Chapter

 1 1 |     Czetejce vë, panje, bo może duch jego vas tu sprovadzeł,
 2 2 |    njigdem sę nje wuczeł. Choba duch tego, co z progu drugjigo
 3 2 |     drogę namjenjoną, boczë, że duch mój po smjercë, jak cenjô
 4 3 |         że jem małim Remusem. A duch takji vstąpjił ve mje, żem
 5 9 |       lasu wodprovjoł dlo njich duch dobri. Toteż daleko czuc
 6 11|      przińdze do takjich, chdze duch mu povje: Wuchvacë lecirz
 7 12|   Mjichoł lekovoł Remusa. ~Ziłi Duch mje wodstąpjił, ale długo
 8 14|   napjisané, a z tvojich luoczu duch movji. Cuż cë rzekła krolevjonka
 9 14|     vedle zomkovjiska, abe jesz duch mój jidąci za trumą vezdrzoł
10 14|   dzejach kaszubskjich.~— Bjołi duch Ormuzd i czorni duch Ariman,
11 14|      Bjołi duch Ormuzd i czorni duch Ariman, a po naszimu Smętk,
12 15|     nalezesz mje vszędze, chdze duch Kaszub podnoszô vjeko trumë, —
13 19|       mje z gębë vëszłë:~— Toje duch Arimana, to je Smętk!~—
14 19|       znaję! Të jezdes nasz złi duch!~Cze won v mojich woczach
15 19|         całą pjęknosc jakbe złi duch jakji zdmuchnął. Beła ta
16 20|     jakbe mje trzimoł łęczk złi duch z pjekła.~—Tak też beło! —
17 20|         mroz cë dotnje. Mje mój duch movji, że co mje teczi,
18 20|      tego jô nje vjem. Może też duch tego pana ze Zvadë, cos
19 20| kuntrakt, tej j przëskoczeł Złi Duch, skręcoł mu kark z tvarzą
20 21|      jak go vjidzę, to jakbe Zł Duch mje na woczë kanął. Mje,
21 21|    zdradzi, bo won som, cze Złi Duch na jego służbje jinszimi
22 22|       słuńca gorą letko vędruje Duch Lasu i cę provadzi na pevną
23 24|     nalezesz mje vszędze, chdze duch Kaszub podnoszô vjeko svoji
24 29|         łaszczevich psóv. Le ma duch ricerskji, cvjardi i nje
25 31|       wod starich ludzi, że Złi Duch na sę przëwoblekô taką postaceją.
26 31|  człovjek — rzekł Trąba. Bo Złi Duch znjikłbe nom z woczu na
27 31|    vstron na vipodk, kjejbe Złi Duch — jich nobliższi krevni —
28 32|        a mje serce movjiło:~—Tu duch krola jezora stoji i na
29 33|         leczba spravji cud, ale duch, chturen v ti leczbje zaklęti
30 33| provadzeł po drogach, chternimi duch Bożi vjedze duszę ludzką
31 33|         jô sę dobroł, czimu mje duch nje dovoł bezpjeku: Tec
32 33|         wudbë, że kjej go jakji duch nje vëstraszi, to won dziso
33 33|       tego kretovjiska?~— Dobri duch njikomu njick złego nje
34 38|           Nje dzevuj sę, brace! Duch ludzkji njesmjertelni vjęcij
35 41|    wopjece! Bo va nje vjeta, że duch pjekła mjedze vami sedzi.~
36 42|         jem. —  Czernjik to złi duch. Le va głupi sę tego nje
37 44|     njim mają povjostkę, że Złi Duch njosł go z dalekjich gór
38 44|       vestrzodku njich, jak złi duch, chturen drużbuje na djoblim
39 45|   Ormuzdovi. Bivało też, że mój duch mje kozoł zapitac tich małich:~—
40 45|         v chlevje, chternim Złi Duch mje kuseł, jażem go sekjerą