1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-1672
Chapter
501 14| vjidzoł zdrzącë na zegar, jak skarnje mu sę mjenjiłë na
502 14| mu sę mjenjiłë na sposob, jak za mojich knopjęcich lôt,
503 14| przëchodnigo na mje vzeroł, jak mje sę zdovało. A stari
504 14| sę zdovało. A stari zegar jak ten trup v gorze na mje
505 15| XV~Jak vjezlë na smętorz cało pana
506 15| Jozva zaboczoną drogą i jak Remus sę woddzękovoł z pustkovjem. ~
507 15| jô cë to movję, że dziso jak pudzema z pogrzebem nje
508 15| rąbjił chrostë na drodze.~Jak słuńce zaszło, wuszekoveł
509 15| takji, co jesz pamjętelë, jak won jich wuczeł vojovanjô
510 15| zanoceł pjesnją, chterna jak codzenné viznanjé vjarë
511 15| szczepë i trzimelë je v gorę jak pochodnje. V jich vjidze
512 15| kołpje stojałë cecho na rzece jak zogodkji i nje naszłë bleżij.
513 15| do nocë i dróg lasovich. Jak jô tak szukoł woczoma vkoł,
514 15| zomkovi gorë wosobę, stojącą jak kam cecho i zdrzocą v doł
515 15| wodrzekł jem.~— Jezdem duchem, jak të mój brace, i sinem ti
516 15| za vłose i rżnął jem sę jak długji do nóg ti dzivni
517 15| trumë, — kjej będzesz chcoł.~Jak jô naszich nagonjił, tego
518 15| Vjidzoł jem na tę godkę jak Mjichałem cos strzęsło a
519 15| Mjichałem cos strzęsło a jak Marta sę zchileła głębok
520 15| Całą chvjilę beło cecho jak v koscele, jaż ku reszce
521 15| z nami? ~Jô wodrzekł:~— Jak zimkové robotë sę skuńczą,
522 15| Żebes njigde nje żałovoł! Jak będze tvoja volô, przińdzë
523 15| zosevné dobjegłë kuńca. A jak po Filipje bulvë mjelë zasadzoné,
524 15| Marta!~Stojała cecho jak kam kol brodu i żdała na
525 15| strzimoł całą sełą. A wona, jak mje szkaplerz zavjeseła,
526 15| takjim płaczem, że sę trzęsła jak list.~Mje sę tede przëboczeło
527 15| dzevczę zrobjilo mje dobrigo: Jak mje ze zomkovjiska sprovadzeło
528 15| dom v straszni vjeczor, jak mje wod zemstë Golijatovi
529 15| ruchna moje sę woblekłszë, jak mje v czężkji choroscë ratovało
530 15| zomkovjisko na naju patrzi, jak stari czarovnjik, chturen
531 15| dvoje krolevskjim dzecom.~Jak ma sę vëplakała dosc tile,
532 15| na mje zdrzała woczoma, jak słuńce zdrzi po deszczu
533 15| tobą i za tobą v svjat, jak dusza matkji, jak sostra,
534 15| svjat, jak dusza matkji, jak sostra, a kjej bes chcoł,
535 15| timi słovami Martë topnjała jak lod pod cepłim wokjem słuńca
536 15| spjevoł, vëdovała mje sę jak raj, do chternigo anjoł
537 15| starodovni kaminje stojąci stroną jak zbrojni ricerze, co mje
538 15| i letko mje sę zrobjiło jak vandrovji, chturen z cemnigo
539 15| v pjersach scvjardnjało jak stol. Tedem rzekł:~— Marto!
540 15| wopuszczô latové gnjozdo? Jak strzimosz żoravja, kjej
541 15| kjej vëbjije jego godzena? Jak przëmuszisz worzła, be z
542 15| moja. Pon Bog vje czimu i jak.~I vzął jem sę i szedł mocnimi
543 15| zdrzało na mje zomkovjisko jak czarovnjik, chturen svigo
544 15| zelenjiznje, tej jesz chvjilami jak krev serdecznô zaczervjenjiła
545 16| XVI~Jak Remus sę vzął do hańdlarstva. ~ ~
546 16| głovë:~— To będze żid Gaba!~Jak ma sobje naszła krocij,
547 16| przestanął też i rzekł:~— Jak sę mjevosz, Gabo?~Tero won
548 16| ręce, skokoł i sę szętoleł jak głupi. Jak sę wuspokojił
549 16| i sę szętoleł jak głupi. Jak sę wuspokojił kąsk, tej
550 16| wod mokri vodë! Aj vaj, jak jô sę ceszę, że cebje na
551 16| parobka, ale z woczu cë patrzi jak tim, co po ludzkich plecach
552 16| bez słova be jisc. Ale won jak żaba sę zavjeseł wo mje
553 16| muskoł svoję dlugą brodę, jak jakji krosnję lesné. Ku
554 16| Przëpjił sę Gaba do mje jak pjijovka i provadzeł mje
555 16| moja roczeła mje czervjonim jak krev vjinem. Jak ve snje
556 16| czervjonim jak krev vjinem. Jak ve snje jô szedł ze żedem
557 16| firma mjeszkô...~Stało sę, jak żid movjił. Naszedł pon
558 16| zrobjisz jakji geszeft. Nu, jak më momë vëpjic litkup, kjej
559 17| to beł chłop ale chvatkji jak żevé srebro. Może jimu też
560 17| ludzkjigo, chocbe tak skażonigo jak tvój?~I krąceł głovą muzikańtTrąba,
561 17| muzikańtTrąba, bo imjoł provdę, jak jô sę tego doznoł wob dlugji
562 17| kochani bjałkji Trąbjmë, ach, jak mje potrzeba pocechë, bem
563 17| muszę jesz jednigo vëpjic!~A jak vëpjił, tej rzekł ze smjechem:~—
564 17| Cuż mje po bjake? Jezdem jak skovronk v polu i jak smjecoch
565 17| Jezdem jak skovronk v polu i jak smjecoch na vjeskjich drogach.
