Chapter

 1 1 |              i tutkę!~I tej sę znovu smjoł. A gubë i brozdë na jego
 2 2 |              Mjichoł przëstanął sę i smjoł. Bo mje wod wurodzenjô Pon
 3 5 |          Zjavjitrzni svjat tego dnja smjoł sę ze szczescô. Słuńce z
 4 6 |           Ale jegomosc sę ze mje nje smjoł, bo mje rozumioł. A razu
 5 7 |           pełne mjoł skarnje słuńca, smjoł sę do mje i godoł:~— Bjej,
 6 7 |          przëchodni. Młodi won beł i smjoł sę, jakbe żodnigo njeszczescô
 7 12|            sę stoł takji buszni?~Ale smjoł sę przë tim Mjichoł i mje
 8 15|                Pevno Morcin jidze! — smjoł sę Mjichoł. A Marta skoczeła
 9 17|             njich fenjiga nje doł.~I smjoł sę nen pjekjelnjik vszetkjimi
10 18|              njeba sę lało a dzeń sę smjoł, że jaż vszetkji ptoszkji
11 19|           tovarzestvo? ~Ale Czernjik smjoł sę:~— Ha ha! Cuż za glupstvo
12 19|       chturen nje chcoł bëc Kaszubą, smjoł sę do tego ze żołtą brodą.
13 19|              won gębę wotvorzeł i sę smjoł, tej tę całą pjęknosc jakbe
14 19|           zapjeje kur!~— Ha, ha, ha! smjoł sę Czernjik Nje vjedzoł
15 19|         spjevol będze?~— Ha, ha, ha! smjoł sę dzedzec. — Znaję jô rożné
16 19|             je godka ricerzi Słuńca! smjoł sę Czernjik. Vëji jesz nje
17 20|               Trąba je wuzdrzoł też, smjoł sę i rzekł:~— Co to za gospodarze
18 20|          vjele za długji.~Vstoł i sę smjoł.~— Njigde jô vjęcij nje
19 21| wobraznjikach koscerskjich. ~ ~Trąba smjoł sę na całé gardło, kjej
20 23|               Mjołbem też na kogo! — smjoł sę Klerik. Ale kjej të ji
21 23|            Wusodł, vezdrzoł na mje i smjoł sę cecho wod wucha do wucha.
22 24|           abo jego sługę.~— Ha, ha — smjoł sę Trąba. Cze Czernjik,
23 24|              Do tego noleżą dvaji! — smjoł sę Franck.~— Jakuż to? —
24 26|        czervjoną blevjązką na czopku smjoł sę i rzekł:~— Jô jezdem
25 27|            njigde nje łżę.~—Ha, ha — smjoł sę Czernjik — to të dalek
26 27|         svoji vłosnoscë.~Czernjik sę smjoł.~— Takô godka cë njic nje
27 33|         frejkarta do njeba.~Ksądz sę smjoł:~— Żebes tego strzegł jak
28 33|              wodvożilë?~Ale ksądz sę smjoł.~— Wo to le so kłopotu nje
29 34|         zaszedłszë na posodłovjé, le smjoł sę i movjił:~— Vszetko v
30 34|            tam dalij nje znaję.~—Ha? smjoł sę szandara. — Pastor Krauze
31 36|          kaczka do dvoru. A dvornjik smjoł sę i rzekł:~— Nje bójta
32 37|             duszę na reminju.~Pon sę smjoł:~— Vëboczë, że jô pjic nje
33 37|           jisc dalij v svjat. Pon sę smjoł i rzekł:~— Njech tak będze!~
34 41|             Glonka i Zobór. Alem nje smjoł wodvjedzëc molóv moji tesknjączkji.~
35 42|           jak jem sę jesz v żëcu nje smjoł.~— Rzemiszku! — rzekł jem. — 
36 42|             pevnje nje bełbem sę tak smjoł. kjejbem beł vjedzoł, co
37 42|              Trąbjinë vëbjegającigo, smjoł sę głosno i rągoł:~— Vejtale,
38 45|     vjetvjach a namavjac jô jich nje smjoł, bo vjerziłë, że błądzę.~—