Chapter
1 1 | wonesę noleżą. Czetejce vë, panje, bo może duch jego vas tu
2 10| chvjilę jęłë vchodzec snożé panje i peszni panovje. Jô zdrzoł
3 14| Jakuż jô mom z vami gadac, panje, kjej jô wod kolebkji mom
4 14| parobk, żebe vaszę robotę, panje, vząc na sę! Vë wuczałi
5 15| tęde jadze!~— A cuż vë tu, panje, na ti samotni gorze v nocë?~—
6 15| jem. —Ale szukac vas będę, panje. A chdzeż vas nalezę?~—
7 17| wosmjeleł i rzekł:~— Vëboczce, panje! Jô jem prosti czlovjek
8 19| groł a won będze spjevoł.~— Panje! — wodrzekł Trąba. — Jakjim
9 19| wodrzemjechóv vëdobelë, panje Czernjik?~— To nje są njiżodni
10 19| woczë nje vjidzą. Movję vom panje, że kjejbe vasza Smjerc
11 19| dvuch dobrich Kaszubóv, panje dzedzecu, żebesce sę z njimi
12 19| Tec jô ju vom povjedzoł, panje, że won nji może spjevac,
13 21| Będze vjększô kapela, panje Stachu! — zavoloł Trąba. —
14 23| njeszczescé, bo wuvożejce, panje szandaro, że mój parobk
15 23| vë mje povjodoce?~— Jo, panje szandaro. Toblecę svoję
16 24| sę przecesnąc i rzec:~— Panje! Jô ju roz vas vjidzoł na
17 24| povjedzoł po chvjilë:~— Panje! Vasza wosoba i vasze słova
18 29| rzekł:~— Tero pojce z nami, panje fon Zoborskji! Vë jesce
19 34| vëstąpjił i povjedzoł za naju:~— Panje szandaro! Żebesmë nosilë
20 34| Rezego i movję głosno:~— Panje Reza! Jak długo jesz mjeszkac
21 34| nom povje karczmorz. Hej, panje Reza, mjeszkô tu wu vaju
22 34| żebesta sę tam poznała. Hej, panje Reza! Vëszukejce nom chiże
23 36| sę tu vzęła?~— Z Kaszub, panje! — rzekł Trąba.~— To jô
24 36| wodpoczinku z tak długji drogji. Panje Derda — rzekł do młodigo
25 36| Trąba sę bojoł i rzekł:~— Panje! Cze vë jesce jakjim vesokjim
26 36| vëstraszoni, tej rzekł:~—V muzeum, panje? To gvesno takji mol, chdze
27 36| szperetusu.~Trąba na to:~— Panje! Kamiń mje spodł ze serca.
28 36| kamrot njic nje movji?~— To, panje, mô prziczinę taką: won
29 36| sę z pitanjim do Derdë:~— Panje Derdo! Vëboczce, że tak
30 37| żołnjerz na varce i rzekł.~— Panje! Tu wonji są!~Pon sedzoł
31 37| Na to wodrzekł Trąba.~— Panje! Vszetkjtmu vjinjen ten
32 37| Zobłockjigo, tej rzekł:~—Panje! Vërzasł jein sę srodze,
33 37| Jô za njego vëpjiję, panje, żebe vas nje wobrazëc.
34 37| Njechże vëpjiję i dva, panje, bo vrocom sę z pjekła i
35 37| kaszubskji?~ —Tak won so wudboł, panje! Zkąd mu do głovë strzeleło,
36 37| to vëstąpjił i rzekł:~— Panje! Kjej vë chcece bëc tak
37 40| movjic do pana:~— Vjelmożni panje! V tim momance doł mje Remus
|