Chapter

 1 1 |        będze.~Vdarzëc sobje go mogę dobrze z timi pogubovanimi
 2 1 |    czetanju. Ale doznac sę nji mogę, chto jesta ten, komu wonesę
 3 5 |        A jô wodrzekł:~— Jô nji mogę anji wustojec anji wuleżec.~—
 4 5 |       strząsł, ale jô tego nji mogę i dlotego mje tak boli.~—
 5 8 |       przerębel. Jô bjegac nji mogę, bo mje mój grzeszk v pravi
 6 9 |        mje nje je, le jesc nji mogę! ~Na to wuvożoł Mjichoł.~—
 7 13|       pustkovju pamjęcą signąc mogę, nje beło vjidu v tim woknje.
 8 15|  płakac, ale wostac z vami nji mogę. Moc mje cągnje njevjadomô
 9 17|     tuńca, a jednak wusnąc nji mogę. ~Tak ma szła v gromadze
10 18|        pjekjelną. I to cë rzec mogę, że vjększim dechem nji
11 19|      teczi Zvadë, moją jesta i mogę z nją robjic, co mje sę
12 20|       bivoł, że po wocemku nji mogę sę wod razu rozeznac. Ale
13 20|        tacę sę na vojnje i nji mogę sę pluga jąc... Dobrze i
14 20|   chdze jô so go wobskacëc nji mogę, bobe mje zdradzeł.  Dzis
15 22|         dlotegom beł wudbë, że mogę kąsk wodpocząc, bo jich
16 23|      Bo jô mom taką noterę, że mogę jesc wod rena do vjeczora
17 24|        sę voli Boskji. Ale nji mogę. Trzë dnji drogji przez
18 24|     Ale jô ti karë przëjąc nji mogę a nji sę dac zamknąc v sodzë,
19 24|      vstoł:~— I dlotego jô nji mogę povjesëc tego szczudła na
20 24|      jutro przë kompanjiji nji mogę, bobe mje jednak wupjilovelë
21 24|       tu wostanę pod kaplicą i mogę żdac, jaż przińdzesz. Jô
22 25|     Kaszuba. Ko som jednak nji mogę jimu lezc v ręce.~Tej ma
23 25|        na moje przezvjisko, że mogę smjało chodzec z mojim hańdlem
24 33|     Ale dokazac jô cë tego nji mogę i cę puszczę! Bo dlo tich
25 34| przepjisu na ludzi nji ma, nji mogę sę vëkozac, jak le vjeprzinem
26 34|        na svjodka go podac nji mogę, bo mogłbe przë fanatizmje
27 34|      muszoł z buksami jisc, to mogę, ale won wob ten czas na
28 35|       Tego jô cë povjedzec nji mogę. ~Trąba krąceł głovą:~—
29 35|       Jô latos z tobą jisc nji mogę.~— Czimu nje?~— Bo wostanę
30 36| njimogę. Ko żijącich ludzi nji mogę v szperetus vłożëc i zapropkovac.~—
31 36|        vjidzącë, że jô mu tero mogę jisc do pomocë, nabroł kąsk
32 39|  svjata, tego jô sę doznac nji mogę!~Trąba sę gorzeł, bo ten
33 39|       dzisodnja vërozumjec nji mogę. Ko krom rebackji wostrzegji
34 41|    zrobjic, kjej jô przësignąc mogę, że won wod przedvjeczora
35 42|       wosoba le jednę radę dac mogę.~— Jaką radę ?~— Wożeń sę!~
36 42|    vigilijach i egzorce. Jô cë mogę, jak cë będze not, to vszetko
37 42|      na njeszczescé, zmazac le mogę, kjej dom na zopovjedze
38 43|     zchovanô, jak zając, i nji mogę rzec, żebem sę beła bojała.~
39 43|       njevjastę vząc cebje nji mogę, kjej złi ludze mje zvjązelë
40 44|         Ale jednigo cë dac nji mogę. Tego, co jak bliza morskô