566 17| wusedzę na molu. A jednak jak na cę sidła założą, to cę
567 17| vëschnje wod razu, żeli vjem, jak jô sę dostoł v svjęti stan
568 17| takjim vanogom i smjecochom jak ma dvaji?~— Mosz provdę! —
569 17| z Panem Jezusem, chturen jak to starô pjesnjô movji:~—
570 17| Trąba pokrąceł głovą.~— Jak nji ma jinszi radë, to rod
571 17| to rod vëspję sę v polu jak zajk. Ale człovjek jednak
572 17| vjidzisz. Ze mną to je tak jak z nim żedem. — Szedł żid
573 17| wostatni roz, że takjich jak va dvaji na folvark vpuszczają.~—
574 17| wodpoczivanjô. Kjej młin, jak to dovnji, wobrocoł svoje
575 17| bo takji vjelgji państvo, jak naszi, sprovodzelë so muzikę
576 17| vjeselenjô. Zaczęło to sę, jak nasz pon sprovadzeł so bjałkę
577 17| Dzevkji z dvoru povjodałë, że jak mucha szła po woknje, to
578 17| pokozało jesz vjidnji, bo jak młiń stanął, tej zemja woprzestała
579 17| co v nje kłasc. Le dvor, jak jem rzekł, robjił sę vjększi.
580 17| jesz takô mova je na svjece jak nasza kaszubskô.~Ale som
581 17| rozumje. Jô v głovę zachodzeł, jak to mogło bëc. Tec znoł jem
582 17| nami nje godalë jinaczi jak po naszimu. Bodejże wod
583 17| zemja to je takji tovor jak na przikłod tvoje celę.
584 17| huncfotë, bo vaju spjerzę jak psóv va mamutë!~Ale nen
585 17| pochvalivszë razu Pana Boga. A jak ma ju stojała na przededvjerzu,
586 17| pamjątkę. A poczestunk będze jak na vjeselu!~Ale ma so dała
587 17| brzedkjigo przezvjiska nje doł jak: mamutë! Szkolni nom povjedzoł,
588 17| trzonovi beł bodej takji dużi jak stępa a serzchel na njim
589 17| stępa a serzchel na njim jak gęsti krze grabovjinë. Z
590 17| na mjedzë i sę vësapac. A jak sę vësapoł, podnjosł rękę.~—
591 18| XVIII~Jak Remus ve młinje na strachu
592 18| pjiłę, jedno za drugjim. Jak checze stolimóv v bojce,
593 18| veszła, cemnosc naju przëjęła jak v grobje. I takôż ceszô.
594 18| camrovji drzeva, chturen jak smok przedpotopovi cignął
595 18| nje spusci? Cuż zrobjisz jak v granju strona pęknje?
596 18| jô cë rzekę jesz jedno: Jak jô tak graję ze serca, to
597 18| pędzëc, chdzebem chcoł, jak vjater, kjej na jeseń porvje
598 18| pełen sełë. Mjesądz pravje jak dużô czervjonô kula vëszedł
599 18| chternich szklełë woczë jego jak gvjozdë. To nje beł Trąba,
600 18| petlujle svoją godką a nje stój jak ta żoga tam v tele ze zaredzevjałimi
601 18| le som petlovoł dalij.~— Jak to dobrze, że ta broma mô
602 18| le sę zakopoł v słomę. A jak jô skuńczeł i legł, zaczął
603 18| Cuż mje po krolevjonce? Jak szczigjeł jezdem na zemovich
604 18| jezdem na zemovich wostach, jak smjecoch na vjeskjich drogach.
605 18| karczmach i po vjesołach, a jak zańdę do dom z vędrovkji,
606 18| woczë zamikoł...~Nje vjem jak długom drzemoł, jak jem
607 18| vjem jak długom drzemoł, jak jem wuczuł, że mje Trąba
608 18| szemarzi, a żoga sę ruchô.~Jak mje ju njijak poku nje doł,
609 18| jem do Trąbë:~— Zrobji tak jak jô. Legnji na słomje i wodmovji
610 18| starô latarnjô mogła zapolëc jak svjeca. A cuż be z nami
611 18| jivańtarzem spolełabe sę jak czopka. Moja trąba i skrzepkji
612 18| wostatną notę. A të i jô jak dva bochenkji chleba besma
613 18| a chturen Trąba. — Czo, jak voda za scaną graje!.. Żebes
614 18| płinje po vodze a pesk mô jak dżenja, a woczë, z chternich
615 18| jimję jego Strach! — Zdrzë, jak skora jego gładkô sę mjenji
616 18| zervoł vamps ze sebje i jak jem stojoł, sunął v vodę
617 18| robjił vjidni i bezpjeczni, jak zopjeck wu matkji doma.~
618 18| mocnjejszim! — wodezvoł Trąba, — jak na ten przikłod arakjem
619 18| słovem Bożim. Wod czasu, jak jem z moją bjałką Trąbjiną
620 18| wumjesz zemną vodę żłopac, jak njemé bidlątko, ale pożdejle...
621 18| ju dovno pjałë. Vczora jô jak dobrô gospodenji wod bjałk
622 18| cikoriji i wugotuję cë pjijotk, jak go som krol lepszigo nje
623 18| chdze mje tu vszescë znają, jak topjelc jakji pravje z przerębla
624 18| jarzębjiną: Mjoł pesk a woczë jak dżenja, z chternich bjilë
625 18| głovą i rzekł:~— Zełgołbem jak pjes, kjejbem chcoł movjic,
626 18| Nje smjij sę, Remus, bo jak jes go rżnął gorą koła na
627 18| movjił:~— Długji jezdes jak Wojcze Nasz i Vjerzę v Boga
628 18| jakjigo brzedkjigo svędu? Jak na przikłod: za smołą, za
629 18| pjord valni, ale to beło jak zveczajnô ludzkô notera.~—
630 18| sę tak wurzasł i reczoł jak voł?~— Na wostrzegę tobje,
631 19| XIX~Jak Remus spjevoł na pjekjelnim
632 19| kuntrakt spjisivoł.~Ale mje jak bech tovaru do serca naloł.
