Chapter

 1 1 |         targovanjô nje beło. Bo jakuż mjelë sę targovac, kjej
 2 1 |       Remus njeje takji bjedni, jakuż nji mjelë so wubrzątvjic,
 3 2 |      beło, takjima słovami:~— A jakuż të sę, knopje, z bjedą wuporajisz
 4 2 |    rozdzevjił i zavrzeszczoł:~— Jakuż wona mô gadac do ludzi,
 5 2 |     czasu — won vjidzi Smjerc!~—Jakuż won może Smjerc vjidzec?~—
 6 4 |       listë trząsą wod wurzasu. Jakuż też sę nji mają trząsc,
 7 6 |        sę zdzevjiła i rzecze:~— Jakuż be to mogło bëc? ~Tej jô
 8 10|       szturk! — rzekł Mjichoł. —Jakuż może bëc jinaczi, kjej won
 9 12|       pitoł:~— A zląkł të sę?~— Jakuż jô sę nji mjoł zlęknąc,
10 14|    veznjesz! Ale jô wodrzekł:~— Jakuż jô mom z vami gadac, panje,
11 14|       Jozva! Ale jô wodrzekł:~— Jakuż jô mu nji mom do voli wuczenjic,
12 14|      straceło i jem sę pitoł:~— Jakuż to beło możno?~— Naszedł
13 15|       jego godkę rozumjejemë, a jakuż won sę z cuzimi ludzami
14 15|     stol. Tedem rzekł:~— Marto! Jakuż wutrzimjesz dzeką gęs, kjej
15 16|       na muravje i pogodoma, bo jakuż momë sę jinaczi sobje naceszëc?~
16 16|        na pańską corkę? Nje! Bo jakuż wona mô sę jimu vjidzec,
17 17|    gromadze i ze sobą karbac.~— Jakuż ma moma ze sobą karbac —
18 17|         na folvark vpuszczają.~—Jakuż to? pitoł Trąba.~—Pojtale,
19 19|        Czernjik, smjejącë sę. —~Jakuż vom, takjimu panu, przëznac
20 20|        Jô vjem, co cë v głovje. Jakuż jô nji mjoł pjic, kjej mje
21 20|      njiż doma dzecë kolebac.~— Jakuż mje doma dzecë kolebac,
22 20| vëbavjenjé zaklętigo zomku. Ale jakuż jô do njego przemovję z
23 21|        chdzejô wostanę...~ ~... Jakuż jô cę wopjiszę moją wubogą
24 24|     dvaji! — smjoł sę Franck.~— Jakuż to? — rzekł Klerik.~— Bo
25 25|         bezmała nje strzimoł.~— Jakuż to?~— Przëzdrzë sę mje dobrze,
26 29|         krol jezora wodrzekł:~— Jakuż jô bem sobjc stravę gotovoł
27 29|  przińdę do wumjerającigo sena. Jakuż v służącim sercu nalezesz
28 31|        jizbje postavnô i snożô. Jakuż to smjeszno mje sę zdovało,
29 36|        z jego przijacelstva. Bo jakuż be takji vjelgji pon naju
30 36|     rzekł:~— A vë nje rągoce?~— Jakuż jô mom rągac — rzekł Derda —
31 36|      provdë v jego łżë sedzi.~— Jakuż to? — pitoł Trąba. ~Dvornjik
32 37|        podchlasnjicę zbjerô. Bo jakuż chcesz rozeznac, cze to
33 38|       blészczoł dzivnim wokjem. Jakuż uwon rovnak przëboczoł Czernjika!
34 39|       Po chvjilë Trąba pitoł:~— Jakuż to może bëc godzena?~— Podług
35 41|         ve vjelgjim kole nazod. Jakuż jô mogł przë zdrovim rozumje
36 41|   sceskoł svoje skrzepjice. Ale jakuż te vezdrzałë! Vjechrz wodpękl
37 41|        co sę wujednac nji mogą. Jakuż won cë mogł jaką krzivdę
38 42|    gvesno wu ce prożno szukac.~—Jakuż jô mom mjec na pogrzeb,
39 42|    vszelkji proce na zemji. Ale jakuż jô vészukom strzod ludzi