Chapter

 1 6 |       bo to je dobri szlach do robotë. Żerni to je i mô stol v
 2 6 |     będze, bo żot go zmuszi do robotë. Gruńt, żebe mjoł sełę v
 3 9 |     wobjedze jô znovu szedł do robotë, bo przë procë mje to wosamętanjé
 4 10|      Ludze na polu stovelë wod robotë i zdrzełë za nami, movjącë
 5 11|    Jimję Boskji, bo dzeń je do robotë a noc do spanjô!~Tej to
 6 11|    zaczął, Remusu, tej dokonej robotë, chocbe Zlé trzoskovało
 7 12|        moję godzenę ?~Gbur mje robotë nje dovoł, le Morcin i Mjichoł
 8 12|     Tej mje beło vstid, że bez robotë jém gburskji chleb.~Jednigo
 9 12|        jô, nje przervała sobje robotë, le rzekła :~— Sadnji Remus!
10 12|      Remus, anji jinszi robjił robotë, le pudzesz ze mną!~—Njech
11 13| przeżegnelë sę i szlë do svoji robotë.~A Mjichoł jął povjadac:~—
12 13|       v karczmje sedzec. Le do robotë, to jich jesz z bjedą przënekosz,
13 14|   wopusci i wukontańtovanjé do robotë, do chterni tvój stan cę
14 14|   szedł.~Tak jô szedł do svoji robotë, ale dusza moja wostała
15 15|       wurosł mocnigo gnota. Do robotë je dobri. A te mankolije,
16 15|        wodrzekł:~— Jak zimkové robotë sę skuńczą, pudę v svjat!~—
17 15|                                Robotë zosevné dobjegłë kuńca.
18 17|     wopovjem. Jô stari anji do robotë, anji do tuńca, a jednak
19 18|      moji karë, bom jesz do ti robotë nje przëvekł. Krom tego
20 23|      ma radë. Kjej won sę boji robotë i mô talent le na dżada,
21 28|        mjelëbesma dziso z tobą robotë a kasa krolevskô szkodë.~
22 28|    szczotkami. Jak wochotnô do robotë pjeroczka medli i pjerze
23 30|      rodzą, bo nji mają jinszi robotë. Chtuż to tam vje? I krol
24 31|        tak, jakbem z noczęższi robotë sę vroceł. A poprovdze jô
25 31|     posvjece, kjej nje clicesz robotë robjic, jakô cë je nadanô?
26 31|       tak daleko v lese som do robotë.~Kjedesma naszła krotko,
27 34|        że wu njich mało rąk do robotë, z vdzęcznoscë przëmovjiłasma
28 34|         jak mjiłigo domovnjka. Robotë lero beło vjele. A vjeczorem,
29 34|      pojma spac, bo dzeń je do robotë a noc do spanjô.~Kjedem
30 34|        co jesc i pochadejta do robotë. Povjem vama po vjeczerzi
31 36|     żadno. Potim wosobno do ti robotë nasadzoni djobeł bjerze
32 36| człovjek, moce v tim pjekle do robotë?~— Jô jezdem vobcą na głupich.
33 36|      vpadną, bo nji mają żodni robotë.~Ale służka wod pana ju
34 39|       Ludze pravje vstovelë do robotë, a na nasze pitanjé rzeklë:~—
35 41|         Le dlo nji jô nji mjoł robotë i dlo tego wona mje duseła
36 42|    chturen nje wuznovoł jinszi robotë, jak ti, chdze gnotë trzeszczą,
37 45|       zemę v lese, kjej jinszi robotë nje beło. Wob lato wonji
38 45|    czetanjé, ludze vstojelë do robotë, a stari szkolni vëszedł