633 19| bjołimi zęboma, bo za njim jak psë za dżadem jidą slode
634 19| be njiszczëc Kaszubóv, jak to robjił wod długjich set
635 19| mosz przë sobje, długjigo jak drabjina pjekjelnô?~— To
636 19| Provdzevi Kaszuba! Długji, jak droga wod Szczecena do Gduńska,
637 19| Czernjik na przistovk dużi, jak klepjisko, a ztąd na domovnjik,
638 19| Njicht vaju nje zje. Ale jak won sę obroceł na boczni
639 19| pon z licami statecznimi jak Bog Wojc ve vołtorzu, pełen
640 19| i flastrem nad wokjem. A jak wobaji podpjiselë, tej pon
641 19| wumrzec nje chce, jistamańtnje jak dżod v szpetolu. Cuż wonji
642 19| na tich troje za stołem, jak wonji pjilë i sę vjeselilë.
643 19| mjesceło tile statccznoscë. AIe jak won gębę wotvorzeł i sę
644 19| zdmuchnął. Beła ta głova jak snożo malovani gronk, z
645 19| pomesloł jem sobje, — jak mje je vëkłodoł pon Jozef
646 19| Takji bjedni i żorotni, jak won beł, a jednak mester
647 19| v głębokjim tvojim dnje~jak sen czężkji wutonje.~Strącivszë
648 19| rzędem v grobach leżi, ~jak wuspjoni rząd ricerzi. ~
649 19| tvojich belnich cór ~będze jak kjej letkji vjor. ~A jich
650 19| czestô i wostrô i cvjardô, jak stol. Vjidzoł jô że i ten
651 19| Tej zalecała czervjono jak krev, a potim stała sę czornô.
652 19| Głova mu zvjisła na pjersë jak wumarłimu.~Zervelë sę vszescë.
653 19| mje. Gęba mu sę vëdłużeła jak wu dżenji a z woczu priskałë
654 19| wodemknął wokno. Tero czuc beło, jak ludze folvarkovi przë harmonjice
655 19| sę jesz będzema vjidzała.~Jak pjijani tak jô vëszedł na
656 19| godką Remusovą, ale pozdnji, jak ksądz v koscele. Kożdé słovo
657 19| dalekji dvor. Ale jô vjidzoł, jak bjoli sztołt vëszedl njedaleko
658 20| Vjater rosł wob czas, jak żesma vandrovała dalij jaż
659 20| uwobrocô v moji głovje. Vjidzę jak przez dokę. Nje stoji tam
660 20| vladovac na karę i vjezc jak celę na jarmark.~Pod lasem
661 20| kopcem v rovje beło cecho jak za zopjeckjem. Trąba tam
662 20| stronë i beło nom cepło jak v jizbje. Trąba chvjądnąvszë
663 20| jizbje. Trąba chvjądnąvszë sę jak pjes, kjej bjedę ze sebje
664 20| jizbach mjeszkająci vjedzelë, jak to przijemno grzoc sę pod
665 20| gorzołka vonjiła pjękno jak setmë grzechóv głovnich?
666 20| Nji ma czego żdac! Jesma, jak ten jozc i ten zajk i te
667 20| zjodł, kjej tu jeden vëzdrzi jak drugji. Tam ma zgjinjema
668 20| drugji. Tam ma zgjinjema jak zorna pjosku. Tvoję karę
669 20| dovnich vaspanóv, długjich jak drągji. Jesz dziso poznac,
670 20| przëboczeło mje sę v ti chvjilë, jak mje no potcevi Mjichoł i
671 20| nabędzesz svjatovigo rozumu. Bo jak go nje nabędzesz, to prędzij
672 20| nalezeta roz njeżevigo na polu, jak smjecocha bjednigo, leżącigo
673 20| vëcarł woczë, zchvjądnął sę jak pjes, kjej bjedę strząsô,
674 20| chcema na Glonk. To też jak nom przińdze jakji brzeg
675 20| przińdze przepłenąc, a Glonk jak vesokô wopoka vstanje przed
676 20| Przeprava nasza wodbeła sę jak Trąba sę spodzevoł. Po godzenje
677 20| rzekł:~— Ha! Tu ma sedzema, jak ve fortecë. Chto do naju
678 20| że jezoro leżało cecho, jak stolim drzemjąci. Leno letkji
679 20| të, Remus — rzekł Trąba. jak to z ti vodë czasem na brzegu
680 20| sę przëznaję, Remus, tak jak lubję dobrich ludzi, tak
681 20| z njim njigde nje vjesz, jak przińdzesz do szeku.~Wob
682 20| gburstva na njim stoją. Ale jak wonji chcą z krovą na jarmark,
683 20| wod ksężeca na jezoro, a jak ju szerokji rąb jego vëchiloł
684 20| szukała jakjigo szałasu, jak wonji go tu lubją vëstovjac,
685 20| że vszetko vjidzec beło jak za dnja. Ale na kopjica
686 20| drążkjem stojała cecho, jak te drugji dvje.~—Vjidzisz,
687 20| zaczęła zibotac i skakac jak v tuńcu, jaż mje mrovkji
688 20| v skorznjach vesokjich, jak je rebocë noszą i z barankovą
689 20| vjelgjimi krokoma szedł ku mje. Jak naszedł na trzë krokji,
690 20| sedzoł veżij pasa v torfje, jak tam vpodł wucekającë i vrzeszczoł
691 20| vrzeszczoł vnjebogłose, jak sę doznoł, że sę nji może
692 20| chcoł, Trąbo? Nje sedzoł jô jak mesz, pokąd të groł svoję
693 20| jinszigo ducha. Zdoł na mje jak mur, a jô sę przëznac muszę,
694 20| v drogę na wukoranjé. Bo jak jem pochvaleł Boga, to won
695 20| woczu patrzi. Chłop z cebje jak stolim, a serce mosz wodvożné.
