba za nas
 3 4 |     jarzębjiną. ~To belë podług moji wudbë kołpje krolevjonkji zaklętigo
 4 6 |              mój głupi rozum, jô jem wudbë takji: — Jednimu doł Pon
 5 7 |      poszczovkę Davidovą podług moji wudbë.~Potim jô sę wuczeł trafjac.~
 6 7 |         korałamże go vedług nolepszi wudbë? — Matko Boskô! Skjidłam
 7 8 |           żid jednak łgoł. Bo jô jem wudbë, że takô krolovô mô tile
 8 9 |              vëdobeł, co podlug moji wudbë ji noleżało. Tej jem znovu
 9 10|       wobrazëc. Ale jô beł ti jistni wudbë, co won i jem rzekł:~— To
10 12|             że woblekającë sę jô beł wudbë, że won mje chce vząc na
11 13|             zrobjił? — Ale jô jem ti wudbë, że va młodi może jesz kuńca
12 14|           panovanjé i zemję. Bom beł wudbë, że takji naju porządk wod
13 14|         Mjichoł movji. A Mjichot beł wudbë, żebem njeszczescô po svjece
14 15|            przode wotarłszë. Bëlësma wudbë, że pon chce uwo jakji nogłi
15 17|            Boskô! — rzekł Trąba.~—Ti wudbë më bëlë vszescë, më ludze
16 18|            sę Trąba. — Jô vjedno beł wudbë, że to bojka, chterną sobje
17 18|          przëvekł. Krom tego beł jem wudbë, że to złé, co tam za scaną
18 18|              Bom v nen czas beł jesz wudbë, żem poprovdze napotkoł
19 20|             porachują. Ale jô jem ti wudbë, że ta maszina jich też
20 22|           będze wobjod, dlotegom beł wudbë, że mogę kąsk wodpocząc,
21 24|            rzekł:~— Jô jem ti jistni wudbë. Muszisz robjic, co bes
22 25|            wob jedną noc podług moji wudbë njic be mu nje zrobjił.
23 25|            jem v stronę, podlug moji wudbë, nortovą jakji czvjerc godzenë,
24 26|            aktach sądovich, a jô jem wudbë, że nje pragnjesz ji wobudzëc.
25 27|          vëchovivała podług nolepszi wudbë. Czeż nje zkjidłam na tobje
26 33|            jak bobrë.~Jô beł ti sami wudbë. To też jem chiże zbjeroł
27 33|             kjej tego not. Jô jem ti wudbë, że kjej go jakji duch nje
28 33|             na strach, bo jednak beł wudbë, że sę wod vas wo nich kanonach
29 34|           jak anjoł. Z daleka bivszë wudbë, że ję vjidzima, kjivała
30 34|         rożovim paluszkjem. A jô beł wudbë, że te dvjerze zatrzaslë
31 35|         vojnë domoci. Dlotego jô jem wudbë, że cebje za szkoda, Remus.
32 35|             jem na to. — Podług moji wudbë duszą ludzką rządzą takji
33 36|       zbavjenjć dusze. Będzecele roz wudbë, żesce sę za żëcô dostclë
34 37|            morusa, bom beł poprovdze wudbë, że to djobeł z pjekła.
35 38|            rzekł na to:~— Ajô jezdem wudbë, że dlo dzevovanjô drugjich
36 38|              bidlę żre pjosk, bivszë wudbë, że to trova. Tak mje rzeklë
37 38|          mojim morusem, choc jes beł wudbë, żc to djobeł z pjekła.
38 39|              ma szła za njim, bivszë wudbë, że won pevno z tuteszich
39 39|           bëc godzena?~— Podług moji wudbë to ju muszi bëc kol połnjé
40 42| przededvjerzé i zaczęła vadzëc. Beła wudbë, że vjezę ji chłopa pjijanigo.
41 45|          skrë chovją v duszë.~Jezdem wudbë, że żëcé ludzkji jidze vkrąg.