Chapter

 1 31|        vjeczerzi wusadła panna Klema do nas i zaczęłasma vszescë
 2 31|       nji wukrije.~Na to panna Klema vstała, położeła rękę na
 3 31|        I podała mje rękę panna Klema, rękę małą ale mocną, i
 4 32|   bjeleło sę jak svjeżé. Panna Klema stanovjiła sę przë ti vesokji
 5 32|      pitającimi woczoma, panna Klema povjedzała tak:~—Z noveższi
 6 32|       słovach zervała sę panna Klema i chiżimi krokoma pobjegła
 7 32|        tich vód, stojała panna Klema z vjosłem v ręku. Dva vjosła
 8 32|      kaminji zestavjoną. Panna Klema wob ten czas z czekavoscą
 9 32|       żelaznim lecirzem. Panna Klema, chterna sę przëzerała tero
10 32|      sę poleł v jizbje.~ Panna Klema, chterna chodzeła po ti
11 32|      trokóv, tej ksądz a panna Klema wostatnô zamkła kamjanné
12 33|    zemji. Kożdigo porena panna Klema dała nom vjédzą cze momë
13 33|   Ksążkji dotegovała nom panna Klema z Koscerznë. Ale te ksądz
14 33| vëstrzoł z ręcznjice: to panna Klema dovała nom vjédzą, że możemë
15 33|    wona njebem przeszła. Panna Klema, jak vjedno, przëbjeżała
16 33|       vanożeł. Povjodała panna Klema, że stari ludze przepovjadelë
17 33|  jasonem nad naszą jomą. Panna Klema naju może przed godzinką
18 33|           rzekł ksądz. — Panna Klema strzelô nom na wostrzegę!
19 33|        dobrze, bo gvesno panna Klema dva raze dvuch strzałóv
20 33|      nocą ma wuradzeła z panną Klemą — nje chce mje do głovë,
21 33|     zrobjił, jak ma so z panną Klemą wudbała, a v Koscerskjich
22 33|        z jomë. Krom tego panna Klema mje kładła na sumjenju,
23 34|        zavołoł:~—Żeli to panna Klema strzelô, to njeprzijoceli
24 34| stojała z vjosłem v ręku panna Klema, vesokô jak krolovô a pjęknô
25 34|     dac vjédzą. I rzekła panna Klema:~— Tero, jegomosc, możece
26 34|  papjorë na pokozkę.~Ale panna Klema wodezvała sę tak:~— Jegomosc!
27 34|     sebje czężoru.~ Tero panna Klema do naju przëstąpjiła i rzekła:~—
28 34|      Zajechałasma tede z panną Klemą na Zoborë i suszełasma so
29 34|        przëboczeła sobje panna Klema i rzekła:~— Dałam tam jedno
30 34|      wodzękovałasma sę z panną Klemą i ji matką, bo vjidząci,
31 34|   stole ve trojc: Matka, panna Klema i jô. Wod blizkjigo koininka,
32 34|      ksędzu poszło. Kjej panna Klema podchodzeła do kominka,
33 34|        mje sę smjiło, że panna Klema klęczi przë mje i przëzerô
34 34|        że nade mną stoji panna Klema. V ji woczach żoleł sę jakjis
35 34|       sę dreżącim głosem panna Klema:~— Przënjeslë podvjeczork.
36 35|    Trąba krąceł głovą:~— Panna Klema sę za tobą też vjęcij nje
37 35|       Pjęknô wona je, ta panna Klema, jak jutrzenka. Jô so ju
38 42|      mje pjęknô łovczka, panna Klema z Vesokjich Zobór. Serce
39 43|        i za timi lasami.~Panna Klema, stojącô v czołnje, vjosłovała
40 43|        nas njosłë nazod. Panna Klema kozała mje vëjąc vjosło,