696 20| naju i vëzdrzoł poprovdze jak krol. Rzekł:~— I vjitom
697 20| bo nje przëstoji, żebes jak jakji mulni czort wobrożoł
698 20| zapoleł nę kopjicę sana, jak won mje kozoł i sodł jem
699 20| tego trzeba.~Po chvjilë — jak Trąba povjedzoł, vëbuchnął
700 20| wognja i troje skri. — Ale jak ten wogjiń wupadnje, tej
701 20| też v spodku nje vzęłë, bo jak ze svoją bjałką nje żijesz,
702 20| celątko beło! Ale celątka jak nji ma tak nji ma!~Wob czas
703 20| co naju njim czestuje!~Jak przepjilë do mje, tej jô
704 20| Panu Jezuskovji do stanji, jak sę wurodzeł v Betlejem.
705 20| przegrezema tich rib i chleba. A jak ten wogjiń wopadnje, tej
706 20| tile cepła, że sę sedzało jak v wogrzani jizbje. Na wokrąg
707 20| rebami i jezorovą trovą.~Jak wogjiń vëgasł, bjesadovałasma
708 20| njedovno sę vëkluł na pustkovju jak pilątko ze skarupë. Ale
709 20| Luceprem v postaceji vjelgjigo jak vjeżô chłopa. A jak pon
710 20| vjelgjigo jak vjeżô chłopa. A jak pon Zvadzkji podpjisoł kuntrakt,
711 20| Trąba jął mu wopovjadac, jak to beło poprovdze. A jak
712 20| jak to beło poprovdze. A jak skuńczeł, tej sedzałasma
713 20| bjeliznę prac. Pjękné beło jak jutrznjô, woczë zdrzałë
714 20| jutrznjô, woczë zdrzałë jak gvjozdë a smjeg nje je takji
715 20| smjeg nje je takji bjołi jak ji skarnje bełë. Stolimovji
716 20| jałovcach zoborskjigo brzegu. A jak naszło dzevczę, tej vzął
717 20| ricerzami i szlachtą. Ale jak naszlë Prusocë, tej ti naju
718 20| Prusocë, tej ti naju scesnęlë jak wobręczą. Mądri to norod.
719 20| vjarę, że më przetrzimomë, jak to naju mądrô godka movji,
720 20| njego i nje dovjerzoł.~— A jak vaspana wuchvecą?~— Jô pudę
721 20| mje letkji granjé vodë, jak żużanjé matkji nad dzecka
722 20| Tej mje przëszlo do głovë, jak barzo ten krol jezora mje
723 21| plece zvjeszała mu sę torba jak ją dżadë noszą po wodpustach.~—
724 21| chturen sę slepi wurodzeł, ale jak przezdrzo tej vjidzoł przez
725 21| je barzo grubé i czężkji. Jak jem sę pozdnji doznoł, zchovanô
726 21| Stankovskjigo pod lasem. Jak povjesz, że cę Much przëselô,
727 21| kaplicami, chternich strzegą jak starże vesokji jak vjeże
728 21| strzegą jak starże vesokji jak vjeże bukji wod długjich
729 21| żevji zemja kaszubskô, a jak jem sę doznoł, żevji jich
730 21| zataceł za mjastem. Ale jak vjeczor kanął, tej jô szedł
731 21| stanąl na renku, raptem, jak ze zemji vërosłi, kanął
732 21| sobje worądz, że nji mosz — jak to movji pravo — stałigo
733 21| nje lezë jim na woczë. A jak będzesz v Lipnje wu svojigo
734 21| jeszcze v meslach dalij, jak z vjelgjigo voza, wobladovanigo
735 21| troje a rozprovjelë głosno jak na jarmarku. Jeden strzod
736 21| sztoperczeł v gorę nad drugjimi jak bob z marchvji i trzimoł
737 21| że łeb całi, bom vjidzoł jak ten grzemot z gorë na cę
738 21| pjęc talaróv. A ten długji, jak litanjijô do vszetkjich
739 21| Veber jim przervoł zvadę. Jak szklącô żmija żołtô wobvjijała
740 21| Żebem beł takji długji jak të, kapelmestru nasz — rzekł
741 21| Jeden czorno wobleczoni, jak duchovnô wosoba, a dregji
742 21| wobjecoł dac tile jesc, jak le będze chcoł. Ale jô nje
743 21| kolega godoł po łacenje jak ksądz. Tak z njego zaczął
744 21| jął vzerac v svój kjeliszk jak bocon. Ale krom tego nje
745 21| jisc na wodpust. Zdrzëtale, jak tam pod scaną pocerz movją.
746 21| nobożnoscą tak sę zgodzają, jak djobeł ze svjęconą vodą.
747 21| wodrzekl Trąba — to bes szedł jak svjeca do njeba.~Ale wonji
748 21| vëprovadzeł przez jinszé dvjerze. Jak ma bëlë na wulicë, tej won
749 21| Vaspon przez chvjilę szedł jak njemi wokoma mje, tej povjedzoł:~—
750 21| virok na mje vëszczekoł. Ale jak go vjidzę, to jakbe Zł Duch
751 21| takjigo czężoru nje vlecze jak jô Mucha Zoborskji, zvani
752 22| przë worędzë kompanjiji jak sę zaludnjiła v nen dzeń.
