Chapter

 1 7 |         vożë sę vińsc, bo będze tvoja smjerc!~Tak jô tam sedzoł
 2 8 |         Poł talara, a ksążka je tvoja! — Jak jô chcoł żedovji
 3 8 |        sę sevi głovë. Tak movji tvoja planeta, v tvojich woczach
 4 10|          ale njesrogą. ~Bo ju z tvoją nomjilejszą do slubu jadą! ~
 5 11|  wubetku na svjece, bo wona, ta tvoja krolevjonka, zadała cë woczoma.
 6 11|        kopoł nogoma. Tero dusza tvoja za nją bez przestonku tęsknjic
 7 11|        zadané, a wod tego dusza tvoja je wurzasłô i mjozga rë
 8 12|            Cuż të chcoł? Tec jô tvoja bjałka! — Na tom sę tak
 9 15|   njigde nje żałovoł! Jak będze tvoja volô, przińdzë po tvoje
10 15|        procovjiti, bo rozumjema tvoją godkę i znajema cę wod dzecka.~—
11 15|     kjej bes chcoł, jako bjałka tvoja na dnje dobri i na bjedę.
12 16|        sę sevi głovë. Tak movji tvoja planeta v tvojich woczach
13 16|      Vjidzisz, że mom recht. Ju tvoja vjilczô notera sę burzi.
14 16|      dobrze, ale jô sę boję, że tvoja vjilczô notera narobji cë
15 17|       të pjękni wurodë. A godka tvoja głupim sę będze zdovała
16 18|       dobrze rozumjoł:~— Trąbo! Tvoja godka nji mô szekô. Boczë:
17 18|   svjeca. A cuż be z nami beło? Tvoja karadajka z całim svjętim
18 19|         Złotô noc!~Jakoż vjelgô tvoja moc!~Tvojim płoszczem z
19 20|    worądz, żebe kopjica sana za tvoją notą tańcovała.~— Ha! To
20 21|  mruczec na svojim kontrabasu a tvoja klarneta ledvje dosignje
21 22|        Niechze radzi o czeladzi Tvoja opieka.~Vszak po szarży,
22 24|  wodrzekł:~— Robji to, co dusza tvoja cë koże. Tej nasze mesle
23 24|     cebje, choces młodi i droga tvoja provadzi v svjat a moja
24 26|       ve Zvadze srodze wurągoł. Tvoja sprava spji v aktach sądovich,
25 28|    pruskji, koże won so choc le tvoją szczecą zapłacëc, żebe z
26 28|       baliji wostanje na vjekji tvoja kaszubskô skora, a v naszim
27 29|         Jak? To ju volô Boskô i tvoja sprava. — Czimuż ma wostatni
28 32|        rozesmjoł:~— Njech będze tvoja provda, Remus! Jô tu stoję,
29 33|       robjisz ve zgodze z duszą tvoją, dobré jesta i volą Wopatrznoscë,
30 34|         cë nje wużiczeł a godka tvoja je smjesznô. Drugô moc mje
31 39|         nji mom. Volołbem, żebe tvoja kara beła czołnem. Bo jak
32 39|     njimi. Ale rebok rzekł:~— Z tvoją karą, brace, të njinja przez
33 41|       przed trzesta lôt? Prożnô tvoja robota i bo jô na njego
34 42| wodezvoł sę szołtes:~—Trąbjino! Tvoją spravą tero chłopa pochovac.
35 42|     njeboszczikjem Trąbą bełobe tvoją povjinnoscą wożenjic sę
36 43|      vjédz, że jô jedinô jezdem tvoją woddaną i namjenjoną wod
37 43|       bełam i wostanę na vjekji tvoją żoną. Cuż mje wobchodzi
38 44|        i krol ti zemji Tej mova tvoja sę stanie wostrô, jak stol,