Chapter

 1 3 |   vjerzeł v svoję gvjozdę... A vjidzisz tam tę bjałkę na kraju? —
 2 3 |      sto zvoneczkóv zabrzęczi. Vjidzisz, jak machivô pravą ręką,
 3 6 |      wonji dzecë? — Nji mają! —Vjidzisz! Ale kjej nasza panji będze
 4 11|        pomesłoł jem sobje.~— A vjidzisz! Jô cë druchem i żicznim,
 5 14|       scanę za sebje! — Cuż të vjidzisz? ~Jô sę wobroceł i vjidzoł:
 6 15|      wo takjich spravach.~— Bo vjidzisz, Remus, kjej ludze woprzestelë
 7 16|       jô, żebes sę nje gorzeł? Vjidzisz, że mom recht. Ju tvoja
 8 17|      Nje! Jô sę nje boję.~— Bo vjidzisz. Ze mną to je tak jak z
 9 20|     pjekła i robji takji szor. Vjidzisz të nen stog v polu? Tam
10 20|   skorcóv, chternich tam karna vjidzisz na polu. Bele mje mój kapuscani
11 20|    cecho, jak te drugji dvje.~—Vjidzisz, że sę nje ruchô — rzekł
12 21|        czego be kravce żëlë? — Vjidzisz, tu poł tuzena muzikańtóv,
13 21|       że i cebje co napotkało. Vjidzisz, co to za dzivni człovjek
14 22|        dvje pjesnje! — rzekł.~—Vjidzisz! — wodrzekł Trąba — jak
15 22|        vińdzesz na ji vjechrz, vjidzisz, że wona wokręgłô i vkoł
16 22|      ze zemji. V jedni stronje vjidzisz napoł zasepaną lestami studnją,
17 23|      jô vëvołoł vjilka z lasa. Vjidzisz të nę szklącą mucę, co sę
18 23|     Leona. Takô wobraza Boskô. Vjidzisz, Remus, że bjałka je przicziną
19 24|    łiszczącą kolbę strzelbë.~— Vjidzisz! — rzekł — to dżadovskji
20 25|       wod Boga. A jô nji mom — vjidzisz — tile sełë i przez to jem
21 25|  svjęté gorë kalvarijskji. Ale vjidzisz: sobje samimu jô radzëc
22 27|   wobroceł sę do mje i rzekł:~—Vjidzisz! Pocużes sę przëznoł do
23 27|        trzęsło i sę jisceła:~— Vjidzisz, Remusku, pocużes të szedł
24 29|    wuderzeł. Potim, jak mje tu vjidzisz, jô stari cvjardi Kaszuba
25 29|      naju njick nje wobchodzi.~Vjidzisz , Remus, jakji vjilczi norod
26 29| wostavjilë samigo v sodzë, tej vjidzisz co sę ze mną stało...~Nje
27 33|        Jemu jedinje vjndomigo. Vjidzisz falę v morzu. Cze vjesz,
28 34|       povjedzoł "rekvirované". Vjidzisz, jaką ti Prusocë mają bogatą
29 37| złączeł sę na vjekji z Polską. Vjidzisz, kjejbe ta Polskô jesz beła
30 37|  minjonich set lôt, i rzekł:~— Vjidzisz tam pokuńc tego rzędu starich
31 37| Czernjikjem podług wurodë.~— A vjidzisz! — przësvjodczeł Trąba. —
32 38|     papjoróv na stole, chturen vjidzisz, vszetko to je spjisané.
33 38|        wosobë:~— Vjidzę!~— Cuż vjidzisz, corko moja?~—  Przez vrzose
34 41|        na zedlu i rzekł:~— Jak vjidzisz, Remus, noszę kvjit pod
35 41|      Trąba. —  Ale dosc, że të vjidzisz. Pojma, bo to straszno błądzec
36 42|  wodzevała.~— Kochani Remusku! Vjidzisz, jak jô jedinô cebje dozerom.
37 43|      woczë, pitô:~— Cuż të tam vjidzisz, kochani mój?~— Nje vjidzałas
38 43|       Robji tero, jak wode mje vjidzisz, cobe przodk czołna szedł
39 44|    remję i rzekła:~— Co të tam vjidzisz, to jak starodovni wobroz