753 22| bjołą brodą vesoko krziż, a jak go podnjosł, zaspjevało
754 22| mjoł v ręku berło grubé jak kosesko ale z krziżem pokuńc.
755 22| Bjołô wona tam stojała jak małô kapliczka a vjonkami
756 22| na moji karze i słuchoł jak tam dalij zvonë grają i
757 22| mołą gąsorkę i na mje. Ale jak spjevanjé i zvonë wucechłë,
758 22| przemiszloł. Wod chvjile, jak jem wuzdrzoł nę mołą gąsorkę
759 22| takjich meslach jô nje czuł, jak stanęła przede mną kobjeta
760 22| na kjiju sę podpjerającô. Jak jem na nję vezdrzoł, mjała
761 22| dużé na mje vlepjoné, a jak sę nasze vezdrzenjô potkałë,
762 22| movjic:~— Rok kole roku, jak jidze kompanjijô do Vejherova,
763 22| bjołim wobleczenju. Slode, jak karno wovjeczk za pasturzem,
764 22| vjększé vojsko. Szlë cecho jak cenje a jednak vesoko sedzelë
765 22| wobleczoni, a pjora vjelgji jak płominje vërastałë z jich
766 22| krosné pjora trzęsłë sę jak płominje chvałë. Dziso të
767 22| takji bjedni i żorotni, jak bjedni i żorotni są ti żevi,
768 22| vjedzec nji ma. Zëcé to jak norcik v czornim lasu, chdze
769 22| kare. Bo takji lebjoda, jak jô, tvojigo ładunku bem
770 22| mogł njic lepszigo robjic, jak jisc za jego radą. Wob drogę
771 22| szandarovje i slepje vëtrzeszczelë jak kompanjijô maszerovała ve
772 22| kompanjijô maszerovała ve vjes. Jak cę nje wuzdrzelë, tej rozpitivelë
773 22| naszedł, bobes beł vlozł jak jadro. Ale ledvje ma muzekańcë
774 22| jegomoscë co zagrac. Ale jak naju wuzdrzisz z Remusem
775 22| stojałë voze.~Tam sę nalezlë jak na szczescé wobraznjicë
776 22| pakunkji z jednigo voza. Jak ju beło vjidzec spodné deskji
777 22| ledvjebëlësma z robotą do kuńca, jak nota raptem sę wurvała.~—
778 22| szandarovje stoją. Gvesno wonji, jak to kamrot Veber doł vjédzą,
779 22| żdelë. Vjidzoł jem jich, jak wonji stoją przede dvjerzi
780 22| przede dvjerzi seti i grubi jak wopokji. I przëboczeł jem
781 22| I przëboczeł jem sobje, jak jem pod ną dzeką jabłonką
782 22| do Lipna radę doł takjimu jak jeden z njich, choc jem
783 22| Vjidzisz! — wodrzekł Trąba — jak dobri wuczink njespodzevano
784 22| vojny żohiierz v szyszaku,~Jak v zbaviennym dvuramiennym
785 22| vjelgi i pełen tajemnjice, jak las Mjirachovskji. Wod Mojsza
786 22| bjegô vkoł vałóv i szczekô jak jinszi pjes na gburskji
787 22| ludzkjich, postavjonich v kole jak do tuńca. Ludze wo njich
788 22| dech lasu, wuzdrzoł jem jak mój tovarzesz Trąba zrobjił
789 22| jakbe wurosł. Jistnje, tak jak v chvjilë, kjej mje wopovjodoł
790 22| sę i szedl za kompanjiją jak chmura bjołô naksztolt ti,
791 22| zaczął lud tę notę spjevac, jak morzé, kjej nad njim vjater
792 22| Garecznjice. A za njimi, jak daleko moje woko dozdrzało,
793 22| ludztvo. Jedni szlë statecznje jak wobraze Svjętich, a jinni
794 22| procemko njich sę vëdovoł jak gorsc ludzi procem vjelgjigo
795 22| lasu i tego vojska duchóv, jak rebokovji, chturen sę naleze
796 23| pod figurą. ~ ~Słuńce ju jak wognjovô kula stojało, chdze
797 23| zajachałë przed karczmë. Jak jem naszedł rozmiszlającë,
798 23| vaju kobjolkji przenjesę! ~Jak wonji ze Stachem wodeszlë,
799 23| rzekł Trąba. Le të sedzë jak mesz i prosz Boga, żebe
800 23| KIerikovę kobjołkę splądrovoł jak sę noleżi, a wonji będą
801 23| cemnoscë mu stenka szkleła jak gvjozda z njeba, spadłô
802 23| njeba, spadłô pokuńc nosa. A jak zjodł poł mańdla jôj i spori
803 23| vjeczerzą! Bo chto vje, na jak długo będę sę muszoł najesc.
804 23| robota. Të pudzesz ze mną, jak vszescë wusną, na wustrzechę
805 23| nje vjidzi. Ale z blizka, jak nańdze, woboczi.~Tej wostro
806 23| zaru nje zavroci, to won jak Bog żevi naju nańdze. Matinko
807 23| pomału jaż do naju doszedł. Jak stanął naprocem figurë,
808 23| z jednim le uwokjem. Bo jak szkapę zdvuma woczami nabędę,
809 23| zavroceł sę nazod do vsë. Jak won kavałk wodeszedł, trąceł
810 23| toblecę na płecach mjoł, jak to je na furmankji vjeszac
811 23| jańcekrestom. Wuvożoł të, jak won movjił dobrze po naszimu!
