Chapter

 1 1 |      rzekł. Rozdzeleł jem po jego smjercë pjenjędze, ale z timi papjorami
 2 2 | namjenjoną, boczë, że duch mój po smjercë, jak cenjô za tobą chadzac
 3 7 |     drcvno. Ale Golijatovji bjelô smjercë pokreła skarnje, wocze mu
 4 8 |    ratovelë żeda Gabę wod mrozovi smjercë ~i jak Remus sobje kupjił
 5 8 |   pjekjelni wogjiń tej na ten roz Smjercë botë kupjisz.~Tej Marta
 6 9 |        nje zaboczi czasami jaż do smjercë.~Do mje v ten dzeń vjedno
 7 10|           wuchvacëc i vëdobëc wod smjercë. Na posovje vesoko vjisoł
 8 11|          blogosłavji za żëcô a po smjercë dô njebo vjeczné.~Tak won
 9 11|        vjidzoł, tesknjic będze do smjercë. Ale svojicli dvjerzi njigde
10 12|         vëbłądzeł z kraju womon i smjercë do naju, bo bem nje beł
11 12|           wubetku do godzenë moji smjercë.~Tak won to movjił, bom
12 13|     Remusu? Cuż będzesz robjił do smjercë? Cze wostanjesz tu, służącë
13 15|          tę dovną drogę — choc po smjercë.~— Żijąci ję na novo vërąbjilë! —
14 15|           za żëcô do mje: Po moji smjercë nje wutrzimosz Remusa na
15 19|           vëszło z gębë! Gadac wo smjercë v taką noc! Przëprovadzeł
16 20|    człovjekovji wostavji, cobe po smjercë vjedzoł so njebo szatnąc.~—
17 20|           czimu be sę nji mjoł po smjercë do njeba dostac? Doznajesz
18 20|    chiżoscą. Ludze z Lipë wo jego smjercë dzivną godkę wopovjodalë.
19 21|       strącisz, tej të dejadej po smjercë smażeł sę będzesz v smole.~—
20 24|     chturen sę navroceł v godzenę smjercë i wod samigo Zbavjicela
21 25|      tropji. Ale mje nen lesni po smjercë jesz njigde drogji nje zastąpjił
22 27|           zgnębjenjô i vstidu.~Po smjercë Jozva Zobloćkjigo wopusceł
23 30|          sę. Koguż vjidzę?~Trąbę!~Smjercë bełbem sę spodzevoł prędzij,
24 33|       czimu be nji mjoł lubjic po smjercë trelóv, kjej won je żijąci
25 37|      dozdrzenjałim jabku, roboczk smjercë toczi, bo norodovji, chturen
26 38|         szołm nom vjerni Goszk po smjercë svojigo pana jako wostatną
27 38|          co sę wotmikô za progjem smjercë. Tak to zaczęłë duchë vanożec
28 39|        Ale mje nje beło njijak do smjercë. Rozzeroł jem sę na vszeskji
29 40|         njeszczestlevi v godzenje smjercë a z njim zlecenjé czężkji.~—
30 41|           płachtą bjoła, jak zgło smjercë. Le v ludzkjich checzach
31 41|       vjid wobsvjecoł ji skarnje.~Smjercë belbem sę prędzij spodzoł,
32 41|            jak na bjołô postacejô Smjercë pomału znjikała v lese.
33 41|      ludzi i pozvoleł retovac wod smjercë mojigo tovarzesza. Kjej
34 41|         drucha na mroz i pod kosę smjercë.~— Ko vjidzita, ludze —
35 41|        jem nazod v tę noc mrozu i smjercë. Doszedłszë do stari chojnë
36 43|      cechim na wustach zdrzałasma smjercë v woczë.~Ale ta njeprzëszła.
37 45|          mô sę cofac jaż do bromë Smjercë i wostavjic po sobje le
38 45|           korczem i beł przicziną smjercë Remusa, v konje jak szoloni
39 45|         wumarła v trzecą roczezną smjercë svojigo chłopa. Dzis spomjec
40 45|          tim, to jim vstid. Bo po smjercë Remusa jednak jednimu i