Chapter

 1 1 |          przë tim przemeslnô i pełnô zëcô, i Chmjelno, wonegde głova
 2 1 |              ludzi kochającich sę za żëcô v dovnich vjekach minjonich.
 3 1 |              lôt przëbivało v pasmje żëcô, tim won bodej mnji błądzeł,
 4 1 |        samigo, wu chternigo Remus za żëcô svoje pogrzebovi talarë
 5 6 |              tim wonji kavałk mojigo żëcô przëpjeczętovalë...~Njech
 6 8 |           dzękovac i żiczëc długjigo żëcô. Ku reszce vezdrzoł na mje
 7 8 |          Njech mu Pon Bog dô sto lôt żëcô i rozvjąże mu jęzek, cobe
 8 9 | njevolnjikovji tvojimu. Żądej mojigo żëcô, żądej wostatni krople krevji:
 9 9 |             żem małovjele nje vëzbeł żëcô i zbavjenjô.~Jakjem skuńczeł
10 10|           będze ji progjem do novigo żëcô.~Ale ve virokach Boskjich
11 11|       njechji Pon Bog blogosłavji za żëcô a po smjercë dô njebo vjeczné.~
12 13|             kłąbka, wobrozkji mojigo żëcô z timi lasami, a vkoł tich
13 14|            jem vroceł, lampka mojigo żëcô gasnje. Co dziso pjiszę,
14 14|              palecą przez całą drogę żëcô. Tobjem be beł rod luostavjil
15 15|         njebo vjeczné — povjedzoł za żëcô do mje: Po moji smjercë
16 18|         Njevorto. A tero jô do kuńca żëcô po svjece chodzec będę i
17 24|        wosamętało i nje kozało sobje żëcô wodebrac! Jak jô będę na
18 25|             le beła wobrona vłosnigo żëcô.~— I jô jem ti vjarë! —
19 27|              vjekovac. Wob czas jego żëcô jednak Remus co le mało
20 28|         vjeprza.~Żol mje sę zrobjiło żëcô i chcoł jem sę przënomnji
21 29|            tej i won straceł volę do żëcô. Ale won jak przëszedł do
22 30|           kąsk i dodałë mje chęcë do żëcô. Ale v drugjim tigodnju
23 31|         chternąm bezmała nje straceł żëcô i zbavjenjô dusze. Tak chodzeła
24 33|           vëspovjodoł mu sę z mojigo żëcô, wod pjerszich chvjil, chternem
25 33|             Nje pragnoł jem jinszioo żëcô, jak sedzec do kuńca na
26 33|              jezora jesz dzis jak za żëcô chodzi po polach i lasach
27 36|             njibe nje jich ludze. Za żëcô na zemji to Njemce jich
28 36|     Będzecele roz wudbë, żesce sę za żëcô dostclë do pjekła, a będzece
29 38|       Pomorzu i v wosemdzesątim roku żëcô mjeczem scętô...~Nje bełbem
30 41|              dzevanna v polu, redosc żëcô nosisz jak jutrznjô rożovô
31 42|            to lepji i zdrovji dac za żëcô i folgę grzesznimu cału
32 42|         mojigo mjeszka, co ji not do żëcô. Dłużij wona jednak vjekovac
33 43|            pomachtała przędzę mojigo żëcô.~Kjej jem zaszedł v las,
34 45|              chcało pęknąc i chęc do żëcô mje wodeszła. Bełbem sobje
35 45|         njebje, chturen Som je panem zëcô ludzkjigo.~Vjedni takji
36 45|             mną pjerszi kartë mojigo żëcô, jak sę wotmikają po długjich
37 45|           doznoł, njepoznani za dnji żëcô, Remus.~ ~ ~