Chapter

 1 8 |       vjechc nadlotivała. Tej wobroceł sę do Martë i vëcignął z
 2 8 |      anji słuchac, tej sę żid wobroceł do Morcena:~— Grzeczni kavaler
 3 10|      Ale wona żdała, jażem sę wobroceł, zazdrzała mje smutno v
 4 14|       Cuż të vjidzisz? ~Jô sę wobroceł i vjidzoł: Nad stołem stojalë
 5 14|     sedząci do zegara plecoma wobroceł sę i pitoł zdzevjoni:~—
 6 15|    naszimi jezorami i lasami. Wobroceł jem sę v tet i vezdrzol
 7 17|   jego bjałkę zvelë Trąbjiną. Wobroceł won sę i na mje żdoł.~—
 8 18|  gorącim! — mruknął jem im sę wobroceł na drugji bok.~Ale Trąba
 9 19|     voz drabjinovi porą konji wobroceł a to le je domovnjik, v
10 19| Czernjik, jakbe co mjerkovoł, wobrocel sę i kjivnął nom polcem.~—
11 19|       pon Czernjik sę do naju wobroceł i zavołoł:~— Trąbo! Vez
12 19|       bo dalij szło ju v doł. Wobroceł jem sę za sebje. Trąba skozoł
13 21|  szankovnji njic do szukanjô, wobroceł jem sę jesz roz do krola
14 21|    drogami.~Scesnął mje rękę, wobroceł sę i szedł.~ ~
15 27|     tej mój wobrońca Czernjik wobroceł sę do mje i rzekł:~—Vjidzisz!
16 29|      jak won sę licami ku mje wobroceł, tej mje sę zatrzęsłë kolana
17 29|       nje sfolgovoł kroku ale wobroceł strzelbę lufą v doł na znak
18 32|     nje beło możno. Tak jô sę wobroceł do drugjich im rzekł:~—Tu
19 32|      że dzevczę jidze za mną. Wobroceł jem sę, a wono rzekło:~—
20 32|       dzesęc krokach gonk ten wobroceł sę na pravo, doł rumu v
21 32|      jem stanął i sę do njego wobroceł, rzekło:~—Straszno mje! —
22 33|    szukają. A ksądz sę do mje wobroceł:~— Remus, jidzle do zvjercadła
23 34|      chat i budinkóv Korsina, wobroceł sę do mje Trąba i povjedzoł:~—
24 34|      sodze v Chojnjicach.~Tej wobroceł sę do mje:~— A të, bratku,
25 34|    szandara. Ale strzimoł sę, wobroceł do mje i pitoł:~— Poznajesz
26 36|       służka szedł, tak Trąba wobroceł sę z pitanjim do Derdë:~—
27 36|      na wokno, tej won ku nom wobroceł pesk czorni jak noc i vëszczerzoł
28 36|       zbjeranjô żogóvk!~Na to wobroceł sę dvornjik i krziknął na
29 37|  rękach,drugji mjecze.~Pon sę wobroceł do mje, pokozoł na rząd
30 37|      po njemjecku. Ale pon sę wobroceł po chvjilë do naju, kozoł
31 37| zaczęła zalevac svjat. Pon sę wobroceł do naju i povjedzoł:~— Bjejta
32 40|    Kjej jem sę ze zdzevjenjim wobroceł, stojoł przede mną pon Sorbskji
33 40|   gorë, pon Sorbskji jesz roz wobroceł woczë v stronę, chdze srebernô
34 41|      v woczë parzeł smjegjem, wobroceł sę i jął naju z tełu popichac.
35 41|      nje beło.~Tak jô stanął, wobroceł sę i zdrzoł slode sebje
36 44|       jego muzikańtóv, won sę wobroceł do naju dvoje samotnje stojącich
37 44|   lestë i vjędła. Kjej jem sę wobroceł za Julką, sedzała wona przëczupnjętô