812 23| przerobjilë. Ti są nogorszi, jak kożdi zaprzańc... Ale czekavi
813 23| przëwobjecoł. Jô go vjidzol też, jak won tu przëstanął a ręka
814 23| założeł szczudło na remję i jak ricerz młodi długjimi krokoma
815 23| sobą czuła ma wopjekę Boską jak vëcignjętą z njeba rękę
816 23| i muszoł zrobjic psotę. Jak ma vëchodzeła z Luzena,
817 23| mijała voze, vjidzoł jem jak v smjejącé sę lica Klerikové
818 23| Vjidzoł jô v Strzepczu, jak wonji sę pokłocilë. Leon
819 23| Klerik dostoł wokrągłé woczë jak bulvë i szedł prosto na
820 23| grubi konjuszk kjełbase. Jak mu ji Klerik nje vëcignje
821 23| kjełbasę jesz roz tak dużą jak ta, chterną wonji vom vzęlë.~—
822 23| zachovoł. Somem vjidzoł, jak ze za vozóv grozeł Klerikovji:
823 24| prostô, bez vszelkji wozdobë, jak ten lud, chturen vkoł nji
824 24| njevjidzałô, jednak svjeci jak słup wognjisti, jak bliza
825 24| svjeci jak słup wognjisti, jak bliza morskô ku połnjovim
826 24| Kaszubom. Vjid ji i chvała jak rzoze wod pomji nocë svjecą
827 24| nji mogł jem sę napatrzëc jak wonji tam stojelë: morzé
828 24| vesokô stojała wosoba cecho jak kam i zdrzała v doł na nas.~
829 24| Nje beło to v ni nocë, jak żesta Jozva Zobłockjigo
830 24| meslą, kożdé bjicé serca: jak wuvożosz? Vorto to cze nje
831 24| njeznanô a vjid jakjis, jak rzozô po nocë, vschodzi
832 24| woczach stanęło javno. Tak jak be wod nich dzejóv litoscivego
833 24| czuł ti czężkoscë. Kurz jak doka płinął nad nobożnim
834 24| porenku młodigo vjarë naszi. Jak kamjanni svjodkovje ze svjęti
835 24| stojikaplicaWukrziżovanjô, vjelgô, spanjalô jak koscol. Tam po wobu stronach
836 24| prosbami i dzękovanjim, a won jak klęczoł tak klęczoł. Ju
837 24| stanovjił sę i rzekł:~— Zdrzë jak sę tu cecho zrobjiło. Njedovno
838 24| Njedovno jesz sę rojiło ludzi jak mrovk po tich szadich gorach.
839 24| gorach. Tero rozeszlë sę jak rozlotają sę ptochë vjeczorem
840 24| svojich gnjôzd.~Vjidzoł jem, jak wostatni zchodzilë v doł
841 24| Rzeczë mje, przejacelu, jak cebje wuczilë: Kjedeż mô
842 24| Navetk sin mój sę dovje, jak dorosnje, nje prędzij. Bełbe
843 24| njimi, co mje przesladovelë jak dzekjigo zvjerza. Naszedł
844 24| vjernje. Jesz dziso nje vjem, jak ten Czernjik mje mogł vëszczekac
845 24| vjidzec jesz takjim Zoborskjim jak jô i moji przodkovje i doznac
846 24| A kjej jem rozmiszloł jak to zrobjic, povjedzoł tak:~—
847 24| kozało sobje żëcô wodebrac! Jak jô będę na naszich jezorach,
848 24| po nocach vanożi, cobe go jak norechlij policejô złapjiła.~
849 24| cesnąL Za to won jim znjikł jak żid po cemnich nocach. —
850 24| Zvadë będą cę przepłoszelë jak zvjerza. Svoje tovarë veznjesz
851 24| na tim svjętim wodpuscë? Jak jô beł młodi, tej ma też
852 24| Remus. Polubjił jem cebje jak brata. V naszim njedługjim
853 25| XXV~Jak Remus v gromadze z krolem
854 25| strzimała.~Vęglovnjik wosmoloni jak morus chłop, chternimu le
855 25| pocerzi zrobjiło sę cemno jak v mjechu. Vaspon stanął
856 25| chovac v sechich molach, tak jak ma po dzis dzeń. Spokojno
857 25| jaż nakrivałë nen vądoł jak drożkji nad zopolą. Censzé
858 25| kaminji. Tej jem nadstuchivoł. Jak całą chvjilę njic sę czuc
859 25| vaspon. Szczudło won mjoł jak szuńde przez plece założoné
860 25| wogjiń, bo më momë tu bezpjek jak wu matkji za zopjeckjem.
861 25| przepuszczi dalij v las.~Jak sę wogjiń rozpoleł, sodł
862 25| vodë. To też sedzema tu jak za svjatem, a kjejbe nas
863 25| svojimi meslami. Deszcz jak kropjił tak kropjił z cechim
864 25| rachovac: Mogła bëc wosmô, jak ma zaszła na te mogjiłë.
865 25| njeproszonich cemjęzcóv naszich.~Ale jak tego dokazac?~I vezdrzoł
866 25| Dobrze ju vjidnjało, jak jô wodecknął nje vjedzącë
867 25| wuczułjem cepłé chopanjé jak z pjecka, a kjedem vezdrzoł,
868 25| wocemką. Deszcz pruszeł jak vczora, a letkji vjater
869 25| szarich wuzimkach bukóv jak na stolemnich stołpach.~
870 25| Podvjeczork ma zjadła pod Selczną. Jak noc i wumęczenjé stanovjiłë
871 25| za njim.~— Takji vanoga jak jô — rzekł won — nje wobińdze
872 25| mjcc vjédzą.~Deszcz pruszeł jak minjoni nocë na leste v
873 25| worędzë będzema vjidzec.~Reno, jak jôwodecknął, nje beło ju
874 25| przez chvjilę wopuszczoni jak kam v polu. Alem sę vnetk
875 25| przeszło mje cepło takji, jak kjej słonuszko zasvjeci
876 25| vsach i po mjastach. Le jak mje vezvją do sądu, tej
877 25| rzekł:~— Cużem cë movjił, jak żesma sę na drodze za Lipnem
878 25| przënjosł jakji pjenjądze?~— Jak jô mjoł co przënjesc, kjej
879 25| beło na Trąbę, że sobje jak dzecko postąpjił. Trąba
880 25| tero jô przëszedł do cebje, jak do przijacela, be sę vëjiscec.
