Chapter

 1 1 |        wostavszë vjinjen.~Remus za takjim nje gonjił, le rzekł svoją
 2 1 |        lekóv. Vjidzoł jem go roz v takjim smjechu, ale ze smjechu
 3 1 |           mogł sę mjenjac z jakjim takjim straszkjem v polu i jesz
 4 1 |           mje pevno: Remus nje beł takjim, jak go ludze sądzelë!~Kjej
 5 3 |    varblovigo. I vjidzoł jem sebje takjim małim, bjednim i żorotnim
 6 3 |           sebje, jak v zvjercadle, takjim małim i njiveka, żem zvątpjił
 7 9 |            nje vjidzoł.~Kjej jem v takjim meszlenju zaszedł na woborę,
 8 9 |           mankolije. Dovni ludze v takjim razu zavołelë krevavnjika,
 9 10|             że go Pon Bog stvorzeł takjim a nje jinszim. Ale procem
10 14|       dobeł. Boczë, i jô sę bjił z takjim Golijatem, le ten tvój wożel,
11 15| przëcesnęła sę do mje i vëbuchnęła takjim płaczem, że sę trzęsła jak
12 17|           przed svjętim vołtorzem, takjim vanogom i smjecochom jak
13 18|       vëtchnął, cofnął sę i reknął takjim głosem, że całô pjiła sę
14 20|         zrobjimë. Chcołbem też bëc takjim jozcem, a njima v tim grzechu,
15 20|       peska nje vëvjerała, bobem v takjim razu wucekł choc do vjilkóv.~
16 20|          voda wuderzela wo pjosk z takjim letkjim szumem jakji robji
17 20|           wutonę!~Beło to vołané z takjim strachem, że nen cuzi i
18 23|  rozpitivoł sę v wobu karczmach za takjim dużim chłopem ve foliszovim
19 23|    chvaląci, wopovjadac sę muszima takjim jańcekrestom. Wuvożoł të,
20 24|           chcołbem go vjidzec jesz takjim Zoborskjim jak jô i moji
21 26|           Boga.~Do żnjiv jô vëzbeł takjim sposobem moje tovarë. Tej
22 26|       zabjerelë, żebe jisc.~Ale jô takjim jinsztom nje chcoł dorunku
23 26|         ten procem szandarë le beł takjim lebjodą, znadz na mjeskjim
24 26|           będzesz sę łżą zastovjoł takjim poganom!~Jak tede nen szandara
25 27|           vzdrig do łżë.~— Gadej z takjim! — rzekł Czernjik i vstoł. —
26 27|          Bogjern v zgodze, cze też takjim vistępcą, jakjim wonji v
27 28|          kasa krolevskô szkodë.~Po takjim rąganju strziglë dalij,
28 28|       kavałkami medła. Po medlenju takjim vzęlë procovac po mje dużimi
29 29|        pobjegłë. Ale mje woblecało takjim njewubetkjem, jakbe mje
30 30|         tam vje? I krol jezora beł takjim, le va wobaji ju nje pasujeta
31 31|            sodzkô strava nje plużi takjim svobodnim ptochom, jak ma
32 36|      wumarło.~— A vë chcece naju v takjim grobje v szperetus vłożëc?~—
33 36|     vnętrznosci nekô te szvotołë z takjim gvołtem, że wone wo łbë
34 37|           takjigo vjelgjigo pana v takjim wuvożanju svoje bjedni togle!~—
35 38|    przodkóv navjedzelë, ale jednim takjim duchem beł jô som, jô bjedni
36 41|       wupodł, jak długji. V jednim takjim molu czervjenjiła sę krev.~
37 42|    wostavjił, za co go pochovac. V takjim razu nasza gromada będze
38 42|          sę ludze, jak vjcdno przë takjim vjidovjisku, a czim jich
39 43|        rebocë vkoł povjodają, że v takjim razu jidze burzô, jakô le