Chapter

 1 1 |   vstąpjoł do koscoła podzękovac Bogu i zdac sę na Jego volą.
 2 6 |        Rosce to jak bedełko a wo Bogu nje vje... Vezdrzële, Mjichale,
 3 6 |    wopocznigo Golijata, co rągoł Bogu. Povjedzoł jem sobje:~—
 4 7 |         sę przeżegnoł i dzękovoł Bogu za dobëcé. Tej jem przestąpjił
 5 8 |         tu jidzema po jezorze.~— Bogu njech będze chvała! Jô mesloł,
 6 9 |  wusmjecha sę do mje i vołała:~— Bogu chvała! Bogu chvała! —Vez
 7 9 |         i vołała:~— Bogu chvała! Bogu chvała! —Vez sełë do gromadë,
 8 10|        sedzi i radë so nje vje i Bogu bluznji i jego Matce, njevjedzącë;
 9 12|         postoi, bo mom nodzeję v Bogu, że mje jinszą meslą natchnje.~
10 12|       zotk do woczu i płakała.~— Bogu chvała!~Na svjętą Annę pozvolilë
11 14|        że wumrzec muszę. Dzękuję Bogu, że zemja moja kaszubskô
12 14|        jak gvjozdë po drogach le Bogu vjadomich. Të i jô i vszescë
13 14|     vëstudzoną duszą, modląci sę Bogu godką svich vrogóv, som
14 19|          jakjichs pjekjelnjikóv. Bogu czesc i chvała i Nosvjętszi
15 20|          do mje:~— Mom nodzeję v Bogu, że naju naprovadzi, chdze
16 20|         na Pusti Nocë. Nodzeja v Bogu, że za tę spravę ve Zvadze
17 21|      grzemot z gorë na cę lecoł. Bogu chvała, że le vamps skażoni.
18 23|         i moja wofjara, chternąm Bogu przëwobjecoł. Jô go vjidzol
19 24|     wuderzeła do głovë: — Chvała Bogu! Jesz tile vas jesta, be
20 24|         tich, co v żecu nje chcą Bogu wostac vjinni. A takjich
21 24| Spovjodoł jem sę dziso dva raze: Bogu i tobje. Nje vjem, zkąd
22 30|          nje chce. Bo jô, dzękji Bogu, na takji pokuszenjé vjedzoni
23 31|     koscoła, chdze jô chcoł Panu Bogu podzękovac za to, że tim
24 31|         A poprovdze jô jednak le Bogu dzeń krodł v ni sodzë. Tak
25 31|      Morcin.~Podzękovoł jem Panu Bogu, że mje i ten roz z rąk
26 31|          po koscołach jiscelë sę Bogu matkji i starszi, a v roboci
27 33|       zrobję dobrą volą, zarvono Bogu.~Ale ksądz vëłożeł Trąbje,
28 33|     vartę. Tak ma tede dzękującë Bogu za wopjekę zjadłasma chleba
29 33|          flachë, a mom nodzeję v Bogu, że krev moja sę wodgrzeje
30 34|       Vszescë mjałasma nodzeję v Bogu, że naju ksądz bezpjeczno
31 36|         Cuż ma zgrzeszeła procem Bogu abo przeskurzeła procem
32 36|         sę najadła i podzękovala Bogu, sadlasma na krzasłach i
33 36|        jednak przeskurzëc procem Bogu i ludzom co takjigo, wo
34 38|      kjej jem voczë wodemknął:~— Bogu chvała! Bogu chvała, żes
35 38|        wodemknął:~— Bogu chvała! Bogu chvała, żes wożeł, Remus!
36 39|          Trąbo! — rzekł jem. — V Bogu nodzeja! Zlez z moji karë
37 39|    pjerzenë. Podzękovałasma Panu Bogu i naszim wosvobodzicelom
38 42|         gvesno, jidze dobrze?~—  Bogu dzęka ! — rzekę na to.~—
39 44|        lud budovoł svoje kontinë Bogu. Tam wodbivałë sę vjece,