881 25| stravë nje wugotovata. A jak sę najodł, wobcarł gębę
882 25| talara z Mjechucena. Ale jak przëszła kolij na Klarnetę,
883 25| szczestlevjem doszedł do Koscerznë. Jak ju chorągvje i wobraze sę
884 26| XXVI~Jak Remus po bjitvje ze szandarami ~
885 26| jô mu pomogoł v żnjivach. Jak beło zeżnjivjoné, karovoł
886 26| pjątk a vdarzę sobje vszetko jak dzis. Postavjił jem svoję
887 26| ku mjastu. Tak wod razu, jak Złé jakjis, stanął przede
888 26| mje sę vjedno przëboczeło, jak jem na mojim łożku v stanji
889 26| kłodł nimu drugjimu v kosz. Jak ju bezmała moje vszeskji
890 26| chłop bezmeła takji dużi jak jô, wodkormjoni, seti a
891 26| tego worzła jaż zazvonjiło. Jak prożen sądk, tak uwon sę
892 26| nji mjoł takjigo vjiktu, jak nen drugji, co strzod bęborkóv
893 26| wodebroł kosz z ksążkami, ale jak won nje woprzestovoł nacerac
894 26| z ti stronë krzik takji jak mjedze bęborkami.~Kjedem
895 26| zaczęło sę zbjerac ludztva jak chmura. Nje minęło tile
896 26| bojelë naszich ludzi. Jô czuł jak naszi vołelë:~— Cuż ti Njemce
897 26| zkądka jô i chdzem wurosł. A jak jô povjedzoł, żem rosł na
898 26| nji mogł, bo timi czasu, jak uwon ze mną mjoł spravę,
899 26| zastovjoł takjim poganom!~Jak tede nen szandara po długjim
900 26| woko v woko im zvaleł cebje jak njeżevigo z konja za to,
901 26| mje żivcem zgrezc chcelë. Jak sę naradzilë, bormistrz
902 26| njeboszczikovji panu szablę złomoł? Jak jô sę przëznoł, tej mje
903 26| mołimi umliczkami vkoł. A jak ma se zbliżała do sodzovi
904 26| takji słova:~— Ptoszk takji jak të nom ju wod dovna nje
905 26| tvarzë. Ale możesz bëc pevni jak amen v pocerzu, że të żiv
906 27| XXVII ~Jak Remusa sąd pruskji wobsądzeł. ~ ~
907 27| dnje, kożdi sobje rovni jak koł v długjim płoce, chternigo
908 27| chterne sę le przekleszczisz, jak nje przëmjerzając vjelbłąd
909 27| chcę jisc prostą drogą, jak Pon Bog przëkozoł i nje
910 27| vëszedł jes z pustkovjô jak celę, co pjerszi roz jidze
911 27| jaż wobarchnjejesz. Ale jak noprzod będzesz mjoł guze
912 27| będzesz mjoł szkołę przebetą jak sę noleżi i rzodkji rozum
913 27| na pevno. Ale pitanjé na jak długo? Będze sądzeł sędza
914 27| procem svjatovich sprav jak pilę dopjeru co z jaja vëlęgłé.
915 27| zrobjic nji mogą, bo to ju je, jak pravo rzecze, sprava przedavnjonô.
916 27| nje pomoże. Nje czuł të, jak policejant movjił konfiskované?~—
917 27| Ale jô nje vjedzoł, że jak złodzejstvo nazvje po njemjecku,
918 27| żebes mogł na wobronę podac— jak më to pravnjicë nazevomë
919 27| muróv tvoji sodze.~Stało sę, jak Czernjik mje przepovjedzoł.
920 27| kara mje nje minje, ale jak mje sądovnjik rozpolszczeł
921 27| pjeczętovalë. Vdarzę sobje dobrze, jak mje czetoł sądovnjik wobvjinjenjé:~—
922 27| ksędza povjostkę biblejną, jak małi David stolima Golijata
923 27| sługa vłodze spodł z konja jak bezducha. Knop Remus ranjoni
924 27| wuchvacëc, ju go nje nalazła, bo jak vjerzec noleżi, v gromadze
925 27| worzła na szołmje szandarë, jak to wuczenjił ju za knopa
926 27| połknął i do ti godzenë, jak movji, nje nalozł. Krom
927 27| spravą postępovanjô karnigo.~Jak mje takji cerograf przepolszczilë,
928 27| povjedzoł:~— Pożdejtale, łgorze, jak vaju ten Spravjedlevi z
929 27| złoti! Knopje nolepszi! Jak wonji cę njemjiłosernje
930 27| przënomnji pokozoł jes jim, jak smakują kaszubskji pjęsce.
931 27| przijacele ducha dodovelë. Ale jak to vszetko sę skuńczeło,
932 28| mje głovę strzidz. Golorz jak mje mjoł vkol viczosa vłose
933 28| stojąci valeł mje v plece jak cepami dorodzającë, bem
934 28| skorę.~— Tero të vëzdrzisz jak człovjek! — rzekł do mje
935 28| Njemce! Zarzinac cę tero będą jak vjeprza.~Żol mje sę zrobjiło
936 28| jaż mje dechu nje stalo. Jak jem beł ju napoł wudoszoni,
937 28| vzęło jezdzec po mje dużimi jak cegłë kavałkami medła. Po
938 28| dużimi końskjimi szczotkami. Jak wochotnô do robotë pjeroczka
939 28| wob dva lata nawuczimë.~Jak sę nade mną dosc napastvjilë,
940 28| krimkę bez nebë na głovę. Jak jô sę wuzdrzol v tim szarim
941 28| leżë strzęsło mje płaczem jak przed lati, kjej jem na
942 28| długji na przemiszlanju, jak chiże wucęło sę moje vanożenjé
943 28| njeboszczika mje robota. A jak jô szturk całi nji mjoł
944 28| jem sę tak wopuszczoni, jak na starô chojna, sadzonô
945 28| gvesno tero sedzi wu njich, jak dovnji jô sedzoł, i ceszi
946 28| mje jinaczi meslec maja, jak wo wumarłim, tim barżij,
947 28| wumęczoną i njemjerną duszę jak masc gojącô. Potcevi Trąba!
948 28| zgurdżałi wod mrozu. A mje łzë jak groch spodałë po licach
949 28| chterne mje woblekła njevolô. Jak ju vëgroł całą kolędę, tej
950 28| jego pchocze kolą! ~Jak sę skuńczeło granjé, tej
951 28| to pozdrovjenjé zadreżą jak czorcë v pjekle vszescë
952 28| cë tam gvesno dokurczają jak mogą. Trzimej sę dzirżko,
953 28| mjeszczanóv. Ale Czernjik, jak ma zaszła, kozoł nom sę
954 28| naprocem zegara chturen Jak Marcijannamovji, połikô
955 28| zrobjiło szadigo Morcena, jak won mje za stodołą jął godzëc
956 28| Ale cuż dzevczę zrobji, jak stari woczë zamknje? Bo
957 28| njedaleko po vjeselu sę zacznje. Jak sę skuńczą vjesoła, tej
958 29| poj! Jô cę z njim zamknę jak długo będzesz chcoł.~Jô
959 29| veńdz. Na pomjé jô wotvorzę.~Jak won za mną z trzoskjem czężkjich
960 29| poscelë leżoł człovjek. Ale jak won sę licami ku mje wobroceł,
961 29| vëcigającë do mje żołtą jak vosk rękę rzekł słabim zevem:~—
962 29| povjem: Sin mój nje żije!~Jak te słova vërzekł, pjerse
963 29| njic. A jô sę dobroł, że jak fudamańt pękł, na chternim
964 29| straceł volę do żëcô. Ale won jak przëszedł do sebje, zacząt
965 29| znovu długą chvjilę leżoł jak bez ducha, le czężkji dech
966 29| v jego pjersach groł. A jak przëszedł do sebje, tej
967 29| panovanjé, duszą nas dzis jak vjilcë a vszetko sę wukłodô
968 29| gjinęłë jedna za drugą jak jô: Noprzod jak zbojnjikji
969 29| za drugą jak jô: Noprzod jak zbojnjikji po lasach i po
970 29| coreczkę ducha mojigo, jak jem sę doznoł v noczęższi
971 29| szczescô, won podnjosł polce jak do przisęgji i vlepjił ve
972 29| poznelë na svobodze.~Jô jak ve snje zavjeseł jem sobje
973 29| svoji voli szturk całi leżoł jak njeżevi ze zamknjętimi woczoma.
974 29| jesz vjele do povjedzenjô. Jak wodpoczął, tej też zaczął
975 29| lasami i vodą, ale jô czuję, jak jimu zvonë bjiją. Spji sen
976 29| Remus, i naju pomscisz. Jak? To ju volô Boskô i tvoja
977 29| jinszim sę nje rzadzi pravem jak dzekô gęs, a vjilk jinszim
978 29| dzekô gęs, a vjilk jinszim jak nobożni jozc? V jakjim przokozanjii
979 29| woczach tvojich czetom, jak jô z jedną nogą ju na drugjim
980 29| naszigo rodu. Słuchej tede, jak jô sę dostoł v jich wobjęcé.~
981 29| roz do vsë przińdę, to le jak złodzej po nocë. Dzecë słuchcjta
982 29| ku Lipnje stoji wosobno jak pustelnjik jeden kjerz srodze
983 29| vërzucëc jakjis czężor. Ale jak go popusceło, tej povjodoł
984 29| moji novjększi tajemnice: Jak to beło możno, że jô dłużij
985 29| przëdatni na tacevjisko, jak pravje Glonk. Na njim wod
986 29| dostetnô i vesokô, sztołtu jak dużi zvon. Scanë to korzinje
987 29| Scanë to korzinje storigo jak svjat jasona, chturen grubi
988 29| zdradzeł. Zdzevjisz sę, jak jô sę tam belné mjeszkanjé
989 29| zakopoł pęczk smolnich drzozg. Jak mój szpjeg i zvjastun i
990 29| stovjol sę czorno pod słtuńce jak wukozka nocnô, co zaboczeła
991 29| dzevjątô reno na zegarze, jak jô sedzącë pod drzevarni
992 29| drzevarni na brzegu vjidzę, jak dvuch rebokóv z wostrogą
993 29| v głovę wuderzeł. Potim, jak mje tu vjidzisz, jô stari
994 29| prziczinë muszoł jem płakac jak bober. Całi szturk to mje
995 29| vjęcij vjidzala. Nje vjem, jak długo jô tam sedzoł. A jak
996 29| jak długo jô tam sedzoł. A jak jô sę zabjeroł, tej jô jesz
997 29| vjerni strzelbje zdrzoł, jak czervjoni płominje wurivałë
998 29| namiszloł, le vzął jem sę jak beł i szedł na ten poląci
999 29| i zdrzała na jezoro, ale jak jem naszedł, rzuceła mje
1000 29| szeję z vjelgjim płaczem. A jak sę vëpłakała, vezdrzała
1-500 | 501-1000 | 1001-1500 | 1501-1672 |